ΛΙΟΥΙΣ ΧΑΜΙΛΤΟΝ

Δημοσίευση: 25/03/2011 - 06:10

Ομάδα                         : ΜακΛάρεν
Χώρα                          : Βρετανία
Ημερομηνία γέννησης           : 07/01/1985
Τόπος γέννησης                : Στιβενέιτζ
Συμμετοχές σε γκραν πρι       : 71
Παγκόσμια πρωταθλήματα        : 1 (2008)
Υψηλότερη θέση στον τερματισμό: 1η (14 φορές)
Υψηλότερη θέση στην εκκίνηση  : 1η (18 φορές)
Φορές στο βάθρο               : 36
Βαθμοί                        : 496
Καριέρα                       : ΜακΛάρεν (2007-2010)
Διαδικτυακή διεύθυνση         : www.lewishamilton.com

Ιστορία του στα μηχανοκίνητα

2002: Μεταπηδά από τους αγώνες καρτ στα μονοθέσια, κατακτώντας την τρίτη θέση στο πρωτάθλημα Formula Renault.

2003: Κατακτά τον τίτλο στο πρωτάθλημα Formula Renault, δύο αγώνες πριν από την ολοκλήρωσή του, με απολογισμό 10 νίκες, εννέα ταχύτερους γύρους και 11 pole positions.

2004: Μετέχει στο πρωτάθλημα Formula Three Euroseries. Κατακτά την πέμπτη θέση στη διοργάνωση, έχοντας μία νίκη και άλλες δύο ανόδους στο βάθρο.

2005: Κυριαρχεί στο πρωτάθλημα Formula Three Euroseries, όπου κατακτά τον τίτλο με 15 νίκες, 10 ταχύτερους γύρους και 13 pole positions.

2006: Ο επί μακρόν προστατευόμενος της ΜακΛάρεν κατακτά τον τίτλο στο πρωτάθλημα GP2, στην πρώτη προσπάθειά του. Ετσι, «αποκτά» τη δυνατότητα να δοκιμαστεί για πρώτη φορά στην καριέρα του στη Φόρμουλα Ενα και να πάρει τη μία από τις δύο θέσεις οδηγών στη ΜακΛάρεν για το 2007.

2007: Εξαιρετικός στη χρονιά-ντεμπούτο του, όπου ανεβαίνει στο βάθρο των νικητών στους πρώτους εννέα αγώνες της σεζόν. Παίρνει τέσσερις νίκες και έξι pole positions, καθώς ξεπερνά σε απόδοση τον «ομόσταυλό» του και παγκόσμιο πρωταθλητή, Φερνάντο Αλόνσο. Είναι το φαβορί για την κατάκτηση του τίτλου, ωστόσο λάθη στα τελευταία δύο γκραν πρι της σεζόν τον «ρίχνουν» στη δεύτερη θέση της βαθμολογίας των οδηγών, πίσω από τον Κίμι Ραϊκόνεν.

2008: Σε ηλικία 23 ετών, γίνεται ο νεώτερος παγκόσμιος πρωταθλητής στην ιστορία της Φόρμουλα Ένα (σ.σ. το συγκεκριμένο επίτευγμα σημείωσε πέρυσι ο Σεμπάστιαν Φέτελ). Ο απολογισμός των πέντε νικών και άλλων πέντε ανόδων στο βάθρο του χαρίζει τον τίτλο -στη δεύτερη χρονιά του στο πρωτάθλημα- με διαφορά μόλις ενός βαθμού από τον Φελίπε Μάσα. Φτάνει σε συμφωνία με τους ανθρώπους της ΜακΛάρεν, προκειμένου να συνεχίσουν τη συνεργασία τους έως το 2012.

2009: Ακυρώνεται στο γκραν πρι Αυστραλίας, όπου κατέκτησε την τέταρτη θέση, αφού κρίνεται ένοχος για παραπλάνηση των αγωνοδικών. Συγκεντρώνει κατά μέσο όρο ένα βαθμό ανά αγώνα έως το δέκατο γκραν πρι της σεζόν, όπου κατακτά τη νίκη στην Ουγγαρία. Τέσσερις πρώτες θέσεις στην εκκίνηση και άλλες τέσσερις άνοδοι στο βάθρο των νικητών, συμπεριλαμβανομένης της «πρωτιάς» στη Σιγκαπούρη, έχουν ως αποτέλεσμα να τελειώσει πολύ καλά τη χρονιά.

2010: Κάνει στους πρώτους αγώνες καλές εμφανίσεις, τις οποίες ωστόσο δυσκολεύουν οι αβέβαιης έκβασης αποφάσεις στρατηγικής των ανθρώπων της ομάδας, ωστόσο μπαίνει στη «μάχη» της διεκδίκησης του τίτλου στους οδηγούς, ύστερα από τις διαδοχικές νίκες του σε Τουρκία και Καναδά. Χάνει στην Ουγγαρία το προβάδισμα στη βαθμολογία των οδηγών, καθώς τα μονοθέσια της Red Bull και της Φεράρι είναι ολοένα και πιο γρήγορα από την MP4-25. Παίρνει τη νίκη στο βελγικό γκραν πρι και κατακτά την τέταρτη θέση στην κατάταξη των οδηγών.