Ο Άρης του βασικού σταδίου της προετοιμασίας αυτό το καλοκαίρι δεν έχει καμία σχέση με τον Άρη των πρώτων αγωνιστικών του πρωταθλήματος. Ένα το κρατούμενο. Ήταν άλλο το ρόστερ τότε κι άλλο το ρόστερ που έχει τώρα στη διάθεσή του ο Μιχάλης Γρηγορίου. Κι αυτό κάνει δύσκολη την εξίσωση για τον προπονητή της ομάδας.
Πέρα από τον ενθουσιασμό, που λογικά προκάλεσαν οι δύο πρώτες νίκες στο ξεκίνημα της τρέχουσας SL, υπάρχουν μια σειρά από ζητήματα, τα οποία η τεχνική ηγεσία καλείται να βάλει σε μια σειρά εν μέσω προετοιμασίας για επίσημες αναμετρήσεις, αλλά και αγώνες. Ισορροπίες απαραίτητες για να συνεχίσει η ομάδα στη νικηφόρα τροχιά, στην οποία μπήκε με το… καλή χρονιά.
Ξεκινώντας ανάποδα, από την κορυφή της επίθεσης προς την άμυνα, στον Άρη συμβαίνει το εξής παράδοξο. Υπάρχουν πέντε παίκτες πρώτης γραμμής για τη θέση του κεντρικού επιθετικού (Μιρ, Μορόν, Καντεβέρε, Κουαμέ και Αλφαρέλα), δύο εξαιρετικοί παίκτες για τη δεξιά πτέρυγα (Παλάσιος και Γκαρέ) και ένας σπουδαίος οργανωτής, ο Μανού Γκαρθία.
Οι πέντε κεντρικοί επιθετικοί δεν γίνεται να είναι ταυτόχρονα σε μια αποστολή, οπότε κάποιος (ή κάποιοι) αναγκαστικά θα χαραμίζεται (ή θα χαραμίζονται, αναλόγως τον αντίπαλο). Επιπλέον, είναι δύσκολο και για τους υπόλοιπους να μάθουν να παίζουν για τόσους πολλούς φορ. Συνήθως ένας καλύπτει τη θέση κι έχει έναν ή δύο καλούς αναπληρωματικούς.
Η αριστερή πλευρά της επίθεσης, επίσης, είναι μια άλλη ιστορία. Εκεί, ο Γρηγορίου έχει τους Γιαννιώτα και Δώνη. Ο πρώτος έμεινε από την περασμένη σεζόν για να δώσει βάθος στον πάγκο και ο δεύτερος είναι με το ένα πόδι εκτός. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν έχει μπει σε καμία αποστολή μέχρι τώρα σε επίσημη αναμέτρηση στη σεζόν, μαζί με αυτή του Κυπέλλου, με αντίπαλο την Αναγέννηση Καρδίτσας.
Στην αναμέτρηση με τον ΟΦΗ ήταν πολύ φανερό ότι όποιος από τους Γκαρέ και Παλάσιος πήγαιναν από την αριστερή πλευρά, ουσιαστικά χανόταν από το παιχνίδι. Δεν μπορούν να λειτουργήσουν το ίδιο καλά από εκεί, γι’ αυτό και ο δεύτερος έγινε αλλαγή με την έναρξη του δευτέρου ημιχρόνου.
Στο χώρο των αμυντικών μέσων, ο Ράτσιτς είναι ο αδιαμφισβήτητος νούμερο ένα. Οι πλαϊνοί του, όμως, δεν είναι στην καλύτερη δυνατή κατάσταση αυτή τη στιγμή. Ο Μπασίρου έχει χάσει σημαντικό μέρος της προετοιμασίας και είναι φανερό ότι έχει δρόμο να φτάσει στην καλύτερη δυνατή κατάσταση, ενώ ο Χόνγκλα έρχεται από μακρύ διάστημα αποθεραπείας, μετά την εγχείρηση που έκανε στις αρχές Ιουνίου στο γόνατο κι επίσης θέλει το χρόνο του.
Στην άμυνα τα πράγματα είναι πιο περίπλοκα από όλες τις άλλες γραμμές. Ο Βέλιο αποκτήθηκε στις 18 Αυγούστου κι ακόμη μαθαίνει τον τρόπο που αγωνίζονται οι αμυντικοί μπροστά του. Ο Ρίτσαρντς, που ήρθε για βασικός αριστερός μπακ, ξεκίνησε με την ομάδα στις 24 Αυγούστου. Ο Πετρίς, που ήρθε για τη θέση του δεξιού μπακ, μπήκε στην ομάδα στις 14 Αυγούστου.
Στις θέσεις των κεντρικών αμυντικών, ο Γρηγορίου έχει τον Φαμπιάνο, με τα γνωστά προβλήματα τραυματισμών να τον ακολουθούν, μετέτρεψε τον Γένσεν από επιθετικό μέσο σε δεύτερο στόπερ και περιμένει τον Σούταλο, ο οποίος προπονήθηκε πρώτη φορά με την ομάδα στις 25 Αυγούστου, να μάθει τα… ονόματα των νέων συμπαικτών του. Προφανώς, δεν είναι τυχαίο ότι ο Άρης δέχτηκε τρία γκολ στα δύο πρώτα επίσημα παιχνίδια πρωταθλήματος, δύο από την Καλαμάτα κι ένα από τον ΟΦΗ.
Ισορροπίες, λοιπόν, αλλά και συνεργασίες μεταξύ παικτών που παίζουν για πρώτη φορά μαζί! Αυτό είναι το ζητούμενο αυτή την περίοδο για τον Άρη. Αυτή είναι η δύσκολη εξίσωση για τον Γρηγορίου, ο οποίος, ευτυχώς για τον ίδιο, κέρδισε πολύ χρόνο και πήρε μεγάλη τόνωση από τις τρεις νίκες (δύο στη SL και μία στο Κύπελλο) στο ξεκίνημα της περιόδου.
Το θέμα, όμως, είναι ότι ακολουθούν δύο σούπερ ντέρμπι εκτός έδρας για τον Άρη. Το πρώτο είναι εναντίον της πρωταθλήτριας ΑΕΚ, που έχει και τον αέρα της συμμετοχής στο Τσάμπιονς Λιγκ, και το δεύτερο απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο ΠΑΟΚ, που αναζητά την αγωνιστική του ανάταση μέσα από τις εγχώριες υποχρεώσεις, μετά τον ευρωπαϊκό αποκλεισμό του.
Όπως γίνεται αντιληπτό, είναι πραγματικά crash tests για τον Άρη και τα δύο αυτά παιχνίδια. Ταυτόχρονα, όμως, και μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για τους “κίτρινους” να μετρήσουν τις δυνάμεις τους στο υψηλό επίπεδο, για να κατανοήσουν τι… ψάρια πιάνουν και μέχρι πόσο μακριά μπορούν να υπολογίζουν ότι ενδέχεται να φτάσουν.
