Γαλλία: Το υπερπλεόνασμα ταλέντου κι οι δύσκολες αποφάσεις του Ντεσάν
Κάτοχος του τροπαίου το 2018 και φιναλίστ στον επικό τελικό του 2022, η σταθερότατη και υπερταλαντούχα στο μεσοεπιθετικό κομμάτι Γαλλία, πατάει το πόδι της στην αμερικανική ήπειρο ως ένα από τα φαβορί. Δικαίως, αφού θεωρητικά λίγες είναι οι αδυναμίες της. Ωστόσο κι άλλες φορές οι «Bleus» είχαν γεμάτο οπλοστάσιο, αλλά εξωαγωνιστικά γεγονότα και εσωτερικές έριδες τούς κόστισαν.
Ο Ντιντιέ Ντεσάν έχει καταφέρει να διαχειριστεί με επιτυχία τα αποδυτήρια κι είναι ικανός να το κάνει για μία τελευταία φορά. Αμυντική σταθερότητα υπάρχει, δίχως πάντως η θέση των μπακ να έχει τη χρυσόσκονη των άλλων γραμμών, ενώ πίσω από τον Μενιόν δεν υπάρχει εναλλακτική λύση αντίστοιχης ποιότητας.
Η πλειάδα επιλογών από το μέσο του γηπέδου και μπροστά, προκαλεί πονοκέφαλο ως προς τη διαχείριση. Η ελευθερία που δίνεται στον Εμπαπέ ενίοτε λειτουργεί εις βάρος της ομάδας. Στο προηγούμενο Euro έπρεπε να φτάσουμε στον ημιτελικό για να δούμε τους «Τρικολόρ» να σκοράρουν σε ροή παιχνιδιού.
Έκτοτε βεβαίως η νέα γενιά (Ολίσε, Ντουέ, Ζαΐρ-Εμερί) έχει εκραγεί αγωνιστικά, φόρεσε παράσημα στη στολή της, πήρε ευθύνες και δείχνει έτοιμη για να πάρει τη σκυτάλη. Σε κάθε περίπτωση, ο όμιλος με Νορβηγία, Σενεγάλη και Ιράκ κρύβει παγίδες για όσους δεν είναι προσεκτικοί.
Το αστέρι
Ο Κιλιάν Εμπαπέ με 12 γκολ στα δύο προηγούμενα Παγκόσμια Κύπελλα στη θεωρία κυνηγάει τα 16 γκολ του ρέκορντμαν Μίροσλαβ Κλόζε. Στο προηγούμενο Euro μετά την πρεμιέρα φορούσε προστατευτική μάσκα και περιορίστηκε σε 1 γκολ (0 ασίστ) σε 5 αγώνες. Προέρχεται από σεζόν στην οποία είχε και τραυματισμούς, ενώ υπάρχει ανησυχία για το γόνατό του. Πρόσφατα το περιβάλλον του ανέφερε πως «προς το παρόν δεν υπάρχει σκέψη επέμβασης».
Ο κάτοχος της «Χρυσής Μπάλας» Ουσμάν Ντεμπελέ, με φουσκωμένη αυτοπεποίθηση από τα παριζιάνικα πεπραγμένα του, ελπίζει να δείξει τον συλλογικό του χαρακτήρα, αφού με την εθνική ουδέποτε έχει ξεχωρίσει. Η δική μου ψήφος πηγαίνει στον εκρηκτικό Μάικλ Ολίσε (22 γκολ, 27 ασίστ σε 52 ματς με τη Μπάγερν Μονάχου) εφόσον βεβαίως πάρει τις αρμοδιότητες που είχε αυτή τη σεζόν στους Βαυαρούς.
