Super League Premier League La Liga Bundesliga Ligue 1 Euroleague

Ολυμπιακός: Ο Αϊζάια Κάναν είναι ευγνώμων για αυτά που έχει

Το να βλέπεις το σπίτι σου να γίνεται ερείπια μέσα σε ένα βράδυ σε ηλικία 14 ετών σε αλλάζει. Εκείνο το βράδυ ο Κάναν έγινε από αγόρι, άνδρας.

«Tα μετάλλια, τα αναμνηστικά, τα τρόπαια, όλα αυτά τα υλικά πράγματα που έχεις στο δωμάτιο σου σαν παιδί, αυτά που κοιτάς κάθε μέρα και αγαπάς. Και ξυπνάς μία μέρα και έχουν χαθεί όλα. Έχεις χάσει το σπίτι σου, φίλους, ανθρώπους που ήξερες. Είναι κάτι που σε αλλάζει σαν άνθρωπο. Χρειάστηκε να μεγαλώσω πολύ νωρίτερα. Κοίταξα τη ζωή διαφορετικά. Είναι κάτι που μου έμαθε ότι δεν μπορείς να δίνεις την ίδια αξία στα υλικά αγαθά και στην πραγματική ζωή».

Αύγουστος 2005. Ο Αϊζάια Κάναν δεν προβληματίστηκε ιδιαίτερα όταν άκουσε πως άλλος ένας τυφώνας θα προσγειωνόταν στην πόλη του, περίπου 120 χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο από τη Νέα Ορλεάνη. Τα φαινόμενα αυτά ήταν στο κάτω κάτω μέρος της ζωής του από τότε που θυμόταν τον εαυτό του. Είχε όνομα: hurricane season, η περίοδος των τυφώνων. Πήρε δύο ζευγάρια ρούχα, δύο ζευγάρια παπούτσια, το playstation και πήγε στην εκκλησία μαζί με την οικογένεια του μέχρι η οργή της φύσης κοπάσει. Δεν ήταν δυνατόν να φανταστεί τι θα ακολουθούσε.

Οι άνεμοι έφτασαν σε μέγιστη ταχύτητα 280 χιλιομέτρων την ώρα και κονιορτοποίησαν μια ολόκληρη περιοχή αφήνοντας στο διάβα τους 1.836 νεκρούς και 125 δισεκατομμύρια δολάρια σε καταστροφές, μεταξύ των οποίων το σπίτι του μικρού Αϊζάια. Η οικογένεια μετακόμισε για λίγο στην Ατλάντα και όταν επέστρεψε έζησε σε ένα τροχόσπιτο για δύο χρόνια. Δύο χρόνια.

Ο Κάναν δεν ήταν ποτέ ένας μεγαλόσωμος τύπος για το μπάσκετ. Με ύψος 1.83 είχε δεδομένο μειονέκτημα στο ΝΒΑ, στο οποίο παίκτες αυτού του μεγέθους σπανίως σταδιοδρομούν και ακόμα σπανιότερα ξεχωρίζουν. Πήγε κολλέγιο για τέσσερα χρόνια στο Μάρεϊ Στέιτ και την προτελευταία του χρονιά, το 2012, ήταν All-American. Εκτοξεύοντας τα νούμερα του στους 21.8 πόντους και τις 4.3 ασίστ την τελευταία του χρονιά άκουσε το όνομα του στο Νο.34 του ντραφτ του 2013, όταν επιλέχθηκε από το Χιούστον. Έμεινε στους Ρόκετς για δύο σεζόν και μετά ξεκίνησε η περιοδεία: Φιλαδέλφεια (2014-16, όπου έκανε την καλύτερη του σεζόν με 12.6 πόντους μ.ο), Σικάγο, Φίνιξ, Μινεσότα, Μιλγουόκι (4 ματς την ίδια εποχή με τον Γιάννη, το 18-19).

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ/ΜΠΕ

Το μπασκετικό κομμάτι θα ήταν μια τυπική ιστορία αν δεν υπήρχε το συμβάν της 31ης Ιανουαρίου 2018. Ο Κάναν αντιμετωπίζει τους Μάβερικς σαν παίκτης των Σανς και πηγαίνει με δύναμη στο καλάθι στο φινάλε της πρώτης περιόδου. Μια φυσιολογική επαφή με τον Γουέσλι Μάθιους αρκεί για να χάσει την ισορροπία του. Το επόμενο πράγμα που θυμάται είναι το πόδι του να κοιτά προς μια αφύσικη κατεύθυνση. Είχε διαλύσει τον αριστερό του αστράγαλο. Περιέργως, ο ίδιος ήταν ψύχραιμος την ώρα που συμπαίκτες και αντίπαλοι είχαν σχεδόν βάλει τα κλάματα. Η σκέψη του ήταν αυτόματα στο μετά: «θα ακυρωθεί το συμβόλαιό μου; Θα μπορέσω να συντηρήσω την οικογένειά μου;».

