Πολλοί αγγλικοί σύλλογοι έχουν περάσει δυσκολίες κατά το πέρασμα των χρόνων, ελάχιστοι όμως έχουν βιώσει τόσες όσες η Κόβεντρι από το 2001, όταν αγωνίστηκε για τελευταία φορά στην Πρέμιερ Λιγκ.
Πριν από ένα τέταρτο του αιώνα, όλα έμοιαζαν ευοίωνα για τους Sky Blues. Για χρόνια, έστω και με δυσκολίες, επιβίωναν στην πρώτη κατηγορία και τα προγραμματισμένα για το 2001 εγκαίνια τους νέου τους γηπέδου, του Ricoh Arena, θα αποτελούσαν υποθήκη για το μέλλον.
Το γήπεδο, που θα αντικαθιστούσε το επί 106 χρόνια «σπίτι» της Κόβεντρι, Χάιφιλντ Ρόουντ, στις …μακέτες τα είχε όλα: 45.000 θέσεις με αναδιπλούμενη οροφή, έτοιμο να φιλοξενήσει αγώνες του Μουντιάλ 2006 (που διεκδικούσε η Αγγλία) και να εξασφαλίσει το μέλλον της Κόβεντρι ως μόνιμης κατοίκου της Premier League. Τελικά άνοιξε το 2005 με 32.500 θέσεις, χωρίς στέγη, χωρίς Μουντιάλ και με χρέη που τελικά γονάτισαν τον σύλλογο!
Όσα ακολούθησαν τα επόμενα 16 χρόνια αποτέλεσαν ένα μάθημα κακοδιαχείρισης: οικονομική εκκαθάριση, αφαιρέσεις βαθμών, δύο υποβιβασμοί, μποϊκοτάζ οπαδών, εισβολές στον αγωνιστικό χώρο και δύο φορές εξορία της ομάδας εκτός της ίδιας της πόλης της!
Πούλησε τα πάντα για να ξεχρεώσει
Ο υποβιβασμός από την Πρέμιερ Λιγκ το 2001 ήταν το λιγότερο. Τα δυσβάσταχτα χρέη για την κατασκευή του νέου γηπέδου έφεραν οικονομική καταστροφή. Η Κόβεντρι πούλησε τα πάντα: βασικούς παίκτες, το Χάιφιλντ Ρόουντ, ακόμη και το 50% του μεριδίου της στο Ricoh Arena, για να καλύψει τα κόστη.
Στα πρόθυρα αφανισμού το 2007, ο σύλλογος αγοράστηκε από τη Sisu, ένα hedge fund με έδρα το Μέιφερ, που ειδικευόταν σε «προβληματικά χρέη».
Η διαχείριση της Sisu ήταν εξ’ ίσου καταστροφική, με χειρότερο σημείο το 2012, όταν η σύγκρουση με το δημοτικό συμβούλιο του Κόβεντρι για το ενοίκιο του γηπέδου στέρησε από την ομάδα την έδρα της. Αυτό οδήγησε σε κοινή χρήση γηπέδου με τη Νορθάμπτον στο Sixfields, περίπου 50 χιλιόμετρα μακριά, με την προσέλευση να πέφτει κάτω από 2.000 θεατές!
Μέχρι τότε, η Sisu είχε απογυμνώσει τα περιουσιακά στοιχεία και είχε περιορίσει δραστικά το μπάτζετ, οδηγώντας τον σύλλογο σε παρακμή. Το ρόστερ ήταν αποδυναμωμένο και το 2017 η Κόβεντρι υποβιβάστηκε στη League Two.
Το καθοριστικό 2017
Ωστόσο, την ίδια χρονιά συνέβησαν δύο καθοριστικά γεγονότα. Το πρώτο ήταν η επιστροφή του Μαρκ Ρόμπινς ως προπονητή, ο οποίος έμελλε να αλλάξει την πορεία της ομάδας τα επόμενα χρόνια.