O προπονητής
Ο Ντιντιέ Ντεσάν ετοιμάζεται να οδηγήσει για τελευταία φορά την εθνική Γαλλίας σε μια μεγάλη διοργάνωση, όντας στο τιμόνι της από το 2013. Σε αυτά τα 13 χρόνια, ο 57χρονος, άλλοτε αρχηγός της ομάδας του 1998 που κατέκτησε το πρώτο Παγκόσμιο Κύπελλο των «Τρικολόρ», προσέθεσε ένα ακόμη αστέρι στη φανέλα το 2018.
Δέχθηκε έντονη κριτική για την άοσμη και δίχως φαντασία εμφάνιση της Γαλλίας στο Euro 2024 -κι ας έφτασε έως τα ημιτελικά- και οι φίλοι των «Πετεινών» ελπίζουν σε ένα εντυπωσιακό Last Dance. Τίποτα δεν έχει ανακοινωθεί ακόμη, αλλά ο Ζινεντίν Ζιντάν ετοιμάζεται να διαδεχθεί τον Ντεσάν.
26 joueurs, 26 numéros.
— Equipe de France ⭐⭐ (@equipedefrance) May 22, 2026
1 pays derrière eux 🇫🇷💙
🛍️ Vos maillots floqués ici
👉 https://t.co/2h3E0rhTeR pic.twitter.com/Kam0KIPx1A
Οι 26 ποδοσφαιριστές της Γαλλίας:
Tερματοφύλακες: Mάικ Μενιόν (Μίλαν), Ρομπίν Ρισέ (Λανς), Μπρις Σαμπά (Ρεν)
Αμυντικοί: Mαλό Γκουστό (Tσέλσι), Mαξόνς Λακρουά (Κρίσταλ Πάλας), Ζουλ Κουντέ (Μπαρτσελόνα), Λούκα Ντιν (Άστον Βίλα), Ιμπραχίμα Κονατέ (Liverpool), Γουίλιαμ Σαλιμπά (Άρσεναλ), Νταγιό Ουπαμεκανό (Μπάγερν Μονάχου), Λούκα Ερναντέζ (Παρί Σεν Ζερμέν), Τεό Ερναντέζ (Αλ Χιλάλ)
Μέσοι: Ορελιέν Τσουαμενί (Ρεάλ Μαδρίτης), Αντριέν Ραμπιό (Μίλαν), Ενκολό Καντέ (Φενέρμπαχτσε), Μανού Κονέ (Ρόμα), Γουόρεν Ζαΐρ-Εμερί (Παρί Σεν Ζερμέν)
Επιθετικοί: Ουσμάν Ντεμπελέ (Παρί Σεν Ζερμέν), Μπράντλεϊ Μπαρκολά (Παρί Σεν Ζερμέν), Ζον-Φιλίπ Ματετά (Κρίσταλ Πάλας), Ραιάν Σερκί (Μάντσεστερ Σίτι), Μαρκούς Τουράμ (Ίντερ), Μαγκνές Ακλιούς (Μονακό), Ντεζιρέ Ντουέ (Παρί Σεν Ζερμέν), Κιλιάν Εμπαπέ (Ρεάλ Μαδρίτης), Μάικλ Ολίσε (Μπάγερν Μονάχου)
Σενεγάλη: Η μεγάλη αφρικανική ελπίδα
Στο χορτάρι πρωταθλητές Αφρικής, εκτός αυτού δευτεραθλητές (αναμένοντας την απόφαση του CAS για την τελική έκβαση του τελικού του Κυπέλλου Εθνών Αφρικής κόντρα στο Μαρόκο). Όπως και να τους προσφωνήσουμε, υπάρχει μεγάλη προσμονή για τους Σενεγαλέζους στο Παγκόσμιο Κύπελλο.
Τις περισσότερες φορές οι αφρικανικές εθνικές ομάδες που εμφανίζονται στην τελική φάση, στηρίζονται σε έναν ή δύο super star κι ένα υποστηρικτικό cast χαμηλότερης ποιοτικής στάθμης. Το βάθος στον πάγκο αγνοείται, επομένως εκλείπει η σταθερότητα.
