Μουντιάλ 2026: Η κόκκινη κάρτα της ντροπής

Ντράπηκε και η ντροπή.

Αν υπήρχε ένας άνθρωπος που μπορεί να πίστευε ότι δεν κολυμπάει στην διαφορά η παγκόσμια ποδοσφαιρική ομοσπονδία, τον χάσατε και αυτόν κύριοι.

Η απόφαση για τον Φόλαριν Μπάλογκαν και η αναστολή της κόκκινης κάρτας, προσέξτε όχι να πει κάποιος θεωρούμε ότι δεν ήταν κόκκινη κάρτα και έγινε λάθος, η αναστολή είναι μια από τις πιο ντροπιαστικές στιγμές στην θητεία του Ινφαντίνο στην προεδρία της FIFA και μην ανησυχείτε, έχει πολλές.

Πιο ντροπιαστική από το βραβείο ειρήνης στον Τραμπ. Πιο ντροπιαστική από την κελεμπία που επέτρεψε στην πλάτη του Μέσι το 2022. Πιο ντροπιαστική και από την απάντηση του Ινφαντίνο ότι η επιτροπή που εξέτασε και επέτρεψε την αναστολή της κόκκινης κάρτας είναι ανεξάρτητη. Αυτή η απάντηση ήταν απλά για γέλια.

Έχουν γίνει πολλά διαιτητικά λάθη στην ιστορία και πολύ πιο σοβαρά από το να πει κάποιος ότι αυτό δεν ήταν κόκκινη κάρτα.

Το γκολ του Λάμπαρντ με την Γερμανία που πέρασε την γραμμή (2010) και στο ίδιο μουντιάλ υπάρχει και η προσπάθεια του Ντε Γιόνγκ να τρυπήσει τον Τσάμπι Αλόνσο στον τελικό της διοργάνωσης με τον Χάουαρντ Γουεμπ – μην αρχίσω τώρα για τους Άγγλους διαιτητές – να μην βγάζει ούτε κίτρινη. Φυσικά πάνω από όλα το χέρι του Θεού από τον Ντιέγκο Μαραντόνα το 1986 απέναντι στην Αγγλία. Κατά τύχη, και στα τρία υπάρχει το στοιχείο της Αγγλίας.

Το να επιτραπεί η συμμετοχή στον Μπάλογκαν στον αγώνα με το Βέλγιο είναι το ίδιο αστείο με το ότι οι παίκτες της Παραγουάης δεν είδαν κίτρινη κάρτα στο ματς με την Γαλλία ή με τα hydration breaks σε αγώνες που έχουν 23 βαθμούς Κελσίου.

Και αν με ρωτάτε είναι και κρίμα για την προσπάθεια των Αμερικανών στην διοργάνωση όπου κατά γενική ομολογία ήταν καλοί σαν ομάδα αλλά πάντα αυτή η παρουσία πλέον θα έχει έναν αστερίσκο, πάντα θα λέμε – και αυτή την φορά με αποδείξεις γιατί ο Τραμπ το είπε ξεκάθαρα και μάλιστα χαμογελαστός γιατί, αυτός είναι, δεν τον νοιάζει – ότι ναι μεν αλλά, όχι όπως με την Νότια Κορέα το 2002 που όλοι έλεγαν ότι βοηθήθηκε αλλά κανένας δεν είπε τι και πως. Εδώ τα πράγματα είναι ξεκάθαρα και με αποδείξεις πλέον για πολιτική παρέμβαση σε αγώνα παγκοσμίου κυπέλλου προς όφελος της διοργανώτριας χώρας.

Δεν με ενδιαφέρει καν τι συνέβη στον αγώνα με τις Ηνωμένες Πολιτείες και το Βέλγιο. Δεν με ενδιαφέρει καν τι θα συμβεί από εδώ και πέρα στην διοργάνωση γιατί κανείς δεν μπορεί να με πείσει ότι δεν έχουν γίνει πράγματα προς όφελος οποιασδήποτε ομάδας άλλωστε ο Ινφαντίνο στην δικαιολογία αστειότητα που τόλμησε να βγάλει είπε ότι μιλάει με όλους τους υπεύθυνους κρατών. Ποιος θα με πείσει ότι δεν είναι κολλητός με τον πρόεδρο του Πράσινου Ακρωτηρίου και δεν το βοήθησε να προκριθεί στην επόμενη φάση. Ακραίο σενάριο αλλά ποιός; Ποιος θα με πείσει ότι από την αρχή ως το τέλος δεν έβαλε εμπόδια στο Ιράν. Η κόρη του εθεάθη να πηγαίνει σε αγώνα του παγκοσμίου κυπέλλου με φανέλα του Μαρόκου. Ποιος θα με πείσει ότι δεν έβαλε το χέρι του για όσα συνέβησαν και το τρόπαιο του κυπέλλου εθνων Αφρικής τελικά κατέληξε στο Μαρόκο παρά την ήττα στον επεισοδιακό τελικό με την Σενεγάλη. Πλέον δεν μπορώ να πιστέψω τίποτα.

Ποιος θα με πείσει ότι όταν τον Οκτώβριο του 2023 ανακοίνωνε αιφνιδιαστικά ότι μόνο χώρες από Ασία και Ωκεανία μπορούν να διεκδικήσουν το παγκόσμιο κύπελλο του 2034 και είχαν μολις μερικές εβδομάδες στην διάθεσή τους να καταθέσουν πρόταση, η Σαουδική Αραβία δεν ηταν ενήμερη. Ήταν η μόνη χώρα που κατέθεσε πρόταση λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση και ουσιαστικά διεκδίκησε χωρίς αντίπαλο την διοργάνωση (το σκέφτηκε αλλά αποσύρθηκε η Αυστραλία) την οποία εν τέλει πήρε.

Ρεπορτάζ της Guardian αναφέρει ότι το 2025 ομάδα κορυφαίων νομικών, ανάμεσά τους ο πρώην σύμβουλος κατά της διαφθοράς της FIFA, Μαρκ Πιτ, υπέβαλε επίσημη καταγγελία υποστηρίζοντας ότι η FIFA παραβίασε τις δικές της πολιτικές για τα ανθρώπινα δικαιώματα κατά την ανάθεση του 2034.

Ασχολείται κανείς; Μάλλον όχι. Χάνουμε την ουσία και την πίστη μας σε αυτό που βλέπουμε καθημερινά; Την χάνουμε. Ένα ένα τα πράγματα που απολαμβάναμε από παιδιά σβήνουν, χάνονται στο ηλιοβασίλεμα όπως και ο Λούκι Λουκ, ελπίζω να έχετε διαβάσει ή δει στην τηλεόραση τον φτωχό και μοναχικό καουμπόι. Αν όχι, χάνετε. Αν δεν είδατε το μουντιάλ του 1986 δεν ξέρετε τι είναι το ποδόσφαιρο. Αν δεν είδατε τον Ροζέ Μιλά να χορεύει το 1990. Τον Μπάτζο να χάνει το πέναλτι το 1994.

Κάπου εκεί μάθαμε ότι το ποδόσφαιρο μπορεί να φέρει σοβαρά λεφτά στα ταμεία. Κάπου εκεί άρχισε το Champions League. Κάπου εκεί αυτοί που έχουν την δύναμη μας το χάλασαν. Είναι ωραίο να μιλάς για μπάλα, μην μας το κάνετε τόσο δύσκολο.