Η ξέφρενη πορεία των «τρικολόρ» ήταν μάλλον το μεγαλύτερο πρόβλημα, που θα έπρεπε να διαχειριστεί ο έμπειρος προπονητής. Οι Γάλλοι έδειξαν από τη φάση των ομίλων, πως είχαν ταξιδέψει στη φετινή διοργάνωση, έχοντας στραμμένη την προσοχή τους στον μεγάλο τελικό και στην κατάκτηση του τροπαίου. Οι εμφανίσεις τους ήταν κάτι παραπάνω από πειστικές, σε όλη τη διαδρομή έως τα ημιτελικά της διοργάνωσης, εκεί που έπεσαν πάνω στους Ισπανούς.
Οι Ισπανοί τους έστειλαν για σιέστα, δηλαδή για μεσημεριανό ύπνο με τις πολλές πάσες τους, τον ρυθμό που επέβαλλαν στο ματς και την τακτική τους. Όμως, μήπως έκανε το έργο των Ισπανών ευκολότερη η υπεροψια των Γάλλων; Μήπως η Γαλλία θεώρησε πως οι έως τώρα εμφανίσεις της, θα μπορούσαν να αποτελέσουν τη βάση, πάνω στην οποία θα στηριχθεί για να πάρει την πρόκριση κόντρα στους Ίβηρες;
Δεν ήταν λίγοι αυτοί που υποστήριζαν, πως αν υπάρχει μια ομάδα, η οποία μπορεί να σταματήσει τη Γαλλία, αυτή είναι η Ισπανία. Οι «φούριας ρόχας» κατάφεραν στον ημιτελικό του Ντάλας να επιβάλλουν πλήρως τον ρυθμό τους, να κάνουν το παιχνίδι τους στον αγωνιστικό χώρο και να αναγκάσουν τους «τρικολόρ» σε παθητικό ρόλο, στη μεγαλύτερη διάρκεια του αγώνα, με εξαίρεση το φινάλε της αναμέτρησης, όταν όλα είχαν κριθεί και οι παίκτες του Ντεσάν έψαχναν τουλάχιστον ένα γκολ.
Η Γαλλία παρουσιάστηκε νωθρή στη συγκεκριμένη αναμέτρηση, χωρίς πλάνο αντιμετώπισης του κυριαρχικού ποδοσφαίρου, το οποίο επέβαλλαν οι Ισπανοί. Η επιλογή της τακτικής των αντεπιθέσεων από την πλευρά του τεχνικού επιτελείου δεν απέφερε καρπούς, καθώς ήταν λίγες οι φορές που οι Γάλλοι προσπάθησαν να εκμεταλλευτούν την ταχύτητα των Εμπαπέ, Ντεμπελέ και Μπαρκολά στο ανοιχτό γήπεδο.
Στα αρνητικά της εμφάνισής τους στον ημιτελικό ήταν η κακή λειτουργία στη μεσαία γραμμή, καθώς οι Ισπανοί πήραν το κέντρο από την αρχή του αγώνα. Αυτό έφερε και την αλλαγή του Ραμπιό με τον Κονέ, αλλά και η μέτρια εμφάνιση του Ολίσε, ο οποίος δε φάνηκε στην αναμέτρηση. Ο ποδοσφαιριστής της Μπάγερν Μονάχου ήταν στα προηγούμενα ματς ο «μαέστρος» της ομάδας του Ντεσάν και εκμεταλλεύονταν με τον καλύτερο τρόπο τους συμπαίκτες του στην επίθεση.
Οι Ισπανοί κατάφεραν να του περιορίσουν τους χώρους δράσης και αυτό τους έδωσε την ευκαιρία να έχουν τον έλεγχο, όταν βρίσκονταν σε φάση άμυνας. Μπορεί να χρειάστηκε ένα παιδικό λάθος του Ντιν, ειδικά σε αναμέτρηση τέτοιου επιπέδου για να πάρουν προβάδισμα οι Ισπανοί, όμως η εικόνα του αγώνα έδειχνε πως πιθανότερο ήταν να σκοράρουν οι «φούριας ρόχας», παρά να βρει κάποια καλή ευκαιρία η Γαλλία. Μπορεί η στατιστική να γράφει 14/4 τελικές για τη Γαλλία και 10/2 για την Ισπανία, όμως οι περισσότερες τελικές των Γάλλων ήταν μετά το 2-0 και στο φινάλε της αναμέτρησης, όταν όλα είχαν κριθεί.
Η κατοχή της μπάλας κατέληξε μοιρασμένη (51-49) υπέρ των Ισπανών, όμως η αλήθεια είναι πως όταν η ομάδα του Ντε Λα Φουέντε είχε τον έλεγχο του αγώνα και πίεζε, η κατοχή είχε φτάσει και κοντά στο 70% υπέρ της. Ενδεικτικό της κακή ημέρας, στην οποία βρέθηκε η Γαλλία είναι πως ο Κιλιάν Εμπαπέ δε είχε καθαρή ευκαιρία στην αναμέτρηση. Η άμυνα της Ισπανίας αντιμετώπισε υποδειγματικά τον Γάλλο επιθετικό, ο οποίος με την εμφάνισή του επανέφερε στο προσκήνιο τα παράπονα των φιλάθλων της Ρεάλ Μαδρίτης, για την εικόνα του στον αγωνιστικό χώρο, την περσινή σεζόν.
Ίσως, με αντίπαλο κάποια ομάδα από το άλλο ζευγάρια (Αγγλία-Αργεντινή), η Γαλλία να βρίσκονταν τώρα στον τελικό της διοργάνωσης. Όμως, με τα αν δε γράφεται ιστορία και αυτό που μένει είναι πως οι «τρικολόρ» έχασαν μια μεγάλη ευκαιρία να κατακτήσουν τον τίτλο στη φετινή διοργάνωση. Μια ομάδα με αστείρευτη ποιότητα στο ρόστερ της και η οποία είχε δείξει σοβαρότητα και αποτελεσματικότητα, στα προηγούμενα ματς της στη διοργάνωση, τελικά «βραχυκύκλωσε» από το γνωστό εδώ και χρόνια στιλ παιχνιδιού της Ισπανίας.
Το ισπανικό ποδόσφαιρο και η όλη φιλοσοφία του απέδειξε πως ακόμα μπορεί να οδηγήσει σε επιτυχίες, αρκεί να ακολουθηθεί το πλάνο σωστά και χωρίς περιττά πράγματα. Η Ισπανία ήταν σοβαρή στον αγωνιστικό χώρο και έδειξε να λειτουργεί περισσότερο ως σύλλογος, παρά ως εθνική ομάδα. Μπορεί να μην έπειθε μέχρι πριν το τελικό με τις εμφανίσεις της, όμως αυτό που μετράει για τους «φούριας ρόχας» είναι η αποτελεσματικότητα και όπως είχαν αποδείξει και στο τελευταίο Euro, πλέον γνωρίζουν πώς να φτάνουν στο αποτέλεσμα, ακόμα και αν χρειαστεί να περιορίσουν το ταλέντο τους ως ομάδα, μπροστά στη σκοπιμότητα για την επίτευξη του μεγάλου στόχου.
