ΛΟΤΟΥΣ ΡΕΝΟ

Δημοσίευση: 25/03/2011 - 06:18

Εδρα                          : Ενστόουν, Βρετανία
Διαδικτυακή διεύθυνση         : www.lotusrenaultgp.com
Γενικός διευθυντής            : Ερίκ Μπουγέ
Τεχνικός διευθυντής           : Τζέιμς Άλισον
Οδηγοί                        : Νικ Χάιντφελντ, Βιτάλι Πετρόφ
Οδηγοί δοκιμών                : Ρομέν Γκροζάν, Μπρούνο Σένα
Σασί                          : R31
Μηχανή                        : Renault
Ελαστικά                      : Pirelli
«Ντεμπούτο»                   : 1977
Παγκόσμια πρωταθλήματα        : 2
Υψηλότερη θέση στον τερματισμό: 1η (35 φορές)
Pole Positions                : 51
Ταχύτεροι γύροι               : 31

Ιστορία στην Φόρμουλα 1

1977: Η Ρενό κάνει το ντεμπούτο της στο βρετανικό γκραν πρι με ένα μονοθέσιο, το οποίο οδηγεί ο Ζαν Πιέρ Ζαμπουίγ. Η ομάδα λαμβάνει μέρος σε άλλους τέσσερις αγώνες εκείνη τη σεζόν, αλλά δεν συγκεντρώνει βαθμούς.

1978: Ο Ζαμπουίγ τερματίζει τέταρτος στο αμερικανικό γκραν πρι και χαρίζει στη Ρενό τους μοναδικούς βαθμούς της στη διάρκεια της σεζόν.

1979: Ο Ζαμπουίγ σημειώνει την πρώτη νίκη της Ρενό στο γαλλικό γκραν πρι, ενώ ο «ομόσταυλός» του, Ρενέ Αρνού, τερματίζει τρίτος. Η ομάδα κατακτά την έκτη θέση στο πρωτάθλημα των κατασκευαστών.

1982: Η Ρενό προσλαμβάνει τον Αλέν Προστ για τη μία από τις δύο θέσεις των οδηγών της.

1983: Ο Προστ σημειώνει τέσσερις νίκες και η Ρενό κατακτά τη δεύτερη θέση στο πρωτάθημα των κατασκευαστών.

1985: Η ομάδα αποχωρεί από τη Φόρμουλα Ενα ως κατασκευαστής, αλλά συνεχίζει να παρέχει κινητήρες στη Λότους.

1986: Η Ρενό αποσύρεται πλήρως από τη Φόρμουλα Ενα.

1989: Η Ρενό επιστρέφει στη Φόρμουλα Ενα ως παροχέας κινητήρων στην ομάδα της Γουίλιαμς.

1992-1997: Οι κινητήρες της Ρενό κυριαρχούν στα μέσα της δεκαετίας του ΄90, με τους οποίους η Γουίλιαμς και η Μπένετον κατακτούν όλα τα πρωταθλήματα κατασκευαστών από το 1992 έως και το 1997.

1996: Η Ρενό αποφασίζει να αποχωρήσει ξανά από τη Φόρμουλα Ενα, μολονότι η εταιρεία αρχίζει διαπραγματεύσεις για την εξαγορά ομάδας που αγωνίζεται στο πρωτάθλημα.

2000: Η Μπένετον ανακοινώνει ότι θα γίνει η επίσημη ομάδα της Ρενό από το 2002.

2002: Δυνατό το ντεμπούτο της Ρενό, η οποία κατακτά την τέταρτη θέση στους κατασκευαστές.

2003: Εμφανίζεται στο προσκήνιο ως η βασική απειλή για τις τρεις μεγάλες ομάδες (Φεράρι, ΜακΛάρεν, Γουίλιαμς). Ο Φερνάντο Αλόνσο παίρνει δύο pole position, καθώς και τη νίκη στην Ουγγαρία. Η Ρενό κατακτά την τέταρτη θέση στο πρωτάθλημα κατασκευαστών.

2004: Παίρνει τη νίκη στο γκραν πρι του Μονακό με τον Γιάρνο Τρούλι, όμως στη συνέχεια επέρχεται «διαζύγιο» με τον Ιταλό, τρεις αγώνες πριν από την ολοκλήρωση του πρωταθλήματος, εξαιτίας μίας σειράς ανεπιτυχών εμφανίσεων. Ως αντικαταστάτης του επιλέγεται ο Ζακ Βιλνέβ. Αυτό, όμως, δεν εμποδίζει τη BAR να αφήσει πίσω της τη Ρενό, στη «μάχη» για τη δεύτερη θέση στους κατασκευαστές.