Άρης: Στο μυαλό του το πρώτο, στην προπόνηση το δεύτερο ημίχρονο

Οι αγώνες προετοιμασίας αφή νουν πολλές φορές ανάμεικτα συναισθήματα σε έναν προπονητή με δεδομένο ότι το επίπεδο ετοιμότητας της ομάδας δεν βρίσκεται στο επιθυμητό σημείο. Αυτό που έγινε όμως το βράδυ της Τετάρτης από τους παίκτες του Άρη χρίζει εξηγήσεων.

Ήταν η 2^η φορά που οι «κίτρινοι» ταξίδεψαν στην Ιταλία για φιλικό παιχνίδι, αφού είχε προηγηθεί άλλη μια ενδιαφέρουσα κόντρα με τη Μόντσα, όταν στις 30 Ιουλίου είχε νικήσει 3-1.
Προφανώς και η δευτεραθλήτρια Ιταλίας δεν είναι ανάλογης δυναμικότητας. Σίγουρα άπαντες γνώριζαν την σπουδαία ατομική ποιότητα της Νάπολι και του εξαιρετικού προπονητή της.

Πρώτο ημίχρονο σε ανταγωνιστικό επίπεδο

Ως εδώ υπάρχουν διαφορές, σίγουρα σημαντικές. Υπάρχει και μια ομοιότητα που αφορά στους παίκτες του Μιχάλη Γρηγορίου και το πρώτο ημίχρονο της αναμέτρησης με τους Ιταλούς. Η απόδοσή τους και στις δύο πλευρές του γηπέδου ήταν για 43 λεπτά εξαιρετική.
Αν ο αγώνας έληγε έστω και μετά το 2-1 που ήρθε στο 44’, ο τίτλος θα ήταν ξεκάθαρα: «Με ένα λάθος αδίκησε τον εαυτό του». Μια ποδοσφαιρική αναμέτρηση όμως διαρκεί 90 και όχι 45 λεπτά.

Το ατομικό λάθος και η αδράνεια του Φαντιγκά που οδήγησαν στο κλέψιμο και το γκολ του ΜακΤόμινεϊ ένα λεπτό πριν το τέλος του ημιχρόνου, θαρρεί κανείς ότι αποδιοργάνωσαν ότι υπήρχε σχεδιασμένο στο μυαλό των ποδοσφαιριστών του Άρη.
Οι αποστάσεις τους στην επίθεση και ο ασφαλής τρόπος κυκλοφορίας της μπάλας ήταν το σήμα-κατατεθέν στο πρώτο ημίχρονο για την επίθεση, ενώ στην άμυνα κυλούσα όλα σε υψηλό ομαδικά επίπεδο μέχρι το ατομικό λάθος του δεξιού οπισθοφύλακα στο 44^ο λεπτό όταν πήραν προβάδισμα οι Ιταλοί. Με απόλυτη αμυντική συνέπεια απ’ όλους, καλές αποστάσεις και αλληλοκάλυψη όταν χρειάστηκε. Με προσήλωση από Γιαννιώτα και Γκαρέ στις βοήθειες που έπρεπε να δίνουν στα ανεβάσματα τόσο του Σπινατσόλα όσο και του Ντι Λορέντσο. Σημαντικότερο πρόβλημα στο πρώτο δεκάλεπτο, αντιμετωπίστηκε καλύτερα μετά, ήταν η επιτήρηση του Βραζιλιάνου Σάντος που δημιούργησε προβλήματα στην δεξιά πλευρά της ελληνικής άμυνας.

Τα πρώτα σαράντα πέντε λεπτά κύλησαν για τον Άρη με πλήρως ανταγωνιστική εικόνα απέναντι σε έναν σπουδαίο αντίπαλο που χρησιμοποίησε την εν λόγο αναμέτρηση ως πρόβα έναρξης του πρωταθλήματος απέναντι στη Τζένοα σε μια εβδομάδα.

Έκλεισε ο διακόπτης

Σε αντίθεση με όσα έγιναν στο πρώτο μισό της αναμέτρησης και που άφησαν γλυκιά γεύση τόσο στον κόσμο της ομάδας όσο και στον Γρηγορίου, εκείνα που ακολούθησαν γύρισαν πίσω ψυχολογικά την ομάδα, αλλά κατέδειξαν και κάποια προβλήματα και ελλείψεις που υπάρχουν στην άμυνα.

Ντε Μπρόινε, Λούκα και Λόμποτκα έδωσαν ενέργεια, ποιότητα και αποτελεσματικότητα στην ιταλική ομάδα, ενώ συνολικά οι αλλαγές όχι μόνο δεν επηρέασαν αρνητικά τη Νάπολι αλλά την ανέβασαν αρκετά ψηλότερα σε επίπεδο ενέργειας.
Αντίθετη ήταν η εικόνα της ελληνικής ομάδας στο ίδιο διάστημα. Το ασφαλές και προσεκτικό χτίσιμο των επιθέσεων στο πρώτο ημίχρονο έδωσε τη θέση του σε συνεχόμενα αβίαστα λάθη, όπως του Φαμπιάνο απ’ το οποίο ήρθε γκολ.

Οι αποστάσεις στην επίθεση που στο πρώτο ημίχρονο δεν επέτρεψαν στη Νάπολι να απειλεί στην επιθετική μετάβαση εξαφανίστηκαν και ο Άρης δέχθηκε αρκετές επιθέσεις χωρίς αμυντική θωράκιση και με ποδοσφαιριστές που είχαν χάσει τις θέσεις τους στο γήπεδο.
Κακές αποφάσεις και στις δύο πλευρές του γηπέδου αλλά και προσωπικές αντιδράσεις που δεν ήταν στο απαιτούμενο επίπεδο.

Αποτέλεσμα αυτών η Νάπολι να κάνει ουσιαστικά έξι φάσεις και να σκοράρει τέσσερις φορές. Με παίκτες αυτής της ποιότητας απέναντι του δέχθηκε τέσσερα γκολ. Με μικρότερης ποιότητας αντίπαλο θα είχε δεχθεί λιγότερα, όμως το αποτέλεσμα θα ήταν το ίδιο. Εδώ δεν μετράει κανένα αποτέλεσμα. Ακόμη κι αν είναι πολύ βαρύ το 6-2, ακόμη κι αν είναι από τη Νάπολι.

Ο Άρης είχε δύο πολύ ξεκάθαρες εικόνες που καλείται να διαχειριστεί στη συνέχεια. Την απολύτως ανταγωνιστική του πρώτου ημιχρόνου που ο Γρηγορίου θα ήθελε να κυριαρχεί ως νοοτροπία στο μυαλό των ποδοσφαιριστών του και εκείνη του δευτέρου που καλό θα είναι να μην ξαναδεί σε τέτοια έκταση στη διάρκεια της εφετινής σεζόν. Ο Γρηγορίου έχει στα χέρια του ένα πολύ ξεκάθαρο παράδειγμα για να βάλει δουλειά στις προπονήσεις και στοχοπροσήλωση στους παίκτες του ούτως ώστα να μην αδικούν κατ’ αυτό τον τρόπο τους εαυτούς τους.