Match Center

Euroleague: Ποιος είναι ο MVP των πλέι-οφ;

Μίτσιτς ή Χάκετ; Ντέιβις, Σιλντς, Κλάιμπερν ή Ντιλέινι; Ο Χρήστος Καούρης διαλέγει τον πολυτιμότερο των πλέι-οφ.

Το σκέφτηκα πολύ πριν καταλήξω στους έξι επικρατέστερους. Τα βασικά κριτήρια ήταν προφανώς τα νούμερα τους, όμως όχι μόνο αυτά: προσμετρήθηκαν οι εμφανίσεις τους ειδικά στα παιχνίδια που οι ομάδες τους κέρδισαν και φυσικά ποιοι ήταν αυτοί που ανταποκρίθηκαν στα καθοριστικά Game 5s. Ας τους δούμε.

Ντάνιελ Χάκετ (12.4π, 45.5% διπ, 57.1% τριπ, 4.7 ας, 1.7κλ, 1.3λ, 16.7PIR)


«Ο Χάκετ είναι από τους παίκτες που θέτουν τα στάνταρντς για τους υπόλοιπους». Τάδε έφη ο δάσκαλος Μάνος Μανουσέλης, στον πιο μεστό τρόπο που μπορεί να χρησιμοποιήσει κανείς για να περιγράψει το πόσο πολύτιμος είναι ο Αμερικανοϊταλός. Χωρίς τον Τζέιμς, ο Ντάνι έπαιξε 27:43 στη σειρά και την καθόρισε εκεί που είχε μεγαλύτερη σημασία, δήλαδή στα δύο πρώτα παιχνίδια. Συνδύασε 20 πόντους (7/11FG, 4/5 τρίπ) με 3 ασίστ και 2 κλεψίματα και ήταν ο κυριότερος λόγος που ο αφιονισμένος Ντε Κολό δεν έφυγε νικητής από το γήπεδο. Με το σκορ στο 75-70 στο 34΄ είχε τρίποντο (78-70), κερδισμένο επιθετικό φάουλ, νέο τρίποντο (81-70), κλέψιμο στον Ντε Κολό και ασίστ στον Κλάιμπερν για το 83-70 που ουσιαστικά τελείωσε το ματς. Στο δεύτερο ματς μοίρασε 9 ασίστ για 1 λάθος, γαρνίροντας τις με άλλους 14 οικονομικούς πόντους.

Βάσα Μίτσιτς (17.2π, 55% δίποντο, 53.1% τρίπ, 4ας, 1.2λ, 3.4λ, 16.8PIR)


Ήταν ο Μίτσιτς η καλύτερη έκδοση του εαυτού του στα πλέι-οφ; Η απάντηση είναι πιθανότατα αρνητική – και αυτό είναι μαζί πρόβλημα και κομπλιμέντο αν σκεφτεί κανείς τα νούμερα του. Ο Σέρβος είχε ένα στιβαρό αλλά άστοχο βράδυ στο Game 1 (1/9 σουτ, 5ασίστ, 2 κλεψίματα), τα έβαλε όλα στο Game 2 (23π, 5/5 τρίποντα), έκανε απίθανα πράγματα στο Game 3 (29π, 6ας, 3κλ), προσπαθώντας να παίξει και για τον αόρατο Λάρκιν. Στο Game 4 ήταν η σειρά του να γίνει επιζήμιος (6 λάθη), ενώ στο Game 4 επέστρεψε σε υψηλά επίπεδα απόδοσης (18π, 4/8τριπ, 5ας, 3 λάθη). Πέρα από τα νούμερα, ο Μίτσιτς είναι ο πιο πλήρης γκαρντ στην Ευρωλίγκα: δεν υπάρχει τίποτα που δεν μπορεί να κάνει. Όμως σε κανένα από τα τρία τελευταία παιχνίδια της σειράς δεν ήταν καθοριστικός στο φινάλε, και αυτό λέει κάτι.

Σαβόν Σίλντς (16.4π, 48.4% διπ, 36.4% τριπ, 90% βολές, 4ρ, 1.6ας, 0.8κλ, 1.4λ, 16.8PIR)


Το 34άρι του καθοριστικού Game 5, μαζί με 5 ριμπάουντ, 2 ασίστ, 2 κλεψιματα και 8 κερδισμένα φάουλ πιθανότατα θα αρκούσε από μόνο του για να πάρει θέση σε αυτή τη λίστα, όμως ο Σαβόν Σιλντς ήταν περισσότερα από 1 game wonder. Εξαιρετικός αλλά και μοιραίος στο Game 4, είχε 17π+7ρ+5ας, αμυνάρες στον Λούτσιτς, όμως έκανε επιθετικό φάουλ στην πιο κρίσιμη κατοχή. Ξεκίνησε άστοχος από μακριά και αυτό περιόρισε το επιθετικό του παιχνίδι (2/14 τρίποντα στα πρώτα τρία ματς), όμως βελτιωνόταν σταθερά όσο η σειρά προχωρούσε. Η τεχνική βελτίωση του με τη μπάλα στα χέρια είναι εντυπωσιακή και επιτρέπει στον Μεσίνα να τον χρησιμοποιεί στo “2”, από όπου είναι mismatch στην επίθεση (δημιουργώντας από χαμηλά) και την ίδια στιγμή δίνει μέγεθος και αμυντική ικανότητα στην οπισθοφυλακή. Απολαυστικός.

