Τα μαύρα γάντια της αντίδρασης

Δύο μαύρα γάντια. Δύο Αμερικανοί, ένας Αυστραλός. Ένα μήνυμα κατά του ρατσισμού το 1968 στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων στο Μεξικό, στις 16 Οκτωβρίου του 1968, δύο Αμερικανοί Αθλητές, ο Τόμι Σμιθ και ο Τζον Κάρλος, σήκωσαν το χέρι τους φορώντας μαύρο γάντι κατά την διάρκεια του Εθνικού ύμνου των ΗΠΑ σε ένδειξη διαμαρτυρίας για την μεταχείριση των μαύρων.

Ήταν μια κίνηση που συγκλόνισε τον κόσμο. Το 1968 ο αγώνας των μαύρων Αμερικανών για πολιτικά δικαιώματα βρίσκεται στην κορύφωσή του, ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ δολοφονείται και γενικά επικρατεί ένας αναβρασμός.

Στον τελικό των 200μέτρων ο Τόμι Σμιθ κατακτά το Χρυσό Μετάλλιο και μάλιστα με επίδοση κάτω από 20 δευτερόλεπτα! Δεύτερος ο Αυστραλός Πίτερ Νόρμαν και τρίτος ο Αμερικανός Τζον Κάρλος.

Ο Σμιθ ολοκληρώνει τα 200 μέτρα με 19.83 και στην απονομή οι αθλητές αποφασίζουν να περάσουν το πολιτικό τους μήνυμα.

Οι δύο Αμερικανοί, προχώρησαν για την απονομή των μεταλλίων τους, ξυπόλητοι, φορώντας μαύρες κάλτσες, για να δείξουν πως οι μαύροι άνθρωποι στην Αμερική πεινούν πραγματικά. Ο Σμιθ ειχε στο λαιμό του ένα μαντήλι, δείχνοντας πως είναι περήφανος που είναι μαύρος.

Ο Κάρλος, είχε ανοιχτή την φόρμα του σε ένδειξη στήριξης στους εργαζομένους, ενώ φορούσε ένα κολιέ από χάντρες στην μνήμη όλων όσων χάθηκαν και κανείς δεν είπε μια προσευχή γι΄αυτούς.

Και οι τρεις αθλητές φορούσαν στην φόρμα τους, το σήμα του Ολυμπιακού έργου για τα ανθρώπινα δικαιώματα με τον ιδρυτή Χάρι Έντουαρντς, ν΄αποτελεί πηγή έμπνευσης για τους δύο Αμερικανούς. Ο Έντουαρντς, είχε προτείνει να υπάρξει μποϋκοτάζ των αγώνων από τους μαύρους αθλητές, ώστε να μην τους μεταχειρίζονται σαν άλογα κούρσας.

Αμφότεροι οι Αμερικανοί αθλητές ήθελαν να φορέσουν γάντια, όμως ο Κάρλος ξέχασε το δικό του στο Ολυμπιακό Χωριό. Η λύση δόθηκε από τον Αυστραλό Πίτερ Νόρμαν που πρότεινε στον Κάρλος να φορέσει το αριστερό γάντι του Σμιθ. Έτσι η σηκωμένη αριστερή γροθιά δεν ήταν το καθιερωμένο μήνυμα “black power”.

Κατά την ανάκρουση του Εθνικού ύμνου, οι δύο αθλητές φορώντας μαύρο γάντι, σήκωσαν το χέρι τους (αριστερό ο ένας δεξί ο άλλος), έχοντας κατεβασμένα τα κεφάλια τους, δείχνοντας με αυτό τον τρόπο την αντίδρασή τους για όσα γίνονταν στους μαύρους στην Αμερική. Τη στιγμή που κατέβεναν από το πόντιουμ ο κόσμος τους αποδοκίμασε.

Ο Σμιθ τόνισε: “Εάν κερδίσω είμαι Αμερικανός, όχι μαύρος Αμερικανός. Αλλά αν κάνω κάτι κακό τότε είμαι Νέγρος. Είμαστε μαύροι και είμαστε περήφανοι μαύροι. Η μαύρη Αμερική θα καταλάβει τι κάναμε εμείς σήμερα”.

Ο Τόμι Σμιθ στάθηκε στην έλλειψη ισότητας:

“Είμαστε προβληματισμένοι από την έλλειψη μαύρων βοηθών προπονητών. Πως ο Μοχάμεντ Άλι, έχασε τον τίτλο του. Η έλλειψη πρόσβασης σε καλά σπίτια ενώ τα παιδιά μας δεν μπορούν να πάνε σε καλά κολέγια”.

Η ΑΝΤΙΔΡΑΣΗ ΤΗΣ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ

Ο πρόεδρους της IOC, Έιβερι Μπράντατζ θεώρησε πως είναι μια πολιτική δήλωση και για το λόγο αυτό, οι Σμιθ και Κάρλος αποβλήθηκαν από την Ολυμπιακή ομάδα των ΗΠΑ. Όταν η Αμερικανική Ολυμπιακή επιτροπή αρνήθηκε τότε υπήρξε απειλή για τιμωρία όλης της ομάδας. Αυτό οδήγησε στην τιμωρία των δύο όμως παρά τα όσα έγιναν, η IOC, δεν ζήτησε από Σμιθ και Κάρλος να επιστρέψουν τα μετάλλια τους.

Ο Μπράντατζ ήταν πρόεδρος της Αμερικανικής Ολυμπιακής επιτροπής και το 1936 και τότε είχε επιτρέψει όλους τους Ναζιστικούς χαιρετισμούς καθώς όπως ανέφερε ήταν χαιρετισμός ολόκληρου έθνους και όχι δύο ανθρώπων. Ο Μπράντατζ κατηγορήθηκε πως ήταν φιλοναζιστής ακόμη και μετά τον δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο.

Οι δύο αθλητές αναγκάστηκαν να σταματήσουν τον στίβο, ενώ δοκίμασαν τις δυνάμεις τους στο NFL χωρίς όμως να ξεχωρίσουν. Ο Σμιθ το 1978 έγινε μέλος του Hall Of Fame του στίβου των ΗΠΑ και το 1996 του Hall of fame του Μαύρου Αθλητισμού της Καλιφόρνιας που το 1999 του έδωσε το βραβείο “Αθλητής του Αιώνα”. Να σημειωθεί έγινε μέχρι και επίσημος διδάκτωρ του Πανεπιστημίου του Σαν Χοσέ.

Ο Πίτερ Νόρμαν, είδε τα Μέσα της Αυστραλίας να ασκούν έντονη κριτική ενώ δεν του επετράπη η συμμετοχή στους Ολυμπιακούς το 1972 παρά το γεγονός πως είναι προκριθεί. Ο Νόρμαν πέθανε το 2006, με τους Σμιθ και Κάρλος να κουβαλούν το φέρετρο του φίλου τους στην τελευταία του κατοικία.

Tommie Smith (L) and John Carlos carry the coffin of Peter Norman from Williamstown Town Hall in Melbourne, Monday, 09 October 2006. Norman, who won silver in the 200 metres sprint at the 1968 mexico Olympics, stood on the dias alongside Smith and Carlos when the two men raised their arms and bowed their heads in solitarity for the Cival Rights movement. EPA/JULIAN SMITH AUSTRALIA AND NEW ZEALAND OUT ΠΗΓΗ: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Το 2012 η Βουλή της Αυστραλίας, ζήτησε συγνώμη από τον Νόρμαν αναγνωρίζοντας την προσφορά του στην μάχη κατά του ρατσισμού.


Σχολιασμός

Γράψτε το σχόλιό σας