Όποιος υπηρετεί το ποδόσφαιρο οφείλει πρώτα να το αγαπά!

Ο Δημήτρης Παπανικολάου γράφει στο προσωπικό του blog για τον απόηχο της 21ης αγωνιστικής, την αναμέτρηση του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ, τις κινήσεις του Γιάννη Αλαφούζου και την ήττα της ΑΕΚ στο Περιστέρι.
0
Δημήτρης Παπανικολάου
08/02/2016 • 08:41
Ο Γιάννης Αλαφούζος
  • shares
Από τη στιγμή που το ντέρμπι Ολυμπιακού-ΠΑΟΚ ήταν ένα ματς… σούπα, λόγω τακτικής από τους δύο προπονητές, οι πραγματικές ειδήσεις από την 21η αγωνιστική του πρωταθλήματος βγήκαν από τον Γιάννη Αλαφούζο, το «στοπ» του Δέλλα στην ΑΕΚ και την αντιμετώπιση της τραγωδίας του 1981 στη θύρα 7.

Διότι όταν ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού, που μέχρι πριν από 4 χρόνια άκουγε ποδόσφαιρο και δεν γνώριζε πως παίζεται, φτάνει στο σημείο να πηγαίνει στα αποδυτήρια των διαιτητών για να… κράξει τον διαιτητή Μάνταλο και όχι μόνο, ε αυτό δεν μπορεί παρά να αποτελεί είδηση.

Το «και όχι μόνο» αφορά φυσικά και την δριμύτατη επίθεσή του στην κυβέρνηση και τον Σταύρο Κοντονή για τις ενέργειές του στα θέματα βίας.

Ειλικρινά αυτός ήταν ένας ολοκαίνουργιος Γιάννης Αλαφούζος, όπως δεν τον έχουμε ξαναδεί στο παρελθόν. Και έκανε ότι έκανε γνωρίζοντας φυσικά ότι θα τιμωρηθεί προσεχώς από τα αρμόδια πειθαρχικά όργανα.

Εκτός κι αν τα κίνητρά του δεν είναι καθαρά ποδοσφαιρικά, αλλά αφορούν και κάποιες άλλες δραστηριότητές του, με δεδομένη την διάθεση των κυβερνώντων να μπει μια τάξη στο τηλεοπτικό τοπίο.

Η ΑΕΚ τώρα, εμφανίστηκε αγνώριστη στο Περιστέρι, εγκλωβίστηκε από τον καλό Ατρόμητο και κυρίως από τον Δέλλα που γνώριζε καλά τον τρόπο που θα έβαζε «στοπ» στην προηγούμενη ομάδα του.

Τα γεγονότα που ακολούθησαν το σφύριγμα της λήξης, δυστυχώς θα οδηγήσουν σε τιμωρία και τις δύο ομάδες και ενδεχομένως να δώσουν πάτημα στον Σταύρο Κοντονή να επαναφέρει την απειλή διακοπής του πρωταθλήματος.

Γιατί αλίμονο: Κάθε κυβέρνηση που βρίσκεται με την πλάτη στο τοίχο, όπως τώρα (με αφορμή το ασφαλιστικό και το φορολογικό) χρησιμοποιεί το ποδόσφαιρο ως «από μηχανής Θεό» της για να στρέψει το ενδιαφέρον της κοινή γνώμης πάνω σε όλα τα στραβά του, που παραμένουν σκοπίμως τα ίδια εδώ και δεκαετίες.

Γιατί μπορεί ο Γιάννης Αλαφούζος να διαμαρτύρεται αδίκως για την αποβολή του Ζέκα, αλλά νωρίτερα θα έπρεπε να έχει αποβληθεί ο Μπαξεβανίδης.

Και 24 ώρες μετά έρχεται ο Δημητρόπουλος που ούτε αυτός, ούτε οι βοηθοί του βλέπουν κάτι ιδιαίτερα αντικανονικό στις φάσεις του Μιλιβόγεβιτς με τον Τζαβέλα και του Μποτία με τον Μπερμπάτοφ.

Αλλά και στην Ελλάδα, όπως και σε όλο τον ποδοσφαιρικό κόσμο, ο ισχυρός έχει πάντα μια πιο συμπαθητική αντιμετώπιση από τους διαιτητές, ακόμα κι αν δεν την χρειάζεται, έχοντας αποκτήσει σημαντικό προβάδισμα.

Τουλάχιστον στην περίπτωση της επετείου της θύρας 7 τηρήθηκαν οι κώδικες ηθικής και δεοντολογίας, αφού και η αποστολή του ΠΑΟΚ στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων, όπως και στον α΄ γύρο εκείνη του Ολυμπιακού στην Τούμπα.

Αλλά ρε παιδιά, δεν χρειάζεται νεκρούς το ποδόσφαιρο για να δείχνει το ανθρώπινο πρόσωπό του. Μπορεί να το κάνει κάθε Σαββατοκύριακο και σε κάθε αγώνα, αρκεί οι άνθρωποι που το υπηρετούν να το αγαπούν κιόλας! 
Γράψτε το σχόλιο σας...