Γεννημένος μέσα σε τυφώνες, ο Κάναν συγκεντρώθηκε όσο ποτέ στην επιστροφή του. Έπαιξε 19 παιχνίδια την επόμενη σεζόν με 7.5 πόντους μ.ο στο Φίνιξ, όμως ακολούθησαν μόλις 21 ακόμα σε Μινεσότα και Μιλγουόκι. Ήταν καιρός για την Ευρώπη. Προσγειώθηκε στο Καζάν το 2020 και έγινε παίκτης του Δημήτρη Πρίφτη στην Ούνιξ, προσπαθώντας να μάθει το ευρωπαϊκό παιχνίδι με τη βοήθεια του Έλληνα προπονητή, του GM Κλαούντιο Κολντεμπέλα και των υπόλοιπων. «Είμαι ευγνώμων που μου επέτρεψαν να μάθω κάνοντας λάθη», λέει ενθυμούμενος εκείνη την περίοδο. Εκτός από λάθη, ήταν μέρος της ομάδας που απέκλεισε την Βίρτους Μπολόνια στον ημιτελικό του Eurocup και πήρε το εισιτήριο για την Ευρωλίγκα. Προσπαθώντας ακόμα να συνηθίσει τους λιγότερους χώρους, τα παιχνίδια που έχουν σημασία από τον Οκτώβρη και την ατμόσφαιρα που του θύμιζε κολλέγιο, ο 30αρης πια Κάναν έκανε ντεμπούτο στην Ευρωλίγκα δείχνοντας και σε αυτό το επίπεδο τα στοιχεία που τον κάνουν να ξεχωρίζει: ένας elite σουτέρ τριών πόντων είτε από ντρίμπλα, είτε βγαίνοντας από σκριν. Ένας προικισμένος σκόρερ που χρησιμοποιεί την ταχύτητα εκτέλεσης ως βασικό του όπλο και παρότι 1.83 έχει από ελάχιστη ως καθόλου σχέση με το επάγγελμα του point guard, ειδικά στο ευρωπαϊκό παιχνίδι.

Μπήκε στα πρωτοσέλιδα για τους λάθος λόγους μετά από εκείνο το απίθανο Μπαρτσελόνα – Ούνιξ. Ο ίδιος και η παρέα του έκαναν πάρτι στο Παλάου, όμως μετά από έναν τρίποντο έκανε χαρακτηριστικό νόημα στην κερκίδα να σωπάσει. Λάθος: η ένταση χτύπησε με μιας κόκκινο, ο υδράργυρος έσπασε το θερμόμετρο και η Μπάρσα σκάρωσε μια τρομερή ανατροπή, ολοκληρώνοντας την στην παράταση. Ο Κάναν ξεκαθαρίζει ως σήμερα πως δεν είχε καμία πρόθεση να δείξει ασέβεια σε κανέναν και δίνει τα εύσημα στους Καταλανούς για τη νίκη. Για τον ίδιο ήταν απλά ο τρόπος του να δώσει έξτρα κίνητρο στον εαυτό του, μόνο που δεν περίμενε ότι θα έδινε πολύ μεγαλύτερο στους αντιπάλους του. Συμβαίνει.

Στο πρόσωπο του Κάναν ο Ολυμπιακός αποκτά έναν παίκτη εφάμιλλο του Ντόρσεϊ στο σκοράρισμα, ξοδεύοντας φυσιολογικά μια θέση ξένου στο «2». Ο βραχύσωμος Αμερικανός διακρίνεται στην πίεση στη μπάλα, όμως θα γίνει στόχος των τοπ ομάδων της Ευρωλίγκας στην άμυνα όταν αγωνίζεται μαζί με τον Σλούκα (π.χ Σιλντς στην Αρμάνι) σε άμυνα με αλλαγές. Μπορεί με την ίδια άνεση να δημιουργήσει το δικό του σουτ ή να βγει από τα σκριν και να εκτελέσει χάρη στην πολύ γρήγορη μηχανική του, ενώ τα playmaking ένστικτά του είναι υποτυπώδη. Πνευματικά οι ερυθρόλευκοι βάζουν στη μηχανή τους έναν παίκτη χαμηλού προφίλ που αποκτά μια ευκαιρία να ξεχωρίσει στο κορυφαίο επίπεδο της Ευρωλίγκας – πιθανόν την τελευταία του στα 31 του χρόνια. Σε σχέση με τον προκάτοχό του ο Αμερικανός μπορεί να γίνει καλύτερος συμπαίκτης, αφού ο Ντόρσεϊ μπορεί να ήταν τις περισσότερες φορές απολαυστικός, είχε όμως και τον τρόπο του να… τρελάνει τον διπλανό του όταν «κλείδωνε». Το μεγαλύτερο του πρόβλημα είναι η αστάθεια, ένα χαρακτηριστικό γνώρισμα των γκαρντ που περνούν τον Ατλαντικό. Η τρίτη του σεζόν στην Ευρώπη αυξάνει τις πιθανότητες να νιώσει πιο οικεία, αλλά όχι εντυπωσιακά.

Στο τέλος της μέρας, ο Αϊζάια Κάναν ξυπνά κάθε μέρα ευγνώμων για τη ζωή και τις δυνατότητες που του παρέχει. Και ποιος ξέρει; Ίσως όλοι αυτοί οι τυφώνες που αντιμετώπιζε σαν παιδί να είναι ακόμα εκεί όταν πατά στο παρκέ.
Απλά η ορμή τους είναι πια η ενέργειά του.

ΥΓ. Σημαντικό μέρος αυτού του σημειώματος ανήκει στην καταπληκτική δουλειά που έκανε την περασμένη σεζόν ο καλός φίλος Donatas Urbonas στη συνέντευξη με τον νέο γκαρντ του Ολυμπιακού. Μπορείτε να την δείτε εδώ.


Σχολιασμός

Γράψτε το σχόλιό σας