Σε κάθε ομάδα, υπάρχουν αριθμοί που είναι συνυφασμένοι με γεγονότα, καταστάσεις, ποδοσφαιριστές, σπουδαίες ή ακόμα και δύσκολες στιγμές. Κάποιοι αριθμοί αγιοποιούνται, άλλοι αφορίζονται. Όλοι όμως έχουν τη δική τους ξεχωριστή σημασία.

Για την ανατολική πλευρά του Μερσεϊσάιντ, η λευκή στάμπα με το νούμερο “7” στην πλάτη μιας κόκκινης φανέλας, μοιάζει με ιερό… τοτέμ! Από τα χρόνια του… Βασιλιά και Σερ – πλέον – Κένι Νταλγκλίς στη σύγχρονη εποχή των Σουάρες και Ντίας το βάρος είναι ιστορικό και η ευθύνη μεγάλη. Θα καταφέρει άραγε ο Φλόριαν Βιρτς να ανταποκριθεί στις προσδοκίες και να δικαιώσει τα “θέλω” των φίλων των “ρεντς”;

Το ξεχωριστό νούμερο 7

Υπάρχουν φανέλες που φοράς. Και υπάρχουν φανέλες που σε φοράνε. Το νούμερο “7” της Λίβερπουλ ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Είναι ένας αριθμός που δεν επιλέγεις, σε επιλέγει και η ευθύνη που το συνοδεύει είναι μεγάλη.

Κι αυτό γιατί έχει νοτιστεί με γκολ, εντυπωσιακές ενέργειες και πάσες, μα πάνω πάνω από όλα προσωπικότητα και ιστορικές επιτυχίες. Είναι το σύμβολο εκείνων που δεν απλώς φόρεσαν τη φανέλα, αλλά την… γέμισαν.

Αν είχε πρόσωπο, θα ήταν – ξεκάθαρα και πέραν οποιασδήποτε αμφισβήτησης – αυτό του Κένι Νταλγκλίς. Ο «King Kenny» δεν υπήρξε μόνο ένας από τους σπουδαιότερους παίκτες στην ιστορία του συλλόγου, αλλά ήταν, και παραμένει, η ενσάρκωση του τι σημαίνει να είσαι Λίβερπουλ.

Ήρθε το 1977 ως διάδοχος του Κέβιν Κίγκαν και έμελλε να γράψει τη δική του ιστορία. 172 γκολ, 6 πρωταθλήματα, 3 Κύπελλα Πρωταθλητριών και μία ολόκληρη κερκίδα στο Άνφιλντ που φέρει πλέον το όνομά του. Αλλά πέρα από τους αριθμούς, ήταν η στάση ζωής που τον ανέδειξε.

Ο ίδιος έχει δηλώσει:

«Το να είσαι παίκτης της Λίβερπουλ δεν είναι επάγγελμα. Είναι προνόμιο».

Η προσφορά του στην ομάδα, ως παίκτης, προπονητής και πρεσβευτής, ξεπερνά το ποδόσφαιρο. Ήταν εκεί στα δύσκολα, όπως μετά το Χίλσμπορο, και δεν έπαψε ποτέ να εκπροσωπεί τη Λίβερπουλ με σεβασμό και αξιοπρέπεια.

Κέβιν Κίγκαν

Ο Κίγκαν υπήρξε ο «προπομπός» του Νταλγκλίς. Ένας παίκτης που συνδύαζε πάθος, εξαιρετικές ενέργειες και ταλέντο. Με 100 γκολ σε 323 εμφανίσεις και 7 τρόπαια, οδήγησε τη Λίβερπουλ στην κορυφή της Ευρώπης και έβαλε τις βάσεις για την επόμενη γενιά επιτυχιών. Το 1974, στον τελικό του Κυπέλλου, σημείωσε δύο γκολ, δίνοντας το τρόπαιο στους «Κόκκινους».

Ο ίδιος έλεγε για την ατμόσφαιρα στο Άνφιλντ:

«Όταν τραγουδά το Κοπ το ‘You’ll Never Walk Alone’, δακρύζω. Έχω κλάψει παίζοντας».