Γουίλ Κλάιμπερν (21π, 63.3% διπ, 38.1% τριπ, 5.3 ριμπ, 2 ας, 1.3λ, 22.7PIR)


H ΤΣΣΚΑ είναι η ομάδα του Γουίλ Κλάιμπερν, τώρα περισσότερο από ποτέ. Με τον Τζέιμς παίκτη των Νετς και τον Μιλουτίνοφ από καιρό στα πιτς, η ευθύνη πέφτει στον φτεροπόδαρο αλλά ταλαιπωρημένο από τραυματισμούς Αμερικανό, στον οποίο ούτως ή άλλως ο Ιτούδης είχε δώσει τα κλειδιά από πέρσι. Ο 31χρονος φόργουορντ είχε ξεκινήσει τη σεζόν με το πόδι στο γκάζι, όμως ο τραυματισμός στον αστράγαλο την υποχρεώσε να κάνει μαζεμένα βήματα προς τα πίσω. Το καλό για τον ίδιο και την ομάδα του είναι πως δείχνει να φορμαρίζεται την κατάλληλη στιγμή: 20 πόντοι, 5 ριμπάουντ, 5 ασίστ, 2 μπλοκ στο Game 1, 34 πόντοι, 7 ριμπάουντ, 1 κλέψιμο, 1 μπλοκ στο Game 2. Μπορεί να είναι τυχαίο, όμως μάλλον δεν είναι:ο Κλάιμπερν του 2021 σουτάρει περισσότερα τρίποντα από ότι στο παρελθόν. Φέτος έχει ήδη 121 σε 29 παιχνίδια (4.2), τη στιγμή που τις δύο πρώτες σεζόν στην ΤΣΣΚΑ είχε πολύ λιγότερα (2.3 το 2017-18 και 2.8 το 2018-19). Ίσως είναι ο φόβος ενός νέου τραυματισμού, ίσως η παρουσία περισσότερων παικτών ρακέτας, ίσως και τα δύο μαζί.

Μπράντον Ντέιβις (14.8π, 47.6% τριπ, 4/4τριπ, 76% βολές, 6.8ριμπ, 1.2ας, 1.4λ, 20.2PIR)


Ο Μίροτιτς ήταν άφαντος, ο Γουίλ Τόμας τον κατάπιε αμάσητο. Ο Σμιτς μηδέν οξέα, μηδέν λιπαρά. Ο Οριόλα σχεδόν δεν πάτησε το παρκέ (7λεπτά μ.ο). Ο Γκασόλ εμφανίστηκε μόνο στο Game 5. Συμπέρασμα; Ο Μπράντον Ντέιβις ήταν μία φροντ λάιν μόνος του. Και αν αυτό δεν είναι αρκετό (που είναι), οι τρεις πρώτες εμφανίσεις του ήταν αυτές που καθόρισαν την σειρά και έγιναν το απαραίτητο αντίβαρο στον οργιαστικό Κέβιν Πάνγκος. Η Μπάρσα δεν θα διεκδικούσε καν το Game 1 χωρίς αυτόν (18+9, 25PIR), θα είχε πέσει στο πηγάδι του 0-2 αν δεν είχε το 22π+8ρ+10κερδ. φάουλ στο Game 2, δεν θα είχε πάρει πίσω το πλεονέκτημα έδρας χωρίς το νέο 22+8 στην Αγία Πετρούπολη. Ναι, ο Γκουντάιτις δεν ήταν εκεί, όμως οι Πόιθρες-Μπλακ δεν είναι αμελητέες ποσότητες.

Μάλκολμ Ντιλέινι (16.2π, 54.2% διπ, 38.5% τριπ, 86.2% βολές, 3.4ριμπ, 2ας, 0.6κλ, 2λ, 16.8PIR)


Η επιστροφή του Ντιλέινι μετά από ένα μήνα απραξίας λόγω αρθροσκόπησης ήταν ό,τι χρειαζόταν η Αρμάνι για να γίνει από ομάδα πλέι-οφ, ομάδα φάιναλ φορ. Ο Αμερικανός είχε τον συνδυασμό προσωπικότητας, κλάσης και ψυχραιμίας για να πάρει τις σωστές αποφάσεις στη σειρά και την ίδια στιγμή να δώσει στους υπόλοιπους την ευκαιρία να διακριθούν. Οι δύο καλύτερες εμφανίσεις του ήρθαν σε ήττες (Game 3&4, 18+28 πόντοι), όμως το σημαντικότερο ήταν πως δεν εξαφανίστηκε ποτέ, ακόμα και στο πρώτο ματς που είχε 1/8 τρίποντα και 4 λάθη. Στα 32 του χρόνια, ο Ντιλέινι είναι ο μετρονόμος που στο μπάσκετ του Έτορε Μεσίνα είναι απαραίτητος. Στην Κολωνία θα συναντήσει την αμέσως προηγούμενη ομάδα του και η μονομαχία με τον Καλάθη απλά δεν χάνεται.

Η ετυμηγορία


O Ντιλέινι ήταν ο στρατηγός της άμαθης από πλέι-οφ Αρμάνι, ο Χάκετ ο σκληρός ηγέτης, ο Μίτσιτς ο πιο γουάου παίκτης των πλέι-οφ, ο Κλάιμπερν και ο Σιλντς δύο πλήρεις φόργουορντ ικανοί να κάνουν τα πάντα στο παρκέ. Όμως κανείς δεν υπήρξε περισσότερο καθοριστικός από τον Μπράντον Ντέιβις, χωρίς τον οποίο η Ζενίτ θα είχε γίνει το πρώτο Νο.8 που αποκλείει το Νο.1 στην ιστορία της Ευρωλίγκας.


Σχολιασμός

Γράψτε το σχόλιό σας

Δείτε Επίσης