Σταδιακά αυτό αλλάζει, πολλές ομάδες από την αφρικανική ήπειρο παρουσιάζουν ανταγωνιστικές 11άδες. Τα «Λιοντάρια της Τεράνγκα» ξεχωρίζουν, καθώς πέραν των βασικών επιλογών ο Πάπε Μπούνα Τιαό έχει την ευχέρεια να βρει αξιόπιστες λύσεις κοιτάζοντας στον πάγκο του.
Επιπρόσθετο καρύκευμα το εναρκτήριο παιχνίδι με τη Γαλλία, από την οποία η Σενεγάλη ανεξαρτητοποιήθηκε τη δεκαετία του ‘60. Ουδείς έχει λησμονήσει πως το 2002 στην πρεμιέρα του Παγκοσμίου Κυπέλλου οι Αφρικανοί είχαν εκπλήξει τους τότε πρωταθλητές κόσμου.
Το αστέρι
Όσοι είχαν αμφιβολία για την αγωνιστική ετοιμότητα του Σαντιό Μανέ -επειδή έχει μετακομίσει στο πρωτάθλημα της Σαουδικής Αραβίας- πήραν τις απαντήσεις τους στο τελευταίο Κύπελλο Εθνών Αφρικής. Ο 34χρονος -αρχισκόρερ στην ιστορία της εθνικής με 53 γκολ- πήρε το βραβείο του Πολυτιμότερου Ποδοσφαιριστή της διοργάνωσης. Παραμένει ο καταλύτης αυτής της ομάδας. Όπως κι ο 36χρονος Ιντρίσα Γκέιγ της Έβερτον, αφεντικό στο χώρο του κέντρου και recordman συμμετοχών με 131.
O προπονητής
Διάδοχος του Αλιού Σισέ, που είχε κατακτήσει το Κύπελλο Εθνών Αφρικής το 2021 και πέρασε σχεδόν μια δεκαετία στον πάγκο της εθνικής, ο Πάπε Μπούνα Τιαό έχει παίξει ποδόσφαιρο στην Ισπανία, τη Γαλλία και την Ελβετία. Ήταν μέλος της εθνικής Σενεγάλης (αγωνίστηκε σε ένα παιχνίδι) που έφτασε έως τα προημιτελικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το 2002.
Το 2022 κατέκτησε ως προπονητής το Nations της Αφρικής (οι εθνικές ομάδες που συμμετέχουν απαρτίζονται από ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται μόνο στα εγχώρια πρωταθλήματα). Μάλλον τυχερός είναι που ακόμη βρίσκεται στον πάγκο των Σενεγαλέζων μετά τη φαρσοκωμωδία που προκάλεσε στον τελικό με το Μαρόκο, καλώντας τους παίκτες του να αποχωρήσουν. Ευτυχώς ο νουνεχής Μανέ απέτρεψε τα χειρότερα. Δέχθηκε βεβαίως ως βαρύ πρόστιμο και ποινή 5 αγωνιστικών, η οποία όμως ισχύει για τα προκριματικά του επόμενου Κυπέλλου Εθνών Αφρικής.
