Ο εξαιρετικός Γιάννης Κωνσταντέλιας δεν ήταν αρκετός για να πάρει ο ΠΑΟΚ αποτέλεσμα στην Τούμπα απέναντι στην Άντερλεχτ και σε αναμέτρηση που όλα πήγα… στραβά στο πρώτο ημίχρονο.

Ο νεαρός μεσοεπιθετικός ήταν για μια ακόμη φορά το Α και το Ω σε φαντασία, δημιουργία και επιθετικές πρωτοβουλίες για την ελληνική ομάδα που δέχθηκε γκολ από τα… αποδυτήρια, έχασε πέναλτι και αντιμετώπισε μια ομάδα που με καλό διάβασμα την οδήγησε μακριά από τον πολυτιμότερο παίκτη της σχεδόν σε όλο το δεύτερο ημίχρονο.

Όταν μια κόντρα από κακή απομάκρυνση τιμωρείται με γκολ πριν συμπληρωθούν 20 δευτερόλεπτα, απαιτείται όχι μόνο ποδοσφαιρική αλλά και ψυχολογική προσέγγιση για το πώς εξελίσσεται ένα ποδοσφαιρικό παιχνίδι. Συνέβη στην Τούμπα, όταν ο Τσβέτκοβιτς ήταν ο τυχερός και ο Ζίβκοβιτς ο άτυχος μιας κόντρας για να διαμορφωθεί από το… πουθενά το 0-1.

Ο Λίσι δυσκολεύτηκε να πιστέψει τον πολύ εύκολο τρόπο που ο ΠΑΟΚ έμεινε πίσω στο σκορ. Δυσκολεύτηκε ακόμη περισσότερο να βρει εξήγηση όταν στο 15’ οι Βέλγοι πήραν κατοχή από λάθος πάσα παίκτη του ΠΑΟΚ στο ύψος της περιοχής τους και χρειάστηκαν μόλις δύο πάσες για να βρεθούν σε τετ-α-τετ.
Με παρόμοιο τρόπο όχι με δύο πάσες αλλά με τον Γιάννη Κωνσταντέλια να κρύβει τη μπάλα κάνοντας μέτρα μαζί της, ο δικέφαλος «χτύπησε» στο ανοιχτό γήπεδο για να εκτελέσει άστοχα ο Τάισον, από την πλευρά του οποίο επιχειρούσε περισσότερο η ελληνική ομάδα στο πρώτο ημίχρονο.

Ο ΠΑΟΚ είχε έλεγχο, δεν είχε μεγάλη πίεση στη μπάλα και δεν είχε ταχύτητα στον τρόπο ανάπτυξης και γρήγορη σκέψη που θα αύξανε τις πιθανότητες να βγει εκτός ισορροπίας η βελγική άμυνα. Μια κάθετη του Σανταμαρία και γρήγορη κίνηση του Κωνσταντέλια στο μεσοδιάστημα έφερε το πέναλτι σε μια στιγμή που ο χρόνος του πρώτου ημιχρόνου τελείωνε. Το ότι δεν αξιοποιήθηκε από τον Μιχαηλίδη δεν ήταν άλλο ένα καθαρά ποδοσφαιρικό, αλλά και δεύτερο σημαντικό ψυχολογικό πλήγμα για τον «δικέφαλο».

Αυξημένη ένταση στην πίεση αλλά και υπομονή στο κομμάτι της ανάπτυξης χαρακτήρισαν το παιχνίδι του ΠΑΟΚ από την αρχή του δευτέρου ημιχρόνου, αλλά όχι σε όλη του τη διάρκεια…
Φάση επαναλαμβανόμενη σε πρώτο και δεύτερο ημίχρονο με τον Ζαφείρη να επιχειρεί παράλληλα έξω από την περιοχή και να τροφοδοτεί τον Κωνσταντέλια. Οι δύο τους βρίσκονται εύκολα και η μετατόπιση του Ζαφείρη πιο ψηλά στο γήπεδο φέτος ίσως έχει να κάνει και με αυτό.

Οι Βέλγοι έκλεισαν ακόμη περισσότερο το πλάτος της άμυνας τους στο δεύτερο μισό, με στόχο να αποτρέψουν πάση θυσία τη δραστηριότητα του ΠΑΟΚ στον άξονα και δίνοντας στην ελληνική ομάδα δικαίωμα να μεταφέρει αρκετά εύκολα τη μπάλα στα πλάγια και τους μπακ που ανέβαιναν όλο και περισσότερο όσο κυλούσε ο χρόνος.

Μετά το 70’ και με τις αλλαγές του τεχνικού του «Δικεφάλου» ο Κωνσταντέλιας έπαιξε και δεξιός μέσος και δεύτερος επιθετικός. Με τη λογική πίεση να προκύπτει από το σκορ και το χρόνο που μειωνόταν ο ΠΑΟΚ έκανε αρκετά γεμίσματα μετά το 70ο λεπτό, χωρίς να καταφέρει ουσιαστικά να δημιουργήσει κλασσικές ευκαιρίες και μπαίνοντας ουσιαστικά στον τρόπο παιχνιδιού που οι Βέλγοι επιθυμούσαν να τον οδηγήσουν. Χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στα τελευταία 25 λεπτά, η κλασσική ευκαιρία ήταν στις καθυστερήσεις από το σουτ του Ζαφείρη, μετά από ωραία ενέργεια και σέντρα αρχικά (πάλι) από τον Κωνσταντέλια.

Ο «Δικέφαλος» καλείται να βρει περισσότερους επιθετικούς πρωταγωνιστές τη δύσκολη ρεβάνς, αφού στην Τούμπα με εξαίρεση το αστέρι του ουδείς άλλος κατάφερε να βάλει το όνομα του στους διακριθέντες της αναμέτρησης μιλώντας για το επιθετικό κομμάτι του παιχνιδιού.