Ένα μπασκετικό ταξίδι από τη Τζόρτζια της Αμερικής έως τα Καυκάσια όρη και τη Γεωργία!

Με αυτό το EuroBasket… δε βαριέσαι ποτέ! Πρώτα ο αποκλεισμός της Σερβίας, από τους κυριαρχικούς Φινλανδούς κι έπειτα η μεγάλη νίκη-πρόκριση της Γεωργίας. Το μεσημέρι της Κυριακής (7/9), έριξε τη δική της… βόμβα στη Ρίγα, πετώντας εκτός συνέχειας τη Γαλλία που πριν τη διοργάνωση οι bookers την έδιναν τρίτο φαβορί για την κατάκτηση.

Με έναν πυραυλοκίνητο Καμάρ Μπόλντουιν και την εντυπωσιακή απόδοση του σούπερ σταρ Τόκο Σενγκέλια, οι Γεωργιανοί επικράτησαν με το… ολοστρόγγυλο 80-70 των “τρικολόρ”, που ίσως να υποτίμησαν τους “διψασμένους” παίκτες του Τζίκιτς.

Ο νατουραλιζέ της Γεωργίας – παρότι η διοργάνωση ανέδειξε MVP τον φόργουορντ της Μπαρτσελόνα – ήταν ίσως ο πολυτιμότερος για το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα των Καυκασίων. Σε 34 λεπτά που αγωνίστηκε σημείωσε 24 πόντους, με 3/4 τρίποντα, όντας καθοριστικός στη μεγάλη έκπληξη της διοργάνωσης.

Ο νέος πόιντ γκαρντ της Μπάγερν Μονάχου υπερέβαλε εαυτόν στο ματς για τη φάση των “16”, καταγράφοντας το πιο παραγωγικό του παιχνίδι στη διοργάνωση, μέχρι σήμερα. Κατά μέσο όρο σε έξι παιχνίδια (πέντε στον όμιλο και ένα για τη φάση των “16”), αγωνίζεται κάτι λιγότερο από 30 λεπτά, έχοντας 12,3 πόντους με 34,5% στα τρίποντα.

Από… Γεωργία σε Γεωργία

Ο Κάμαρ Μάλικ Μπόλντουιν γεννήθηκε στις 15 Σεπτεμβρίου 1997 στο Γουάιντερ, μια μικρή πόλη 14.000 κατοίκων στη βορειοανατολική Τζόρτζια των Ηνωμένων Πολιτειών. Από παιδί είχε πάντα μια μπάλα στα χέρια του.

“Από τα δύο του χρόνια, μόνο στην εκκλησία την άφηνε”, είχε δηλώσει η μητέρα του, που ήταν δασκάλα. Ο προπονητής του στο λύκειο, Κέβιν Μόρις, κατάλαβε αμέσως ότι είχε στα χέρια του έναν διαφορετικό παίκτη. Αυτό που θυμάται χαρακτηριστικά από εκείνον ήταν πως δεν μπορούσε να ξεχωρίσει αν το παιδί ήταν δεξιόχειρας ή αριστερόχειρας. Τόσο άνετα χρησιμοποιούσε και τα δύο χέρια.

Από νωρίς, ο προπονητής τού… κόλλησε το παρατσούκλι “Franchise”, καθώς ήταν ο παίκτης που μπορούσε να κουβαλήσει μια ολόκληρη ομάδα. Και αυτό ακριβώς έκανε, καταρρίπτοντας το ρεκόρ πόντων στην κομητεία, στην οποία αγωνιζόταν με 2.593 συνολικά και μέσο όρο 29,6 πόντους στην τελευταία του σεζόν στο Apalachee High School.

Όπου… το “μπάσκετ προηγείται”

Το 2016 διάλεξε το Butler University, απορρίπτοντας την πρόταση του Clemson, γιατί ήθελε να πάει εκεί όπου “το μπάσκετ προηγείται”. Στην Ιντιανάπολη, ο Μπόλντουιν έγινε αμέσως σημείο αναφοράς.

Σε τέσσερα χρόνια είχε μέσο όρο 16,2 πόντους, αφήνοντας το στίγμα του στο Butler κι έχοντας αναδειχθεί σε έναν από τους κορυφαίους γκαρντς στην ιστορία του.

Το υπερατλαντικό ταξίδι

Η επαγγελματική του καριέρα ξεκίνησε στην Τουρκία με την Τουρκ Τέλεκομ (2020-21). Όμως η πραγματική εκτόξευση ήρθε στη Γερμανία, με την Γκέτινγκεν (2021-22), όπου ήταν τρίτος σκόρερ της Bundesliga με 19 πόντους, 4,2 ριμπάουντ, 3,2 ασίστ.

Το πέρασμα από την G-League με τους Maine Celtics (2022-23) του έδωσε εμπειρίες, όμως ο Μπόλντουιν ήταν έτοιμος για την επόμενη πρόκληση, την Ευρωλίγκα.

Δύσβατος ο δρόμος της καταξίωσης

Η Ρεάλ Μαδρίτης τον έκανε δικό της για δύο χρόνια. Η σεζόν ήταν γεμάτη σκαμπανεβάσματα, αλλά ο Μπόλντουιν έδειξε ότι μπορούσε να σταθεί στο υψηλότερο επίπεδο. Ακολούθησε η μεταγραφή στη Μπασκόνια, όπου μέχρι τον τραυματισμό του ξεχώριζε με σταθερά ποσοστά και καλή παρουσία τόσο στην ACB όσο και στη EuroLeague.

Το 2023-24, πραγματοποίησε πολύ καλή σεζόν στην Τρέντο είχε λάμψει ξανά: 13,9 πόντοι, 4,3 ασίστ στην Ιταλία και φοβερές εμφανίσεις στο EuroCup.

Ακόμα και στα τελευταία χρόνια της καταξίωσης, ο πρώην – πλέον – παίκτης της Μπασκόνια παραμένει απόλυτα προσγειωμένος. Στο Butler ήταν γνωστός για τα “Yes, sir / No, sir” που απαντούσε στους προπονητές του, δείγμα σεβασμού το οποίο αναγνώριζαν όλοι όσοι συναναστρέφονταν μαζί του.

Όσοι προπονητές τον είχαν στην ομάδα τους μιλούν για έναν παίκτη με χαμηλό προφίλ, μεγάλη αφοσίωση και work ethic. Αυτός είναι ο λόγος που οι συμπαίκτες του τον αγαπούν και οι προπονητές τον εμπιστεύονται στα δύσκολα.

Η επόμενη ημέρα

Στα 27 του χρόνια, ο Κάμαρ Μπόλντουιν βρίσκεται σε μια φάση της καριέρας του όπου έχει ήδη “γράψει” αρκετά χιλιόμετρα στην Ευρώπη, με την ανοδική του πορεία βέβαια να μην έχει πίασει ακόμα το… ταβάνι του. Όπως είπε πρόσφατα ο αθλητικός διευθυντής της Μπάγερν, Ντράγκαν Τάρλατς:

“Παίρνουμε έναν παίκτη που έχει ακόμα μεγάλα περιθώρια να γίνει ένας κορυφαίος παίκτης, έναν ηγέτη που θα δώσει όλο του το ‘είναι’ για την οικογένεια της Μπάγερν”.