Oι 26 ποδοσφαιριστές της Σενεγάλης:
Τερματοφύλακες: Μορί Ντιαό (Χάβρη), Γεβάν Ντιούφ (Νις), Εντουάρ Μεντί (Αλ-Αχλί)
Αμυντικοί: Κρεπέν Ντιατά (Mονακό), Ελ Χατζί Μαλίκ Ντιούφ (Γουέστ Χαμ), Ισμαΐλ Γιάκομπς (Γαλατασαράι), Kαλιντού Κουλιμπαλί (Αλ-Χιλάλ), Aντουάν Μεντί (Νις), Mούσα Νιακατέ (Λιόν), Mαμαντού Σαρ (Τσέλσι), Aμπντουλάιγ Σεκ (Mακάμπι Χάιφα)
Μέσοι: Λαμίν Καμαρά (Mονακό), Πατέ Σις (Ράγιο Βαγεκάνο), Χαμπίμπ Ντιαρά (Σάντερλαντ), Ιντρίσα Γκάνα Γκέιγ (Eβερτον), Πάπε Γκέιγ (Βιγιαρεάλ), Μπάρα Εντιάιγ (Μπάγερν Μονάχου), Πάπε Μάταρ Σαρ (Tότεναμ)
Επιθετικοί: Ασάν Ντιαό (Κόμο), Μπάμπα Ντιένγκ (Λοριόν), Νίκολας Τζάκσον (Μπάγερν Μονάχου), Σαντιό Μανέ (Aλ-Νασρ), Ιμπραΐμ Εμπάιγ (Παρί Σεν Ζερμέν), Σερίφ Εντιάιγ (Σάμσουνσπορ), Ιλιμάν Εντιάιγ (Έβερτον), Iσμαΐλα Σαρ (Κρίσταλ Πάλας)
Iράκ: Το μακρύ κι επίπονο ταξίδι της επιστροφής
Δεν υπάρχει άλλη ομάδα που να έδωσε τόσα πολλά παιχνίδια για να βρεθεί στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου. Ύστερα από σχεδόν 3 χρόνια, 4 προκριματικούς γύρους και 21 αναμετρήσεις, οι Ιρακινοί δίνουν και πάλι το «παρών» σε Μουντιάλ, μόλις για δεύτερη φορά. Η πρώτη ήταν στο Μεξικό το 1986, όταν και γνώρισαν 3 ήττες (από Μεξικό, Παραγουάη, Βέλγιο όλες με διαφορά ενός γκολ).
Το εισιτήριο για την πρόκριση ήρθε επί μεξικανικού εδάφους, στο Μοντερέι, παρουσία 30.000 Ιρακινών μεταναστών που στήριξαν με πάθος την εθνική τους. Νίκη με 2-1 επί της Βολιβίας στον μονό αγώνα των διηπειρωτικών playoff. Το ταξίδι θύμισε την Οδύσσεια. Εξαιτίας του αμερικανοϊρανικού πολέμου, ο εναέριος χώρος στο Ιράκ ήταν κλειστός. Άρα, 20 ώρες ταξίδι με λεωφορείο έως τα σύνορα με την Ιορδανία και παραμονή 24 ωρών στην Ιορδανία. Από εκεί πτήση για το Μεξικό, μέσω Λισσαβώνας, διάρκειας 20 ωρών. Όσοι Ιρακινοί διεθνείς ήταν στην Ευρώπη, μετέβησαν στο Μεξικό από άλλες χώρες. Με το ίδιο τρόπο, δηλαδή ταξίδι 3 ημερών, η επιστροφή. Χάος.
Η παρουσία του Ιράκ στο Παγκόσμιο Κύπελλο αποτελεί επίτευγμα για αυτή τη χώρα των 46 εκ. ψυχών στο δυτικό κομμάτι της Ασίας. Πολιτική αστάθεια, πόλεμος, εισβολή, δεν άφησαν το Ιράκ να ηρεμήσει κοινωνικά, επομένως το ποδόσφαιρο δεν θα μπορούσε να μείνει ανεπηρέαστο. Είναι ενδεικτικό πως τα παιχνίδια δεν διεξάγονται στην πρωτεύουσα Βαγδάτη. Η κατάκτηση του Ασιατικού Κυπέλλου το 2007 απέδειξε πως το ταλέντο υπάρχει.
Ο Χεσούς Κάσας, προκάτοχος του Γκρέιαμ Άρνολντ, στην τριετή παραμονή του μάζεψε όσους περισσότερους παίκτες εκτός Ιράκ μπορούσε. Στην αποστολή του αγώνα με τη Βολιβία, συμμετείχαν 9 ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται σε ευρωπαϊκά πρωταθλήματα.
