Η κατεδάφιση του Σαν Σίρο (το οποίο από το 1980 έχει πάρει το όνομα του θρυλικού Τζουζέπε Μεάτσ), που θεωρείται ένα από τα πιο εμβληματικά γήπεδα ποδοσφαίρου στον κόσμο, συζητιέται επί χρόνια, καθώς η κατάστασή του είχε επιδεινωθεί με το πέρασμα του χρόνου.

Οι δύο σύλλογοι, που μοιράζονται το στάδιο από το 1947, κατέβαλαν 197 εκατομμύρια ευρώ (173 εκατ. λίρες) στον δήμο του Μιλάνου για να αποκτήσουν την κυριότητα του γηπέδου και της γύρω περιοχής, κάτι που χαρακτηρίζουν ως «ένδειξη κοινής φιλοδοξίας για μακροπρόθεσμη επιτυχία».

Το νέο γήπεδο θα διαθέτει περίπου 4.000 λιγότερες θέσεις σε σχέση με το σημερινό Σαν Σίρο (χωρητικότητα 76.000 θεατές) και θα σχεδιαστεί από τα αρχιτεκτονικά γραφεία των Σερ Νόρμαν Φόστερ και Ντέιβιντ Μάνικα, που είχαν πρωταγωνιστικό ρόλο στον σχεδιασμό του νέου Γουέμπλεϊ.

Αν και τα σχέδια θα παρουσιαστούν στο πρώτο εξάμηνο του 2026 και δεν έχει οριστεί ημερομηνία ολοκλήρωσης, η αγορά του σταδίου αποτελεί καθοριστικό βήμα, καθώς Μίλαν και Ίντερ επιδιώκουν επιστροφή στις παλιές τους δόξες.

Τη δεκαετία του ’90 και στις αρχές του 2000, η Serie A ήταν η κορυφαία ποδοσφαιρική λίγκα στον κόσμο: οι ιταλικές ομάδες ξόδευαν τα περισσότερα χρήματα, αγόραζαν τους καλύτερους ποδοσφαιριστές και τραβούσαν την προσοχή των φιλάθλων παγκοσμίως.

Τα τελευταία 20 χρόνια όμως, το ιταλικό ποδόσφαιρο γνώρισε σταδιακή πτώση: οι ευρωπαϊκές επιτυχίες μειώθηκαν, η προσέλευση στα γήπεδα έπεσε σημαντικά και ακόμη και οι ιστορικότερες ομάδες ξοδεύουν πλέον λιγότερα από συλλόγους μεσαίας δυναμικότητας της Premier League.

Παρότι η Ίντερ έχει φτάσει σε δύο ευρωπαϊκούς τελικούς τα τελευταία χρόνια, η τελευταία κατάκτηση του Champions League ήταν το 2010, ενώ η Μίλαν το κέρδισε τελευταία φορά το 2007 – κι όμως, μόνο η Ρεάλ Μαδρίτης έχει περισσότερους συνολικά τίτλους στη διοργάνωση.

Οι οικονομικοί παράγοντες έχουν παίξει καθοριστικό ρόλο. Από το 2000, η Ιταλία έχει αλλάξει 12 πρωθυπουργούς, ενώ η οικονομία της έχει γνωρίσει αλλεπάλληλες περιόδους αστάθειας.

Η Μίλαν και η Ίντερ υπέστησαν επίσης σειρά ασταθών αλλαγών ιδιοκτησίας, περνώντας από Ιταλούς επιχειρηματίες σε Κινέζους επενδυτές, προτού καταλήξουν σε αμερικανικά επενδυτικά funds τα τελευταία χρόνια.

Τα τηλεοπτικά δικαιώματα παράλληλα, στην Ιταλία παραμένουν πολύ πιο περιορισμένα σε σχέση με Premier League, La Liga και Bundesliga, δημιουργώντας σημαντικό χάσμα.

Σύμφωνα με την UEFA, το 2024 η Μίλαν και η Ίντερ κατετάγησαν 13η και 14η σε έσοδα ανάμεσα στις ευρωπαϊκές ομάδες, φέρνοντας λίγο πάνω από 410 εκατ. ευρώ η καθεμία — περίπου τα μισά από τις Μάντσεστερ Σίτι και Γιουνάιτεντ, και ελάχιστα περισσότερα από τη Νιουκάστλ, την Άστον Βίλα και τη Γουέστ Χαμ.

Ο ρόλος των υποδομών

Το Ντουόμο μπορεί να είναι το κορυφαίο τουριστικό αξιοθέατο του Μιλάνου, αλλά το Σαν Σίρο είναι ένας ποδοσφαιρικός ναός, με ιστορία σχεδόν ενός αιώνα και μερικές από τις πιο ένδοξες στιγμές του παγκόσμιου ποδοσφαίρου.

Οι προηγούμενες αναφορές για κατεδάφιση είχαν προκαλέσει αντιδράσεις και θλίψη σε φιλάθλους και παλαίμαχους ποδοσφαιριστές σε όλο τον κόσμο.

Ο Αντρέι Σεβτσένκο, κάτοχος της Χρυσής Μπάλας και θρύλος της Μίλαν, δήλωσε:

«Το να παίζεις στο Σαν Σίρο είναι γεμάτο πρόκληση, συγκίνηση και ιστορία. Η σχέση μου με αυτό το γήπεδο ξεκίνησε όταν ήμουν 14 ετών και έπαιζα ένα τουρνουά με τη Ντινάμο Κιέβου. Από την πρώτη στιγμή ένιωσα κάτι ξεχωριστό.
Αγαπώ το Σαν Σίρο. Οι φίλαθλοι το κάνουν μοναδικό. Όμως πιστεύω ότι αυτό είναι ένα πολύ σημαντικό βήμα για το μέλλον της Μίλαν και του ιταλικού ποδοσφαίρου. Αν ο σχεδιασμός του νέου γηπέδου σεβαστεί την παράδοση και την κληρονομιά του Σαν Σίρο και των θρύλων που έπαιξαν εκεί, τότε δεν θα χαθεί τίποτα – μπορεί να γίνει κάτι πραγματικά θετικό, γιατί τίποτα δεν κρατάει για πάντα».

Σύμφωνα με στοιχεία της PwC, την τελευταία δεκαετία στην Ιταλία έχουν πραγματοποιηθεί μόλις εννέα έργα ανακαίνισης ή κατασκευής γηπέδων, έναντι 24 στην Premier League, 19 στη Bundesliga, 15 στη La Liga και 10 στη Ligue 1.

Αυτό έχει οδηγήσει σε παρωχημένες εγκαταστάσεις και χαμηλότερη πληρότητα, με τα ιταλικά γήπεδα να έχουν μέσο όρο προσέλευσης 81%, έναντι 99% της Premier League.

Το Μιλάνο δεν είναι μόνο πρωτεύουσα της μόδας, αλλά και οικονομικό και βιομηχανικό κέντρο της Ιταλίας, φιλοξενώντας τις περισσότερες μεγάλες τράπεζες και εταιρείες.

Ο πρόεδρος της Μίλαν Πάολο Σκαρόνι εκτιμά ότι το έργο θα κοστίσει περίπου 1,5 δισεκατομμύριο ευρώ, με το 1/7 των εισιτηρίων να αφορά VIP ή εταιρικούς χώρους, ενώ το γήπεδο θα έχει πολλαπλές χρήσεις πέρα από το ποδόσφαιρο, κάτι που σημαίνει αυξημένα έξοδα.