Super League Premier League La Liga Bundesliga Ligue 1 Euroleague

Ο πρώτος τελικός δεν άλλαξε πολλά

Ο Δημήτρης Καρύδας συνοψίζει τις εντυπώσεις του από το Super Cup σε ένα κείμενο που θα μπορούσε να έχει γραφτεί και…24 ώρες νωρίτερα!

Ο πρώτος τελικός της σεζόν δε μας έκανε σοφότερους σχετικά με τη φετινή εικόνα του Ολυμπιακού και του Παναθηναϊκού. Για την ακρίβεια δε μας έκανε σοφότερους σε σχέση με τα όσα ίσχυαν μια ημέρα νωρίτερα και μετά τους διαφορετικούς σε προσέγγιση και λογική ημιτελικούς των δύο ομάδων. Η μοναδική πραγματική και αναμενόμενη αλλαγή ήταν ότι οι δύο αιώνιοι αντίπαλοι έπαιζαν μεταξύ τους και όχι με τον Κολοσσό και τον Προμηθέα.

Ο Παναθηναϊκός φεύγοντας από τη Ρόδο έχει τα ίδια άλυτα –για την ώρα-ερωτηματικά που είχε όταν έφτανε πριν από 72 ώρες στο νησί των Ιπποτών. Προβλήματα που πέρα από τη δεδομένη και αποδεκτή ανετοιμότητα της ομάδας συνοψίζονται ως εξής:

Ο Αντριους είναι ήδη κάτι σαν ξένο σώμα. Ενδεχόμενα, το τέλος της σύντομης θητείας του στον Παναθηναϊκό να είναι πολύ κοντινό και όχι άδικα. Ίσως σε ένα ή δύο χρόνια να καταφέρει να γίνει παίκτη επιπέδου Ευρωλίγκα αλλά στην παρούσα φάση οι πράσινοι δεν μπορούν να περιμένουν. Το κενό στο τέσσερα θα γεμίσει αλλά ακόμη και αν βρεθεί και αποκτηθεί ποιοτικός παίκτης από μια αγορά που δεν προσφέρει αυτή τη στιγμή πολλές επιλογές δε θα είναι αυτόματη λύση των προβλημάτων. Μπορεί στη φιλοσοφία του Ράντονιτς η σκληρή άμυνα να είναι το Α και το Ω αλλά στο μπασκετ κανείς δεν κέρδισε χωρίς να σκοράρει. Η απουσία ενός σταθερού σκόρερ παράλληλα με την έλλειψη 2-3 κλασικών σουτέρ σε μια εποχή που το μακρινό σουτ έχει θεοποιηθεί στο μπάσκετ κάνει ακόμη πιο κτυπητά τα επιθετικά προβλήματα της ομάδας. Το δεύτερο μέρος κόντρα στην άμυνα του Ολυμπιακού δεν αφήνει το παραμικρό περιθώριο αμφισβητήσεων ή παρερμηνειών: 2/10 δίποντα, 4/12 τρίποντα και 10 λάθη σημαίνει 26 χαμένες επιθέσεις σε σύνολο 32!!!

Ο Ολυμπιακός έχει σαφώς λιγότερα θέματα διαχείρισης αφού ούτως ή άλλως οι προσθήκες και τα νέα πρόσωπα έγιναν ως συμπληρώματα σε ένα σταθερό πυρήνα. Ο Γουόκαπ μοιάζει πιο πολύτιμος από κάθε άλλη φορά προορισμένος να παίζει 28-30 λεπτά καθώς ο Μπαρτζώκας δε δείχνει να εμπιστεύεται τη συνύπαρξη Σλούκα-Κάναν για πολύ ώρα. Αντίθετα, και σε σχέση με τις περσινές συνήθειες του θα δούμε μάλλον περισσότερη ώρα στο παρκέ Γουόκαπ και Σλούκα παρέα. Ο Κάναν δίνει λύσεις αλλά μόνο λίγα βράδια στην επίθεση θα ντυθεί… Ντόρσεϊ. Σίγουρα λιγότερες από τις αντίστοιχες περσινές καλές στιγμές του συμπατριώτη του. Όμως δείχνει μεγάλη διάθεση να παίξει άμυνα παρά το μικρό του μποι που δυσκολεύει αισθητά τα πράγματα.

Στις θέσεις 4 και 5 ο Ολυμπιακός ακόμη και δεν έχουμε δει σε δράση τον Ταρίκ Μπλακ δείχνει εντυπωσιακά πιο γεμάτος. Ο Πίτερς του δίνει μια ακόμη επιλογή στο μακρινό σουτ και είναι καλύτερος ριμπάουντερ από αυτό που πιστεύει ο μέσος αναλυτής. Ο Μπολομπόι είναι ιδανική προσθήκη αφού λόγω ύψους και αθλητικών προσόντων είναι κομμένος και ραμμένος για την άμυνα με αλλαγές που προτιμάει ο Μπαρτζωκας. Δεν έχει τεράστιο upside αλλά θα κάνει τη δουλειά με αξιοπρέπεια και συνέπεια. Το πρόβλημα που έδειξε λογικά περισσότερο απέναντι στην άμυνα του Παναθηναϊκού και όχι στον ημιτελικό με τον Προμηθέα είναι ότι η επίθεση του χάνει εύκολα τις αποστάσεις όταν πιέζεται, γίνεται προβλέψιμη άρα και αντιμετωπίσιμη πιο εύκολα. Δεν υπάρχουν πια οι προσωπικές φάσεις του Ντόρσεϊ που ξεκόλλαγαν την ομάδα. Η ύπαρξη πολλών σουτέρ δείχνει ότι το μακρινό σουτ θα αποτελέσει μια ισόποση και ισότιμη επιλογή με το δίποντο. Ίσως και σε σταθερό επίπεδο του 50-50 στην κατανομή των επιθέσεων. Με μεγαλύτερη έμφαση στο μακρινό σουτ ο Ολυμπιακός έχει λόγους να ανησυχεί μόνο σε βραδιές που δε θα υπάρχουν πολλά ζεστά βράδια και παράλληλα δεν θα κάνει τη δουλειά η άμυνα.


Σχολιασμός

Γράψτε το σχόλιό σας