Πρόκειται για μια ομάδα που έχει κάνει τεράστιο αγώνα για να βρεθεί στο επίκεντρο της παγκόσμιας σκηνής, έχει περισσότερη διεθνή εμπειρία συγκριτικά με το παρελθόν και καθόλου πίεση. Ένα outsider που χρήζει προσοχής.
Το αστέρι
Ο Αϊμέν Χουσεΐν παραμένει το σημείο αναφοράς στην ιρακινή επίθεση. Σκόρερ του «χρυσού» γκολ στο 2-1 επί της Βολιβίας στο Μοντερέι, 5ος σκόρερ όλων των εποχών για την εθνική του, είναι ο πλέον έμπειρος αυτής της αποστολής, μαζί με τον 35χρονο τερματοφύλακα, Τζαλάλ Χασάν. Το Ιράκ στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1986 σκόραρε μία φορά με τον Aχμέντ Ράντι κι ο άσος της Αλ-Κάρμα θέλει να τον μιμηθεί.
Ο προπονητής
Η αποχώρηση του Γκρέιαμ Άρνολντ από τον πάγκο της εθνικής Αυστραλίας το Σεπτέμβριο του 2024, 6 χρόνια αφότου είχε αναλάβει την εθνική ομάδα της πατρίδας του, εξέπληξε τους πάντες. Όχι γιατί μετά την επιτυχημένη πορεία των Socceroos στο Παγκόσμιο Κύπελλο του Κατάρ (έβγαλαν την ψυχή των Αργεντινών για να τους αποκλείσουν στη φάση των «16») το συμβόλαιό του είχε επεκταθεί έως το 2026. Αλλά γιατί η δεύτερη θητεία του στον πάγκο της Αυστραλίας ήταν απολύτως επιτυχημένη.
Ακόμη μεγαλύτερη έκπληξη προκάλεσε τον Μάιο του 2025 όταν ανακοινώθηκε η πρόσληψή του από το Ιράκ, για να διαδεχθεί τον Χεσούς Κάσας. Ο Ισπανός προσπάθησε να εισφέρει ένα πιο τεχνικό στυλ ποδοσφαίρου, που δεν ταίριαξε στα χαρακτηριστικά των «Λιονταριών της Μεσοποταμίας».
Ο Άρνολντ, έχοντας ως βοηθό τον Ρενέ Μιούλεσταϊν που ήταν στο επιτελείο του σερ Άλεξ Φέργκιουσον, προτίμησε το 4-4-2 δίνοντας έμφαση στην ανασταλτική λειτουργία και μια πιο άμεση επιθετική ανάπτυξη. Κοινώς, και στα 3 ματς του ομίλου οι Ιρακινοί θα δώσουν την μπάλα στον αντίπαλο, αναζητώντας τις στιγμές τους στο ανοικτό γήπεδο.
Οι 26 ποδοσφαιριστές του Ιράκ:
Tερματοφύλακες: Φαχάντ Ταλίμπ (Aλ Ταλάμπα), Τζαλάλ Χασάν (Αλ-Ζαβράα), Αχμέντ Μπάσιλ (Αλ-Σόρτα).
Αμυντικοί: Χουσεΐν Αλί (Πογκόν Στέντσιν), Mανάφ Γιουνίς (Αλ-Σόρτα), Ζαΐντ Ταχσέεν (Παχτακόρ), Ρεμπίν Σουλάκα (Πορτ), Ακάμ Χασέμ (Αλ-Ζαβράα), Μερχάς Ντόσκι (Βικτόρια Πλζεν), Αχμέντ Γιαχία (Αλ-Σόρτα), Ζαΐντ Ισμαΐλ (Αλ Ταλάμπα), Φρανς Πούτρος (Περσίμπ Μπάντουνγκ), Μουστάφα Σάαντοον (Αλ-Σόρτα).
