Ρεάλ Μαδρίτης: Ο ξεροκέφαλος άνθρωπος Μουρίνιο

Το θέμα μας είναι το νέο ντοκιμαντέρ που υπάρχει σε πλατφόρμα streaming για τον σπουδαίο Πορτογάλο προπονητή όπου δεν σε κάνει πιο σοφό για τον προπονητή Μουρίνιο αλλά σου δείχνει αρκετά για τον άνθρωπο και για την μεγάλη διαφορά που υπάρχει σε αυτό που βλέπετε/ουμέ στο γήπεδο, στις δηλώσεις και ότι άλλο μπορείτε να φανταστείτε σε σχέση με την καθημερινότητα και κυρίως στις σχέσεις του με τους ανθρώπους.

Βαθιά συναισθηματικός με τον συνάδελφο δημοσιογράφο να μην μπορεί καν να του πάρει λέξη για τον χαμό του πατέρα του παίρνοντας την απάντηση: “Θέλεις να με κάνεις να κλάψω;”.

Αυτό που επίσης σε κάνει να σκέφτεσαι, τι μπορεί να συμβεί με την επιστροφή του στην Ρεάλ Μαδρίτης, είναι η ξεροκεφαλιά του για το πως πρέπει να δουλεύουν τα πράγματα μέσα σε μια ομάδα ή μάλλον για το πως θέλει αυτός να δουλεύουν τα πράγματα μέσα σε μια ομάδα. Για τον ίδιο τα πράγματα είναι απλά ή κάνεις ότι λέει ή… δεν υπάρχει ή. Τελείωσες.

Κάνω παρένθεση και δεν ξέρω αν έχετε διαβάσει την αυτοβιογραφία του Ενρίκ Μικιταριάν για την συνύπαρξή του με τον Μουρίνιο στην Γιουνάιτεντ. Ο Μουρίνιο του είχε πει ότι επειδή δεν κάνει αυτά που θέλει δεν τον ήθελε στην ομάδα και από ένα σημείο και μετά σταμάτησε και να του μιλάει και όχι για μια ή δύο ημέρες, για αρκετό καιρό. Φανταστείτε όχι μόνο να μην σου λέει ούτε μια κουβέντα ο προπονητής σου σε καθημερινή βάση αλλά και να σου στέλνει μήνυμα κάθε βράδυ στο κινητό “Σε παρακαλώ φύγε για να πάρω τον Αλέξις Σάντσες”. Όχι ότι του βγήκε σε καλό το ότι εν τέλει κατάφερε να κάνει την ανταλλαγή Μικιταριάν – Σάντσες αλλά είναι ένα ακόμη δείγμα ότι αν δεν κάνεις αυτό που θέλει είσαι χαμένος.

Η σκέψη του ακόμη και μετά από 30 σχεδόν χρόνια στους πάγκους είναι, “γιατί να αλλάξω εγώ τον τρόπο σκέψης και δουλειάς μου για τριάντα άτομα. Αυτοί θα πρέπει να αλλάξουν τον δικό τους για εμένα.” Που ίσως να ήταν λογικό όταν κατακτούσε τα πάντα πριν καμιά εικοσαετία αλλά αυτή την στιγμή ίσως θα έπρεπε να βάλει λίγο νερό στο κρασί του.

Αν επίσης θεωρούσε κακομαθημένη την Ρεάλ Μαδρίτης την πρώτη φορά που ανέλαβε τον σύλλογο τότε με κάνει να τρομάζω το τι μπορεί να έχει συναντήσει μπαίνοντας σε αποδυτήρια με τύπους όπως οι Μπαπέ, Βίνι αλλά και δεκάδες άλλους νεαρούς εκατομμυριούχους που δεν έχουν κατακτήσει όσα αυτός στην καριέρα του. Αυτός ο συνδυασμός φαντάζει εκρηκτικός και θα έχει εξαιρετικό ενδιαφέρον η σεζόν ειδικά αν θυμηθούμε – για όσους δείτε το ντοκιμαντέρ – το πόσο εύκολα τελείωσε τον Κασίγιας για παράδειγμα πριν από δεκαπέντε χρόνια κάτι που βέβαια έφερε και το δικό του τέλος από τους μαδριλένους.

Ο Μουρίνιο δεν κοροϊδεύει σίγουρα. Είναι τρελός με το ποδόσφαιρο για αυτό και δεν πήρε ανάσα και προτίμησε να προπονήσει την Ρόμα, την Φενέρ, την Μπενφίκα από το να κάτσει να ξεκουραστεί. Είναι τελειομανής και σίγουρα ξέρει τα πάντα για τον αντίπαλό του τώρα το αν θα καταφέρει να κερδίσει τον αντίπαλο είναι άλλο θέμα. Δεν θέλει κανέναν να μπλέκεται στα πόδια του. Θέλει όλα να λειτουργούν ρολόι. Αν οι παίκτες τον ακολουθήσουν έχουν βρει τον ιδανικό προπονητή/φίλο. Αν όχι, έχασαν έναν καλό φίλο αλλά ίσως βρουν καλύτερο – για αυτούς – προπονητή. Κάτι κερδίζεις, κάτι χάνεις όπως σε όλα τα πράγματα στην ζωή.

Ως φίλος της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ θα ήθελα να μάθω περισσότερα για την θητεία του στο Κάριγκτον αλλά το ντοκιμαντέρ προσπερνάει γρήγορα αυτό το κομμάτι μαζί με Τότεναμ, Φενέρ, Μπενφίκα για να φτάσουμε ως την επιστροφή του στην Ρεάλ Μαδρίτης.

Ξεροκέφαλος ή όχι δεν μπορείς να πεις ότι δεν έχει επιτυχίες στην καριέρα του. Δεν μπορείς να πεις ότι δεν είναι μεταξύ των καλύτερων προπονητών στην ιστορία. Δεν μπορείς να πεις ότι όσο τον έχουν μισήσει αρκετοί ποδοσφαιριστές στην καριέρα τους ίσως να είναι και περισσότεροι αυτοί που τον αγάπησαν και τον ακολούθησαν πιστά και αρκετοί από αυτούς ανταμείφθηκαν με σημαντικούς τίτλους και κυρίως κέρδισαν έναν φίλο και πάνω από όλα άνθρωπο, για πάντα.