Αυτό που χρειάζεται περισσότερο από οτιδήποτε άλλο αυτή την ώρα είναι ηρεμία, δουλειά, λιγότερη μουρμούρα και εμπιστοσύνη στους ποδοσφαιριστές που διαθέτει. Το υπάρχον ρόστερ έχει ποιότητα και κυρίως, έναν καλό κορμό από την περσινή σεζόν. Στις θέσεις των «αμυντικών μέσων», των «οκταριών» και των «δεκαριών» υπάρχουν αρκετές και αξιόλογες λύσεις. Επίσης έγιναν σημαντικές μεταγραφές και πρέπει να περιμένουμε να αποδώσουν μέσα στο γήπεδο.
Από εκεί και ύστερα δεν μπορεί μια ομάδα να χτίζεται από την αρχή κάθε καλοκαίρι. Η συνέχεια, η συνοχή και οι αυτοματισμοί δημιουργούνται όταν οι ίδιοι ποδοσφαιριστές παίρνουν χρόνο συμμετοχής, εμπιστοσύνη από την τεχνική ηγεσία και την ευκαιρία να εξελιχθούν. Η διαρκής αναζήτηση νέων ποδοσφαιριστών δεν αποτελεί λύση.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί ο Ετιέν Καμαρά. Είναι άδικο να απαξιώνεται έχοντας μόλις τρία επίσημα παιχνίδια στα πόδια του. Τον βάφτισαν ήδη «soft», όχι πολύ γρήγορο και έβγαλαν συμπεράσματα οι γνωστοί προπονητές του «πληκτρολογίου» που ζητούν να αποκτηθεί και ένας ακόμη «κόφτης».
Χορτάσαμε από εξυπνάδες νωρίς νωρίς.
Κανένας ποδοσφαιριστής δεν μπορεί να κριθεί τόσο βιαστικά, ειδικά όταν χρειάζεται χρόνο για να προσαρμοστεί σε μια νέα ομάδα και σε ένα καινούργιο περιβάλλον, με τα πόδια «βαριά» από την προετοιμασία. Παράλληλα, προκαλεί απορία η επιμονή ορισμένων που ζητούν ακόμη έναν χαφ, όταν ο Παναθηναϊκός διαθέτει ήδη πολλές επιλογές. Να ας το πω πιο απλά. Πέρσι οι Κοντούρης, Ταμπόρδα, εντυπωσίασαν επειδή τους δόθηκε η ευκαιρία να αγωνιστούν. Δεν γίνεται, όμως, κάθε φορά που αναδεικνύεται ένας παίκτης, να αναζητείται άμεσα ο αντικαταστάτης του. Πουθενά στο κόσμο δεν συμβαίνει αυτό.
Πως θα εξελιχθούν ακόμη περισσότερο οι υπάρχοντες ; Σύντομα θα ενσωματωθεί στην ομάδα ο Κάνγκουα, ένας παίκτης με εξαιρετικό βιογραφικό, αλλά και ο παιχταράς Λιβάϊ Γκαρσία για την επίθεση. Ήδη ο Γιάγκουσιτς, έχει αρχίσει να δείχνει την ποιότητα του και μπορεί να προσφέρει ακόμη και σαν «οκτάρι». Σε αυτούς προστίθενται οι Τσέριν και Τσιριβέγια, ποδοσφαιριστές με εμπειρία, ποιότητα και το πιο σημαντικό «φιλότιμο». Παιδιά που ακόμα και στο πάγκο αν μείνουν δεν βγάζουν άχνα και δεν γκρινιάζουν.
Τελικά πόσα χαφ πρέπει να διαθέτει μια ομάδα ;
Ο προπονητής χρειάζεται χρόνο για να δουλέψει με το υπάρχον υλικό, για να περάσει τη φιλοσοφία του και να δημιουργήσει τους απαραίτητους αυτοματισμούς. Μόνο έτσι η ομάδα θα αποκτήσει σταθερότητα και θα αρχίσει να αποδίδει σύμφωνα με τις δυνατότητες της. Με αυτόν τον τροπο θα αξιοποιηθούν καλύτερα και οι υπάρχοντες παίκτες.
Η μεταγραφολογία, ειδικά όταν γίνεται καθημερινή εμμονή, μόνο κακό μπορεί να προκαλέσει. Δημιουργεί πίεση, αμφισβήτηση και ανασφάλεια σε ποδοσφαιριστές που δεν έχουν προλάβει να δείξουν την πραγματική τους αξία. Δεν λέω, αν παρουσιαστεί μια πραγματικά εξαιρετική περίπτωση, ένα «κελεπούρι» που δεν μπορεί να αγνοηθεί, φυσικά και αξίζει να εξεταστεί. Όχι όμως επειδή υπάρχει μια διαρκής ανάγκη για νέες μεταγραφές.
Αυτή τη στιγμή, το μυαλό όλων πρέπει να βρίσκεται αποκλειστικά στη ρεβάνς με την ΤΣΣΚΑ 1948 στη Σόφια. Πρόκειται για ένα πολύ κρίσιμο παιχνίδι και εκεί πρέπει να είναι στραμμένη όλη η προσοχή της ομάδας και του κόσμου της.
Αγωνιστικά, ο Παναθηναϊκός έχει ακόμη αδυναμίες που χρειάζονται βελτίωση, όμως διαθέτει ένα ποιοτικό ρόστερ για να τις καλύψει μέσα από τη δουλειά. Εκείνο που δεν διαθέτει μέχρι στιγμής είναι και η «τύχη» καθώς απουσιάζουν σημαντικές μονάδες, όπως οι Καλάμπρια, Ίνγκασον και Παντελίδης που τραυματίστηκαν με το καλημέρα και ο Τεττέη που προσβλήθηκε από ίωση.
Ίσως, λοιπόν, περισσότερο από νέες μεταγραφές, ο Παναθηναϊκός να χρειάζεται λίγη ποδοσφαιρική τύχη, υγεία για όλους και… «έναν κανονικό αγιασμό». Τα υπόλοιπα μπορούν να έρθουν μέσα από τη δουλειά, την υπομονή και την εμπιστοσύνη στους ποδοσφαιριστές που ήδη βρίσκονται στο ρόστερ.
Μην τρελαθούμε κιόλας και πηγαίνουμε από το ένα άκρο στο άλλο. Οι πράσινοι διαθέτουν αυτή τη στιγμή το ακριβότερο και πιο ποιοτικό ρόστερ στης τελευταίας 15ετίας, Είτε αρέσει σε ορισμένους είτε όχι, αυτή είναι η πραγματικότητα.
