Μπορεί ο 40χρονος Έντιν Τζέκο να αποτελεί το κεντρικό πρόσωπο της πρόκρισης της Εθνικής Βοσνίας στο Μουντιάλ 2026, όμως ο αληθινός πρωταγωνιστής της επιτυχίας, δεν ήταν άλλος από τον προπονητή της ομάδας, Σέργκεϊ Μπάρμπαρεζ, στο αποκορύφωμα ενός ξεχωριστού ποδοσφαιρικού – και όχι μόνο – ταξιδιού!

Γεννημένος στο Μόσταρ το 1971, ο Μπάρμπαρεζ πέρασε σχεδόν δύο δεκαετίες ως ένας από τους πιο αξιόπιστους σκόρερ της Γερμανίας και φόρεσε και το περιβραχιόνιο της Εθνικής του ομάδας.  Αργότερα, αποσπάστηκε εντελώς από τον χώρο του ποδοσφαίρου και ασχολήθηκε επαγγελματικά με το πόκερ, πριν επιστρέψει στην πρώτη του αγάπη και κάνει απρόσμενη επιτυχία, στην  παρθενική του δουλειά ως προπονητής!

Στη Γερμανία για να ξεφύγει από τον πόλεμο!

Η είσοδος του Μπάρμπαρεζ στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ήταν απρόσμενη. Ξεκίνησε την καριέρα του από την Βέλεζ, ομάδα της ιδιαίτερης πατρίδας του, Μόσταρ, μία πόλη πασίγνωστη στους Έλληνες φιλάθλους, ως η γενέτειρα του Ντούσαν Μπάγεβιτς, αλλά και άλλων που έκαναν σπουδαία καριέρα ως παίκτες και προπονητές, όπως ο Βαχίντ Χαλίλχοτζιτς.

Το 1991, ο 20χρονος τότε επιθετικός, βρέθηκε στη Γερμανία για να επισκεφθεί τον θείο του και δοκιμάστηκε για δύο εβδομάδες στο Ανόβερο της Γ’ Κατηγορίας, πείθοντας αμέσως τον προπονητή Φρανκ Πάγκελσντορφ (ο οποίος θα έπαιζε σημαντικό ρόλο στην καριέρα του) για τις δυνατότητές του. Με τον εμφύλιο πόλεμο της Γιουγκοσλαβίας να αγγίζει το Μόσταρ, αποφάσισε να εγκαταλείψει την πατρίδα του και μετακόμισε μόνιμα στη Γερμανία μαζί με τον πατέρα, την αδελφή και τη σύντροφό του Άνα, ενώ η μητέρα του Ζλάτα, παρέμεινε πίσω στη Βοσνία.

Ο Μπάρμπαρεζ, ακολούθησε σταθερή ανοδική πορεία, με σταθμούς όπως η Ουνιόν Βερολίνου, Χάνζα Ρόστοκ (και στις δύο με προπονητή τον Πάγκελνστορφ) και η Ντόρτμουντ, πριν μετακομίσει στο Αμβούργο το 2000. Εκεί, ξαναβρήκε τον αγαπημένο του τεχνικό και στην πρώτη του σεζόν πέτυχε 22 γκολ, για να αναδειχτεί πρώτος σκόρερ της Bundesliga μαζί με τον Έμπε Σαντ το 2000-01, ενώ την ίδια σεζόν, έπαιξε στο Τσάμπιονς Λιγκ, αντιμετωπίζοντας μεταξύ άλλων και τον Παναθηναϊκό. Συνολικά σημείωσε 65 γκολ σε 174 συμμετοχές με την HSV και θεωρείται μέχρι σήμερα ένας από τους κορυφαίους στην ιστορία του συλλόγου.

Ολοκλήρωσε την καριέρα του στη Λεβερκούζεν, με τη φανέλα της οποίας το 2008 κατέρριψε τότε ρεκόρ 31 ετών για τις περισσότερες συμμετοχές ξένου παίκτη στη Bundesliga! Αποσύρθηκε με συνολικά 330 συμμετοχές στο γερμανικό πρωτάθλημα και 143 γκολ σε 483 αγώνες συνολικά.

Με την Eθνική Βοσνίας/Ερζεγοβίνης είχε 47 συμμετοχές και 17 γκολ, ενώ υπήρξε αρχηγός της από το 2004 έως το 2006. Συνολικά, αναδείχτηκε κορυφαίος ποδοσφαιριστής της Βοσνίας το 2001 και το 2003, ενώ το 2005 ψηφίστηκε ως νο.1 αθλητής στην πατρίδα του και ένας δρόμος στο Μόσταρ πήρε το ονομά του!

 Παρά τις επιτυχίες του όμως, δεν κατάφερε ποτέ ως παίκτης να αγωνιστεί σε μεγάλη διοργάνωση με τη φανέλα της Βοσνίας…

Η στροφή στο πόκερ

Μετά το τέλος της ποδοσφαιρικής καριέρας του, ο Μπάρμπαρεζ απέκτησε δίπλωμα UEFAPro το 2011, ενώ παράλληλα συμμετείχε σε διοικητικά όργανα της ομοσπονδίας της Βοσνίας και στο Δ.Σ. του Αμβούργου. Αν και είχε εκφράσει ενδιαφέρον να αναλάβει την Εθνική ομάδα ήδη από το 2009, αυτό δεν κατέστη δυνατό.

