Σοκ!

Μόνο με μία λέξη μπορεί να αποτυπώσει κανείς το πως υποδέχθηκε ο κόσμος του Αρη, αλλά και οι ίδιοι οι ποδοσφαιριστές της ομάδας την κατάληξη του αγώνα της Λιβαδειάς. Σοκ! Αγωνιστικό, ψυχολογικό, ανθρώπινο. Τα τελευταία 13 λεπτά αυτού του ματς, υπενθυμίζουν τις δεδομένες αδυναμίες του Αρη, αλλά από ένα σημείο και μετά την έλλειψη (ίχνους) τύχης, η οποία απουσιάζει παντελώς από το ξεκίνημα της χρονιάς.
Δημοσίευση: 27/01/2014 - 07:22

Διότι, δεν χρειάζεται δα να κάνεις ποδοσφαιρικά θαύματα ή να είσαι άριστος τακτικά για να μη δεχθείς τρία γκολ στην τελική ευθεία ενός αγώνα του οποίου είχες το πάνω χέρι, όντας μπροστά με 1-3 και τελικώς, φεύγεις ηττημένος με 4-3! Ασφαλώς και υπάρχουν αγωνιστικές ευθύνες, όμως επιμένω πως ο παράγων τύχη ή ατυχία αν μιλάμε για τον Αρη, έπαιξε το δικό του «σατανικό» παιχνίδι.

Οι κίτρινοι βρέθηκαν ένα βήμα, μία ανάσα, από την μετάβασή τους σε μία διαφορετική ατμόσφαιρα, σ΄ ένα διαφορετικό ψυχολογικό περιβάλλον, καλύπτοντας παράλληλα, έστω και λίγο, τη διαφορά που θα τους χώριζε από τον προτελευταίο της βαθμολογίας. Αντ΄ αυτού επέστρεψαν με σκυμμένα κεφάλια και με το ερώτημα: Αφού δεν κέρδισαν ούτε αυτό (το δικό τους παιχνίδι), τότε ποιο θα κερδίσουν;

Σε ότι αφορά τους καινούριους: Τελικά, άξιζε ο κόπος της προσπάθειας για τα δελτία. «Φονιάς» ο Μπακασέτας με δύο γκολ με το «καλημέρα», σταθερός ο Μπουγαϊδης (στα σύν η ασίστ στο πρώτο γκολ, στα μείον η αποβολή), φιλότιμος ο Καμινιώτης, ουσιαστικός ο Βλάχος. Οσο για τον Γουναρίδη; Μέχρι να τραυματιστεί θετικός και μένω σ΄ αυτό.

Τι γίνεται από εδώ και πέρα; Ότι θα γινόταν ακόμα κι αν περνούσε ο Αρης από την έδρα του Λεβαδειακού. Προσπάθεια, δουλειά, πίστη στο όραμα της παραμονής. Γιατί ακόμα είναι όραμα και όχι άπιαστο όνειρο...