Η Κολομβία είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων από το ξεκίνημα της αναμέτρησης, επιδίωξε όπως και στα προηγούμενα ματς να παίξει σε γρήγορο τέμπο, απέναντι σε μία ομάδα με εξαιρετικές αλληλοκαλύψεις, παρά τις σημαντικές απουσίες. Ο Μουράτ Γιακίν αναγκάστηκε να κάνει αρκετές αλλαγές στην ελβετική ομάδα, καθώς Γιόχαν Μανζάμπι, Τζιμπρίλ Σο και Ρούμπεν Βάργκας δεν ολοκλήρωσαν την τελευταία προπόνηση της ομάδας. Σο και Βάργκας έμειναν στον πάγκο, ενώ ο Μανζάμπι ήταν εκτός αποστολής. Επίσης ένας κλασικός κεντρικός μέσος, ο Ζακάρια, έπαιξε αναγκαστικά σε θέση δεξιού μπακ και είχε να αντιμετωπίσει τον εκπληκτικό Λουίς Ντίας.
ΚΑΜΜΙΑ ΑΠΌ ΤΙΣ ΔΥΟ ΔΕΝ ΡΙΣΚΑΡΕ, ΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΟΙ ΤΕΡΜΑΤΟΦΥΛΑΚΕΣ
Η πρώτη υποψία ευκαιρίας στον αγώνα, καταγράφηκε στο 13ο λεπτό, μετά από εκτέλεση φάουλ του Χάμες Ροντρίγκες και κεφαλιά του Λέρμα, πιο πολύ για να φέρει την μπάλα στη μικρή περιοχή για το κεφάλι κάποιου συμπαίκτη του, με τον Κόμπελ να βγαίνει και να μαζεύει χωρίς δυσκολία τη μπάλα.
Οι τυπικά φιλοξενούμενοι απείλησαν πραγματικά για πρώτη φορά στο 21ο λεπτό, αλλά το καλό σουτ του Πουέρτα, βρήκε σε ετοιμότητα τον Κόμπελ που έδιωξε εντυπωσιακά στην αριστερή του γωνία.
Οι δύο επόμενες ευκαιρίες ανήκαν στην Ελβετία και μάλιστα μέσα σε λίγα λεπτά. Στο 30ο λεπτό, ήταν η σειρά του αντίπαλου γκολκίπερ, του Βάργκας, να αποκρούσει δύσκολα το διαγώνιο σουτ του Ρίντερ και δύο λεπτά αργότερα, ο Κολομβιανός τερματοφύλακας απέκρουσε το συρτό σουτ του Εντόι.
Αυτές ήταν και οι μοναδικές φάσεις του πρώτου ημιχρόνου. Αναμενόμενο ότι ο Λουίς Ντίας έχει αναδειχθεί ως η βασική δημιουργική απειλή της Κολομβίας. Ο εξτρέμ της Μπάγερν τυπικά ξεκινούσε τις προσπάθειες του από τα αριστερά, αλλά συχνά βρέθηκε πιο κεντρικά για να πάρει την μπάλα και να προσπαθήσει να σπάσει μια καλά οργανωμένη ελβετική άμυνα. Ο Ζακάρια τα κατάφερε πολύ καλά απέναντι του, αλλά αποτελεί έναν τεράστιο κίνδυνο κάθε φορά που έχει την μπάλα.
Με την έναρξη της επανάληψης, ο Μουράτ Γιακίν θέλησε να δώσει μεγαλύτερη επιθετικότητα στην ομάδα του και μία έξτρα βοήθεια στον Ζακάρια στη δεξιά πλευρά, με τον Τζιμπρίλ Σο να παίρνει τη θέση του Αγιάρι. Μάλιστα λίγο μετά την είσοδο του βρέθηκε σε πλεονεκτική θέση μέσα στην περιοχή, αλλά γλίστρησε και σούταρε άστοχα. Πιο επιθετική στα πρώτα λεπτά η Ελβετία απείλησε στο 53ο λεπτό, με το φάουλ του Ρίντερ να περνάει έξω από το δεξί δοκάρι του Βάργκας. Δέκα λεπτά αργότερα, στο 63΄ ο Σουάρες έκλεψε τη μπάλα από τον Τσάκα, αλλά το σουτ που επιχείρησε πέρασ άουτ. Από κει και πέρα οι δύο ομάδες δεν ρίσκαραν και μοιραία το ματς οδηγήθηκε στην παράταση.
ΟΛΕΣ ΟΙ ΦΑΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΠΑΡΑΤΑΣΗ, ΜΟΙΡΑΙΟΣ Ο ΚΑΜΠΑΣ
Το τελευταίο ματς των «16» θα κρινόταν στον έξτρα χρόνο ή στα πέναλτι, μετά από 7 προηγούμενα ματς χωρίς παράταση. Μέσα σε λίγα λεπτά είδαμε τόσες φάσεις, όσες δεν είχε όλο το 90λεπτο. Στο 99ο λεπτό η κεφαλιά του Λουκούμι βρήκε στο οριζόντιο δοκάρι, στη μεγαλύτερη φάση της αναμέτρησης. Στο 101΄, ο Κάμπας απείλησε από μακριά, αλλά έδιωξε ο Κόμπελ και στο 104΄ ο Αμντουνί νικήθηκε από τον Βάργκας. Πάλι ο Κάμπας στο 115΄από καλή θέση πλάγια μέσα στην περιοχή, πλάσαρε άουτ.
Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΕΝΑΛΤΙ
ΚΙΝΤΕΡΟ (ΚΟΛ) 1-0
ΤΣΑΚΑ (ΕΛΒ) 1-1
ΣΑΝΤΣΕΣ (ΚΟΛ) ΔΟΚΑΡΙ
ΑΜΠΝΤΟΥΝΙ (ΕΛΒ) 1-2
ΚΑΜΠΑΣ 2-2
ΑΚΑΝΤΖΙ (ΕΛΒ) ΑΟΥΤ
ΕΡΝΑΝΤΕΣ (ΚΟΛ) Απόκρουση του Κόμπελ
ΙΤΕΝ (ΕΛΒ) 2-3
ΝΤΙΑΣ (ΚΟΛ) 3-3
ΒΑΡΓΚΑΣ (ΕΛΒ) 3-4
Η Ελβετία φτάνει στους “8” για πρώτη φορά από το 1954, με την κάτοχο του τίτλου Αργεντινή να είναι η επόμενη αντίπαλος της ομάδας του Μουράτ Γιακίν, στο Κάνσας στις 11 Ιουλίου.
