Αν κάτι προκύπτει ξεκάθαρα από τις πρώτες κινήσεις και τα ονόματα που συνδέονται με τον Ολυμπιακό αυτό το καλοκαίρι, είναι πως οι “ερυθρόλευκοι” δεν αναζητούν απλώς καλούς ποδοσφαιριστές, παίκτες απ’ το πάνω ράφι και σε καμία περίπτωση “βόμβες αεροδρομίου”. Αναζητούν προφίλ που να ταιριάζουν απόλυτα στη φιλοσοφία του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Οι περιπτώσεις των Ουνάι Λόπεθ και Πάμπλο Μαφέο είναι χαρακτηριστικές. Πρόκειται για ποδοσφαιριστές που έχουν μεγαλώσει ποδοσφαιρικά μέσα στο ισπανικό περιβάλλον του άμεσου παιχνιδιού, της έντασης, των μονομαχιών και της τακτικής πειθαρχίας. Παίκτες που δεν χρειάζονται χρόνο για να καταλάβουν τι ζητά ο Βάσκος προπονητής, γιατί ουσιαστικά έχουν μάθει να παίζουν μέσα σε αυτή τη λογική.
Ακόμη και η επιστροφή του Κώστα Φορτούνη δεν έρχεται να αναιρέσει αυτή τη στρατηγική. Αντιθέτως, την επιβεβαιώνει. Ο εμβληματικός αρχηγός του UEFA Europa Conference League δεν επιστρέφει μόνο λόγω της σχέσης του με τον σύλλογο, αλλά και επειδή έχει ήδη περάσει το “τεστ” του Μεντιλίμπαρ. Στο εξάμηνο της κοινής τους συνύπαρξης κατέβαλε σημαντική προσπάθεια να προσαρμοστεί στις απαιτήσεις του Βάσκου, με περισσότερα τρεξίματα, μετατόπιση στις πτέρυγες και συμμετοχή στο ομαδικό παιχνίδι.
Ουσιαστικά, ο Ολυμπιακός δείχνει να αναζητά περισσότερους “Ντάνι Γκαρθία”. Καθώς αρκετοί δεν είναι fans του Ντάνι, να ξεκαθαρίσουμε κάτι. Όχι απαραίτητα παίκτες με τα ίδια τεχνικά χαρακτηριστικά, αλλά ποδοσφαιριστές με την ίδια ποδοσφαιρική νοοτροπία. Συγκέντρωση στο τακτικό πλάνο, αφοσίωση στο σύνολο, προσήλωση στο “εμείς” και όχι στο “εγώ”. Σε αυτό το πλαίσιο αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον και η διαφοροποίηση σε σχέση με την περσινή σεζόν. Τότε ο Ολυμπιακός επένδυσε σε νεότερους ποδοσφαιριστές με προοπτική εξέλιξης, όπως οι Λόλο Σιπιόνι (20), Ντιόγκο Νασιμέντο (22), Γουστάβο Μάντσα (21) και τον χειμώνα ο Αντρέ Λουίς (23). Πρόκειται για περιπτώσεις που δεν απέδωσαν άμεσα τα αναμενόμενα και δεν κατάφεραν να κερδίσουν σημαντικό ρόλο από την πρώτη στιγμή.
Φέτος, η εικόνα είναι διαφορετική. Ο Ολυμπιακός μοιάζει αποφασισμένος να χτίσει ένα ρόστερ πιο κοντά από ποτέ στα «θέλω» του Μεντιλίμπαρ. Πιο σκληρό, πιο αθλητικό, πιο άμεσο. Με λιγότερα στοιχήματα και περισσότερους παίκτες που ξέρουν ακριβώς τι απαιτεί το ποδόσφαιρο του Βάσκου.