Το δεύτερο ήταν ο τελικός του EFL Trophy εκείνο το καλοκαίρι, γνωστός τότε ως Checkatrade Trophy. Το Γουέμπλεϊ συνήθως δεν γεμίζει σε αυτή τη διοργάνωση, όμως εκείνη την ημέρα οι φίλοι της Κόβεντρι κατέκλυσαν το Λονδίνο για να δουν την ομάδα να νικά την Όξφορντ. Αποτέλεσαν τη συντριπτική πλειοψηφία των 74.434 θεατών, αριθμός-ρεκόρ για τον θεσμό μετά τη δεκαετία του 1980!
Παρά τον υποβιβασμό στη League Two εκείνο το καλοκαίρι, ο τελικός έφερε νέους φιλάθλους και έδωσε ελπίδα μέσα στο σκοτάδι.
Νέα μετακόμιση
Οι διαμάχες για το γήπεδο συνεχίζονταν και οδήγησαν σε νέα μετακόμιση στο Σεντ Άντριους του Μπέρμιγχαμ. Ωστόσο, αγωνιστικά, ο Ρόμπινς και ο βοηθός του Άντι Βίβις οδήγησαν την ομάδα σε σταδιακή άνοδο: στη League One το 2018 και στην Championship το 2020.
Δεν υπήρξε «μαγική λύση» ή πλούσιος επενδυτής. Η άνοδος της Κόβεντρι χτίστηκε βήμα-βήμα. Στην Championship, ο επικεφαλής μεταγραφών Κρις Μπάντλαν εντόπισε «έξυπνες» επιλογές από μικρότερες ευρωπαϊκές αγορές, όπως οι Βίκτορ Γιόκερες και Γκουστάβο Χάμερ, οι οποίοι αργότερα πωλήθηκαν με κέρδος.
Η Sisu πέρασε σε δεύτερο ρόλο και τελικά αποχώρησε το 2023, πουλώντας τον σύλλογο στον τοπικό επιχειρηματία Νταγκ Κινγκ.
Ο Λάμπαρντ έκανε τη διαφορά
Η απόφαση του τελευταίου να απολύσει τον Ρόμπινς και να προσλάβει τον Φρανκ Λάμπαρντ το καλοκαίρι του 2024 ήταν ρίσκο. Στην πρώτη του μέρα στη δουλειά, ο Λάμπαρντ συγκέντρωσε τους πάντες, από τους παίκτες μέχρι και τις καθαρίστριες, και τους ζήτησε να πιστέψουν ότι δεν υπάρχουν όρια για την Κόβεντρι. Το ρίσκο τελικά απέδωσε, καθώς η ομάδα είναι ένα βήμα πριν την Premier League!
Εκτός γηπέδου, ο Κινγκ εργάζεται για να καταστήσει τον σύλλογο οικονομικά αυτάρκη. Κομβικό στοιχείο του σχεδίου ήταν η απόκτηση του CBS Arena (όπως λέγεται πλέον το γήπεδο) και έτσι, δύο δεκαετίες μετά την κατασκευή του, η Κόβεντρι αγόρασε ξανά το σπίτι της το περασμένο καλοκαίρι! Πλέον, τεράστιες τοιχογραφίες νυν και παλαιών παικτών κοσμούν το γήπεδο, τα μπαρ παραμένουν ανοιχτά μετά τους αγώνες και DJs παίζουν μουσική στους διαδρόμους! Το μόνο που απομένει πλέον για να ολοκληρωθεί ένα ταξίδι 25 ολόκληρων ετών, είναι η μαθηματική επιστροφή στα «σαλόνια».
Εκείνη τη συναισθηματική μέρα του 2001, όταν επιβεβαιώθηκε ο υποβιβασμός από την Πρέμιερ Λιγκ, ένας φίλαθλος σήκωσε ένα διάσημο πανό που έγραφε: «Θα επιστρέψουμε». Χρειάστηκε τελικά ένα τέταρτο του αιώνα και μια διαδρομή που λίγο έλειψε να καταστρέψει τον σύλλογο, όμως η Κόβεντρι βρίσκεται πλέον πολύ κοντά στη Γη της Επαγγελίας…