Μέσοι: Αμίρ Αλ Αμάρι (Κρακοβία), Κέβιν Γιάκομπ (Άαρχους), Ζιντάν Ικμπάλ (Ουτρέχτη), Αϊμάρ Σερ (Σαρπσμποργκ), Iμπραχίμ Μπαγές (Aλ-Ντάφρα), Aχμέντ Κασίμ (Nάσβιλ), Γιουσέφ Αμίν (AEK Λάρνακας), Mάρκο Φαρτζί (Βενέτσια).
Επιθετικοί: Aλί Τζασίμ (Αλ-Νάτζμα), Aλί Αλ Χαμάντι (‘Ιπσουιτς), Aλί Γιουσέφ (Aπόλλων Λεμεσού), Aϊμέν Χουσεΐν (Aλ-Κάρμα), Mοχάναντ Αλί (Ντίμπα).
Νορβηγία: Με φόρα από τα προκριματικά
Ο τρόπος με τον οποίο οι Νορβηγοί επέστρεψαν σε μεγάλη διοργάνωση ήταν ορμητικός. Σε προκριματικό όμιλο 5 ομάδων (κατά σύμπτωση στον 9ο, όπως και στο επικείμενο Παγκόσμιο Κύπελλο) πέτυχαν 8 νίκες σε ισάριθμες αναμετρήσεις, με 37-5 γκολ, παρασύροντας τους Ιταλούς δύο φορές, με 3-0 στο Όσλο και 4-1στο Μιλάνο.
Μετά τη γενιά των 90ς (δύο σερί συμμετοχές σε Μουντιάλ, το 1994 και το 1998 και μία στο Euro του 2000), οι επίγονοι του Σόλσκερ, του Φλο και του Μπεργκ είναι εδώ. Στο γαλλικό Μουντιάλ του ’98 στην νορβηγική αποστολή συμμετείχαν 11 παίκτες από την Premier League.
Η τρέχουσα φουρνιά δεν έχει να ζηλέψει σε τίποτα, με τους Χάαλαντ και Έντεγκααρντ να ξεχωρίζουν και τα υποστυλώματα να είναι ανθεκτικά: Άιερ, Ρίερσον, Άουρσνες, Σιέλντερουπ, Μπέργκε, Μπομπ, Νούσα, Σέρλοτ.
Προκειμένου να πάρει το 100% από τους δύο σπουδαίους σκόρερ του (Χάαλαντ, Σέρλοτ) ο Στόλε Σόλμπακεν χρησιμοποιεί ένα υβριδικό 4-4-2/4-3-3 με τον άσο της Μάντσεστερ Σίτι να κινείται μέσα στη μεγάλη περιοχή και τον striker της Ατλέτικο Μαδρίτης να κάνει τη…χαμαλοδουλειά εκτός αυτής. Ο Νούσα έκανε σπουδαία προκριματικά από το αριστερό άκρο.
Στο κέντρο ο Μπέργκε υποστηρίζει άριστα την τεχνική αρτιότητα του (λογικά κουρασμένου από τη δύσκολη και γεμάτη τραυματισμούς σεζόν) Έντεγκααρντ, ενώ στο αμυντικό κομμάτι η ανάδειξη του Χέγκεμ στο πλευρό του Άιερ προσφέρει μεγαλύτερη σιγουριά σε έναν τομέα στον οποίο οι Σκανδιναβοί είναι λιγότερο προικισμένοι.
Την αποστολή των Νορβηγών ανακοίνωσε ο βασιλιάς Χάραλντ ο 5ος.