Ίαν Κάλαχαν

Λίγο πριν τον Κίγκαν, κυρίως τη δεκαετία του ’60, το νούμερο 7 ήταν συνυφασμένο με έναν ποδοσφαιριστή “γέννημα-θρέμμα” της ομάδας. Ο Ίαν Κάλαχαν κατέχει ακόμη και σήμερα το απόλυτο ρεκόρ συμμετοχών για την ιστορία του συλλόγου με 857 ματς!

Από την ημέρα του ντεμπούτου του, εξελίχθηκε σε βασικό κομμάτι της αναγέννησης που έφερε ο Σάνκλι: από την άνοδο της δεύτερης κατηγορίας (1962) μέχρι τα πέντε πρωταθλήματα, δύο Κύπελλα FA, δύο Κύπελλα UEFA και δύο ευρωπαϊκά τρόπαια (1977, 1978).

Στιβ ΜακΜάναμαν

Ο ΜακΜάναμαν ήταν το «παιδί του Μέρσισαϊντ». Από τα 18 του στην πρώτη ομάδα, πήρε τη σκυτάλη από τον Τζον Μπαρνς και έφτασε στο σημείο να γίνει ο παίκτης με τις περισσότερες ασίστ στην Πρέμιερ Λιγκ το 1996. Ξεχώρισε σε έναν δύσκολο μεταβατικό καιρό για τη Λίβερπουλ, ήταν μέλος των λεγόμενων “Spice Boys” και τελικά αποχώρησε για τη Ρεάλ Μαδρίτης.

Λουίς Σουάρες

Κανείς δεν φόρεσε το 7 με τόση ένταση, πάθος και… τρέλα, όσο ο Λουίς Σουάρες. Ένας επιθετικός με “τρομακτική” αποτελεσματικότητα, αλλά και έναν χαρακτήρα που δίχαζε. Με 31 γκολ σε 33 αγώνες το 2013-14, οδήγησε τη Λίβερπουλ σε μία πορεία πρωταθλητισμού, κατά την οποία ο πολυπόθητος τίτλος χάθηκε στο… νήμα.

Τζέιμς Μίλνερ

Εάν και η θέση του δεν το… προέβλεπε, φόρεσε το 7 και εξελίχθηκε σε έναν σύγχρονο “ήρωα” του Μερσεϊσάιντ. Έγινε μέλος των “ρεντς” ως… τελειωμένος, αναγεννήθηκε και μεταμορφώθηκε σε ένα πολυεργαλείο στα χέρια του Γιούργκεν Κλοπ. Από κεντρικός χαφ, εξτρέμ, αριστερός οπισθοφύλακας, κ.ό.κ. Ένας στρατιώτης που δέθηκε με τον σύλλογο και έδωσε σώμα και ψυχή για την κόκκινη φανέλα.

Λουίς Ντίας

Ο προκάτοχος του Βιρτς, με το νούμερο 7 στην πλάτη δεν είναι άλλος από τον προσφάτως αποχωρήσαντα για το Μόναχο, Λουίς Ντίας, ο οποίος στα διόμισι χρόνια παρουσίας του στο Άνφιλντ συνδέθηκε με τον κόσμο της ομάδας. Αποτέλεσε ένα πολύτιμο όπλο στη φαρέτρα, τόσο του Γιούργκεν Κλοπ, όσο και του Άρνε Σλοτ. Για το αποτύπωμά του στον σύλλογο θα τον… κρίνει ο χρόνος.

Φλόριαν Βιρτς

Και τώρα, η σειρά του Φλόριαν Βιρτς. Ο 22χρονος Γερμανός ήρθε για να γράψει το δικό του κεφάλαιο στην ιστορία του θρυλικού αριθμού 7. Με 57 γκολ και 65 ασίστ σε 197 εμφανίσεις στη Λεβερκούζεν, το ταλέντο είναι δεδομένο. Το ζητούμενο είναι η διάρκεια, η ωριμότητα, και η ικανότητα να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων.

Αν το καταφέρει, μπορεί μια μέρα να γραφτεί δίπλα στους παραπάνω, όχι ως συγκρίσιμο μέγεθος, αλλά ως άξιος συνεχιστής.