Η πρεμιέρα του Παναθηναϊκού συνδυάστηκε με νίκη μέσα στη Λιβαδειά όμως, για τους «πράσινους» υπάρχουν πολλά περισσότερα που αξίζει να κρατήσει κανείς από το τελικό αποτέλεσμα.
Για να είμαι ειλικρινής αυτό που μου άρεσε περισσότερο ήταν ο τρόπος που αγωνίστηκαν οι πράσινοι, ιδιαίτερα στο πρώτο ημίχρονο.
Ο Παναθηναϊκός ήταν χθες καταιγιστικός. Είχε ένταση, ταχύτητα, ρυθμό, σωστή ανάπτυξη και κυρίως, διάθεση να παίξει επιθετικό ποδόσφαιρο με την μπάλα συνέχεια προς τα εμπρός.
Η δουλειά του Νίστρουπ σιγά σιγά αρχίζει και αποδίδει καρπούς.
Οι παράλληλες πάσες, το αργό τέμπο και το ανούσιο ποδόσφαιρο που βλέπαμε τα τελευταία χρόνια, ανήκουν στο παρελθόν.
Με τον Δανό προπονητή στον πάγκο αυτό το στυλ παιχνιδιού δεν είναι αποδεκτό και αυτό είναι ευτύχημα για μια ομάδα που προσπαθεί να επιστρέψει στην κορυφή ύστερα από πολλά χρόνια.
Οι «πράσινοι» χθες δημιουργούσαν «τη μία φάση μετά την άλλη», προσέφεραν θέαμα στον κόσμο και έδειξαν μια εικόνα που δημιουργεί αισιοδοξία για τη συνέχεια.
Επίσης στην άμυνα ήταν αποτελεσματικοί και δεν επέτρεψαν στην αντίπαλη ομάδα να σκοράρει.
Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία αν αναλογιστεί κανείς ορισμένες αμυντικές αδυναμίες που είχαν παρουσιαστεί στα προηγούμενα ευρωπαϊκά τους παιχνίδια.
Η βελτίωση σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, δείχνει ότι ο Παναθηναϊκός δουλεύει με επιμονή πάνω στα προβλήματα του και μέρα με τη μέρα, παρουσιάζει σημάδια βελτίωσης.
Το σημαντικότερο ίσως στοιχείο είναι ότι η μπάλα πηγαίνει πλέον μόνιμα μπροστά. Λιγότερο παράλληλο και δίχως ουσία ποδόσφαιρο, περισσότερες κάθετες πάσες και μεγαλύτερη αποφασιστικότητα στην ανάπτυξη.
Η επιμονή του Νίστρουπ προς αυτή την κατεύθυνση δείχνει σε μεγάλο βαθμό την φιλοσοφία του, αλλά και τις γνώσεις που έχει για το σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Επίσης μου αρέσει που είναι όρθιος στη γραμμή του πλαγίου επί 90’ λεπτά και παλεύει να διορθώσει εκείνη τη στιγμή τα λάθη που βλέπει.
Δεν είναι ο κλασικός προπονητής που είχαμε συνηθίσει τόσα χρόνια, με το μπλοκάκι στο χέρι που θα περιμένει το βίντεο για να κάνει παρατηρήσεις.
Αντίθετα προσπαθεί εκείνη τη στιγμή άμεσα να διορθώσει ότι στραβό βλέπει και αυτό είναι ένα από τα μεγάλα ατού που διαθέτει.
Δεν θέλει μια ομάδα που θα κυκλοφορεί απλώς την μπάλα.
Θέλει η κατοχή να έχει σκοπό και η ανάπτυξη να οδηγεί σε πραγματική απειλή.
Σε αυτή τη χρονική στιγμή φαίνεται να κουμπώνει ιδανικά με το σύνολο ο Κίνγκς Κάνγκουα.
Ο μέσος από τη Ζάμπια ήταν φανταστικός και με το «καλημέρα» έδωσε τα διαπιστευτήρια του.
Δεν χρειάστηκε χρόνο προσαρμογής για να δείξει την ποιότητα του.
Έδεσε αμέσως με την υπόλοιπη ομάδα και πρόσφερε πολύτιμες λύσεις, τόσο στο ανασταλτικό, όσο και στο δημιουργικό κομμάτι.
Ένας ποδοσφαιριστής που μπορεί να προσφέρει ισορροπία στη μεσαία γραμμή, αλλά ταυτόχρονα να δώσει ποιότητα και ταχύτητα στην ανάπτυξη.
Φυσικά, δεν χρειάζονται υπερβολές.
Μια καλή εμφάνιση δεν σημαίνει ότι λύθηκαν όλα τα προβλήματα και μια πρεμιέρα δεν αρκεί για να βγουν ασφαλή συμπεράσματα για μια ολόκληρη σεζόν. Στο ποδόσφαιρο, ωστόσο, η εικόνα σου δίνει το δικαίωμα να αισιοδοξείς.
Ο Παναθηναϊκός της πρεμιέρας έδωσε ελπίδες ότι κάτι καλό γίνεται.
Το Τριφύλλι άφησε υποσχέσεις και έδειξε ότι βρίσκεται σε καλό δρόμο.
Φαίνεται ότι υπάρχει ένα ξεκάθαρο αγωνιστικό πλάνο που αρχίζει να περνάει στον αγωνιστικό χώρο.
Ο Νίστρουπ είναι απαιτητικός προπονητής.
Φέρνει πρωτοποριακές ιδέες, ζητά διαφορετική προσέγγιση στο παιχνίδι και θέλει μια ομάδα που θα παίζει 90’ λεπτά με το βλέμμα στραμμένο προς την αντίπαλη περιοχή.
Αν καταφέρει και εφαρμόσει 100% αυτή τη φιλοσοφία και οι «πράσινοι» παρουσιάζουν ανάλογη βελτίωση από παιχνίδι σε παιχνίδι, τότε το ποδόσφαιρο που θα δούμε σύντομα θα «ξετρελάνει» τον κόσμο του Τριφυλλιού.