Our World Cup Squad 🇳🇴 pic.twitter.com/p7HHOYTXUS
— Fotballandslaget (@nff_landslag) May 21, 2026
Το αστέρι
Αρχισκόρερ της Premier League για 3η σεζόν τα 4 τελευταία χρόνια. Κούνησε τα δίχτυα και στα 8 ματς της προκριματικής φάσης. Συνολικά είχε 16 γκολ, τα περισσότερα από κάθε άλλον σε οποιαδήποτε ηπειρωτική ζώνη. Από το Σεπτέμβριο του 2019 όταν κι έκανε ντεμπούτο με την εθνική έχει εγγράψει 55 συμμετοχές. Το παρανοϊκό είναι πως έχει πετύχει 49 (!) γκολ, 1,12 γκολ/ματς. Ό,που και να ψάξετε δεν θα βρείτε καλύτερο finisher στην αντίπαλη μεγάλη περιοχή. Το όνομά του είναι Έρλινγκ Χάαλαντ.
Ο προπονητής
Όλοι γνώριζαν πως κάποια στιγμή η θέση του Νορβηγού εκλέκτορα θα πήγαινε στον Στόλε Σόλμπακεν, που ήταν παρών ως ποδοσφαιριστής στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 1998. Είχε δύο επιτυχημένες θητείες στην Κοπεγχάγη με 8 πρωταθλήματα και 4 Κύπελλα, όμως δεν κατόρθωσε να ανέβει επίπεδο στην Κολωνία και τη Γουλβς.
Μέχρι να έρθει η πρόκριση στο μεγάλο ραντεβού του καλοκαιριού, το πρόσημο ήταν αρνητικό Η Νορβηγία απέτυχε να φτάσει στα playoff για την πρόκριση στο Μουντιάλ του Κατάρ το ’22, δίχως να πάρει ούτε νίκη κόντρα στα μεγάλα ονόματα του ομίλου της, Ολλανδία και Τουρκία. Ακολούθησε η 3η θέση στον προκριματικό όμιλο του Euro 2024, αρκετά μακριά από Ισπανία και Σκωτία.
Οι 26 ποδοσφαιριστές της Νορβηγίας:
Τερματοφύλακες: Όριαν Νίλαντ (Σεβίλλη), Έγκιλ Σέλβικ (Γουότφορντ), Σάντερ Τάνγκβικ (Αμβούργο).
Αμυντικοί: Κρίστοφερ Άιερ (Μπρέντφορντ), Φρέντρικ Μπιέρκαν (Μπόντο Γκλιμτ), Χένρικ Φάλχενερ (Βίκινγκ), Σόντρε Λάνγκας (Ντέρμπι Κάουντι), Τόρμπιορν Χέγκεμ (Μπολόνια), Μάρκους Χόλμγκρεν Πέντερσεν (Τορίνο) Γιούλιαν Ρίερσον (Ντόρτμουντ), Ντέιβιντ Βόλφε (Γουλβς), Λέο Έστιγκαρντ (Τζένοα).
Μέσοι: Μάρτιν Έντεγκααρντ (Άρσεναλ), Τελόνιους Άασγκαρντ (Ρέιντζερς), Φρέντρικ Αόυρσνες (Μπενφίκα), Πάτρικ Μπεργκ (Μπόντο Γκλιμτ), Σάντερ Μπέργκε (Φούλαμ), Oσκαρ Μπομπ (Φούλαμ), Μόργκαν Τόρσμπι (Κρεμονέζε), Kρίστιαν Τόρστβεντ (Σασουόλο), Aντόνιο Νούσα (Λειψία), Αντρέας Σιέλντερουπ (Μπενφίκα), Γενς Πέτερ Χάουγκε (Μπόντο Γκλιμτ).
Επιθετικοί: Έρλινγκ Χάαλαντ (Mάντσεστερ Σίτι), Αλεξάντερ Σέρλοτ (Aτλέτικο Μαδρίτης), Γιόργκεν Στραντ Λάρσεν (Κρίσταλ Πάλας).
ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΩΝ ΑΓΩΝΩΝ ΤΟΥ 9ΟΥ ΟΜΙΛΟΥ
