Το 0-0 με τη Ναϊμέγκεν δεν ήταν αποτέλεσμα που αφήνει τον Ολυμπιακό εκτός πρόκρισης. Του αφήνει, όμως, αρκετές εκκρεμότητες ενόψει της ρεβάνς στην Ολλανδία (11/08). Οι «ερυθρόλευκοι» ήταν προβλέψιμοι, δυσκολεύτηκαν να δημιουργήσουν καθαρές ευκαιρίες και σε αρκετές στιγμές του αγώνα έμοιαζαν να κυνηγούν τον ρυθμό της αντιπάλου τους, παρά να τον επιβάλλουν.
Οι αριθμοί αποτυπώνουν μια ισορροπημένη αναμέτρηση. Ο Ολυμπιακός είχε περισσότερη κατοχή (54%), περισσότερες πάσες (397 έναντι 348) και περισσότερες εισόδους στο τελευταίο τρίτο (94 έναντι 57), όμως αυτή η υπεροχή δεν μετατράπηκε σε πραγματική απειλή. Οι δύο ομάδες ολοκλήρωσαν το παιχνίδι με 12 και 13 τελικές προσπάθειες αντίστοιχα, χωρίς να καταφέρουν να βρουν δίχτυα. Η κυκλοφορία του Ολυμπιακού έμεινε εγκλωβισμένη έξω από την περιοχή, χωρίς την κάθετη πάσα και την ένταση που απαιτούσε το παιχνίδι.
Κι όμως, μέσα σε αυτή τη μέτρια εικόνα, υπήρξαν ποδοσφαιριστές που έδειξαν ότι μπορούν να αλλάξουν τις ισορροπίες. Ο Πόποβιτς πραγματοποίησε ντεμπούτο σε ένα γεμάτο «Γ. Καραϊσκάκης» και στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων. Ενέπνεε ασφάλεια, είχε σωστές τοποθετήσεις και οι επεμβάσεις του κράτησαν το μηδέν σε ένα παιχνίδι όπου ο Ολυμπιακός μάλλον γλίτωσε τα χειρότερα.
Ο Ζότα ήταν από τους λίγους που προσπάθησαν να παίξουν κάθετα, να πάρουν πρωτοβουλίες και να δημιουργήσουν ρήγματα. Δεν του βγήκαν όλες οι επιλογές, όμως ήταν από τους ελάχιστους που έδειχναν διατεθειμένοι να ξεφύγουν από την ασφαλή πάσα.
Θετική ήταν και η παρουσία του Ρόκα. Ο Ισπανός έδωσε ένταση, κινήθηκε σωστά ανάμεσα στις γραμμές και έδειχνε να πατά καλύτερα στον αγωνιστικό χώρο όσο περνούσε η ώρα. Η αντικατάστασή του στο ημίχρονο προκάλεσε ερωτήματα, ιδιαίτερα από τη στιγμή που ο Ροντινέι παρέμεινε στο παιχνίδι χωρίς να μπορέσει να προσφέρει την επιθετική επιρροή που συνήθως έχει.
Σταθερός ήταν και ο Σάλιακας. Έδωσε τρεξίματα, είχε σωστές αμυντικές τοποθετήσεις και επιβεβαίωσε ότι προσαρμόζεται γρήγορα στις απαιτήσεις του Μεντιλίμπαρ. Aξίζει επίσης να σταθεί κανείς στον Ντάνι Γκαρθία. Ο Ισπανός δέχεται συχνά κριτική επειδή το παιχνίδι του δεν είναι θεαματικό, όμως απέναντι στη Ναϊμέγκεν έκανε ακριβώς ό,τι του ζητήθηκε. Έδωσε συνοχή στον άξονα, κράτησε τις αποστάσεις, απέφυγε τα εύκολα λάθη και βοήθησε τον Ολυμπιακό να μη χάσει εντελώς τον έλεγχο όταν το παιχνίδι άνοιγε.
Ίσως αυτό να ήταν και το πιο ενδιαφέρον συμπέρασμα της βραδιάς. Οι νεοαποκτηθέντες έπαιξαν με μεγαλύτερη ελευθερία, έδειξαν διάθεση να πάρουν πρωτοβουλίες και δεν φάνηκαν εγκλωβισμένοι στις αυτοματοποιημένες κινήσεις που χαρακτηρίζουν το ποδόσφαιρο του Μεντιλίμπαρ. Οι παλαιότεροι, αντίθετα, έμοιαζαν να αναζητούν συνεχώς την “σωστή” επιλογή, χάνοντας σε αυθορμητισμό και δημιουργία. Η πρόκριση παραμένει απολύτως ανοιχτή. Για να την πάρει, όμως, ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί στην Ολλανδία κάτι περισσότερο από κατοχή και σωστή κυκλοφορία. Θα χρειαστεί προσωπικότητα, περισσότερη φαντασία στο τελευταίο τρίτο και την ίδια τόλμη που έδειξαν οι νέοι του παίκτες στο πρώτο τους ευρωπαϊκό τεστ.
