Σε μια από τις πλέον δύσκολες στιγμές της ζωής του, αν όχι την πιο δύσκολη, ο Ράζβαν Λουτσέσκου στάθηκε όσο πιο στιβαρός μπορούσε, με απόλυτη αξιοπρέπεια παρά τη βαθύτατη θλίψη, όχι μόνον για να τιμήσει τον πατέρα του Μιρτσέα αλλά ταυτόχρονα για να δώσει κουράγιο και δύναμη πρώτα απ’ όλους στη μητέρα του και μετά στην υπόλοιπη οικογένειά του.
Και τις δύο ημέρες που τέθηκε σε λαϊκό προσκύνημα η σωρός του Μιρτσέα Λουτσέσκου στην «Arena Națională», ο 57χρονος Ρουμάνος τεχνικός του ΠΑΟΚ ήταν διαρκώς εκεί, κοντά στον πολυαγαπημένο του πατέρα και δεχόταν τα συλλυπητήρια από τον κάθε έναν ξεχωριστά, από τους περισσότερους από δώδεκα-δεκατρείς – μπορεί και περισσότερους – χιλιάδες ανθρώπους που τίμησαν έναν από τους κορυφαίους τεχνικούς του παγκοσμίου ποδοσφαίρου με την παρουσία τους, ευχαριστώντας τους που βρέθηκαν εκεί με μια αγκαλιά, με μια χειραψία και μια απλή αλλά ανθρώπινη κουβέντα.
Σήμερα το πρωί, ίσως ήταν η πιο δύσκολη στιγμή όλων με την κηδεία του 80χρονου Ρουμάνου τεχνικού, η οποία τελέστηκε με στρατιωτικές τιμές. Ο Ράζβαν ήταν αυτός που εκφώνησε τον επικήδειο λόγο δαμάζοντας τ’ αγνά και πηγαία του συναισθήματα περισσότερο από κάθε άλλη φορά στη ζωή του. Εμφανώς «λαβωμένος» όσο ποτέ στο παρελθόν ψυχολογικά, συγκίνησε τους πάντες με τα λεγόμενά του καταλήγοντας ως εξής: «Ήταν ο πατέρας μου και θα παραμείνει ο πατέρας μου. Αγάπησε τη Ρουμανία με όλο του το είναι. Γεννήθηκε σε μια πολύ φτωχή οικογένεια, σε μία καλύβα. Μορφώθηκε και προσπάθησε να μορφώσει. Ήταν μαχητής, πάλεψε, νίκησε, έχασε, ήταν ευτυχισμένος, ήταν λυπημένος, πέρασε από όλες τις δυνατές και αδύνατες καταστάσεις που μπορεί να προσφέρει η ζωή. Ελπίζω με όλη μου την καρδιά ότι εκείνος, αυτή τη στιγμή, κάπου από πάνω μας, στέκεται, χαμογελά και λέει: Άξιζαν απολύτως όλα, είμαι ικανοποιημένος. Κι εγώ, ως γιος του, εύχομαι να είναι χαρούμενος για όλα όσα πέτυχε!».