Έτσι, στράφηκε στο πόκερ, όπου ειχε σταθερή παρουσία στα ευρωπαϊκά τουρνουά, συμμετέχοντας στο EuropeanPokerTour και καταγράφοντας σημαντικά αποτελέσματα, με συνολικά κέρδη ύψους πάνω από 140.000 δολάρια.

Ένας δημοσιογράφος του PokerStars που είχε δει σε τουρνουά στην Πράγα τον Δεκέμβριο του 2012, σημείωσε ότι «απέχει πολύ από τον αφελή τύπο παίκτη. Εμφανίστηκε χωρίς λογότυπα χορηγών, με ακουστικά στα αυτιά, δείχνοντας απόλυτα άνετος στα τραπέζια και κάνοντας μια πραγματικά σοβαρή προσπάθεια να χτίσει μια δεύτερη καριέρα σε μια εξίσου απαιτητική και ανταγωνιστική αγορά».

Ήταν μια ασυνήθιστη πορεία μετά την αποχώρηση από το ποδόσφαιρο, όμως ο Μπάρμπαρεζ ήταν πάντα αντισυμβατικός.

Στην Εθνική από το πουθενά

Αν και απείχε από το ποδόσφαιρο πρώτης γραμμής για πολλά χρόνια, τον Απρίλιο του 2024, χωρίς να έχει καμία προηγούμενη προπονητική εμπειρία, ανέλαβε την Εθνική ομάδα, διαδεχόμενος τον Σάβο Μιλόσεβιτς και υπογράφοντας τετραετές συμβόλαιο με στόχο την πρόκριση στο Euro 2028!

Ο Μπάρμπαρεζ παρέλαβε μια ομάδα με πολλά προβλήματα: κανένας παίκτης της πρώτης του αποστολής δεν αγωνιζόταν σε σύλλογο της Βοσνίας, δεκαεπτά είχαν γεννηθεί στο εξωτερικό και δώδεκα είχαν εκπροσωπήσει στο παρελθόν άλλη Eθνική ομάδα!

Παράλληλα, το εγχώριο ποδόσφαιρο υποφέρει από χρόνια υποχρηματοδότηση, η ομοσπονδία βρίσκεται μπλεγμένη σε πολιτικές διαμάχες, ενώ η μεγαλύτερη ομάδα οργανωμένων οπαδών της χώρας είχε έρθει σε ανοιχτή σύγκρουση με τη διοίκηση.

Ακόμη και ο εθνικός ύμνος της Βοσνίας δεν έχει στίχους μέχρι σήμερα, λόγω φόβων ότι θα ευνοούσαν μία εθνοτική ομάδα της πολύπαθης χώρας, εις βάρος κάποιας άλλης!

Ο Μπάρμπαρεζ όμως γρήγορα έφερε νέο κλίμα, προσέλαβε ως συνεργάτες παλιούς ποδοσφαιριστές και πλαισίωσε τον βετεράνο Τζέκο με νέα ταλέντα από τη διασπορά, δημιουργώντας ένα νεανικό σύνολο.

Xρησιμοποίησε το Νations League ως πεδίο πειραματισμών, με αποτέλεσμα να ξεκινήσει χωρίς νίκη στα πρώτα οκτώ παιχνίδια του ως ομοσπονδιακός. Η πορεία προς το Μουντιάλ όμως ξεκίνησε ιδανικά, με νίκες απέναντι σε Ρουμανία, Κύπρο και Σαν Μαρίνο. Η Βοσνία, έφτασε μία ανάσα από την απ’ ευθείας πρόκριση, όμως η ισοπαλία στην Αυστρία την τελευταία αγωνιστική, την οδήγησε ομάδα στα playoffs.

Το πρώτο βήμα έγινε στον ημιτελικό με την Ουαλία στο Κάρντιφ, όπου οι Βόσνιοι βρέθηκαν πίσω, όμως ο Μπάρμπαρεζ έκανε εύστοχες αλλαγές και ο Τζέκο ισοφάρισε στο τέλος της κανονικής διάρκειας, για να έρθει η πρόκριση στα πέναλτι. Στον τελικό με την Ιταλία, η Βοσνία βρέθηκε πίσω ξανά, αλλά εκμεταλλεύτηκε την αποβολή του Μπαστόνι, ισοφάρισε και επικράτησε 4-1, επίσης στη διαδικασία της «ρώσικης ρουλέτας».

Ο Μπάρμπαρεζ, όπως πάντα με …poker face, δήλωσε μετά το ιστορικό ματς, εν μέσω πανζουρλισμού στη Ζένιτσα: «Είπα στους παίκτες μου να απολαύσουν το παιχνίδι. Δεν έχω υπάρξει ποτέ πιο ήρεμος. Αυτή η ομάδα έχει χαρακτήρα».

Η Βοσνία θα συμμετάσχει έτσι μόλις για δεύτερη φορά σε Μουντιάλ και πρώτη μετά το 2014. Την παρθενική φορά, στα γήπεδα της Βραζιλίας, ο Μπάρμπαρεζ ασχολούνταν με το πόκερ. Αυτή τη φορά, θα είναι εκεί ως προπονητής, οδηγώντας τη χώρα του σε μια ιστορική επιτυχία.

Στο Μόσταρ, ήδη του έγινε υποδοχή ήρωα μετά την πρόκριση, με φόντο τη θρυλική γέφυρα του Νερέτβα.

Αν καταφέρει όμως να οδηγήσει τη Βοσνία σε διάκριση το καλοκαίρι, τότε μπορεί το όνομά του να δοθεί όχι απλά σε δρομάκι, αλλά στην κεντρική πλατεία της πόλης!