Μια τέτοια περίπτωση είναι ο Χάρι Κέιν ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα ούτως ώστε η φιναλίστ των τελευταίων δύο Euro εθνική Αγγλίας να περάσει το εμπόδιο της Δημοκρατίας του Κονγκό, πετυχαίνοντας την 11η ανατροπή στο εφετινό Παγκόσμιο Κύπελλο και φτάνοντας στους «16» όπου την περιμένει το Μεξικό.
Παράλληλα ο άγγλος επιθετικός της Μπάγερν Μονάχου είναι 2ος σκόρερ σε Euro και Μουντιάλ με 20 γκολ και με τον Πορτογάλο Κριστιάνο Ρονάλντο να είναι ο μοναδικός με περισσότερα (24).
Σημειολογικό το γεγονός πως είναι μόλις η δεύτερη φορά στην ιστορία των «λιονταριών» στο Παγκόσμιο Κύπελλο που κερδίζουν αγώνα με ανατροπή στο σκορ. Η μοναδική προηγούμενη ήταν στον τελικό του Μουντιάλ που κατέκτησαν απέναντι στη Γερμανία το 1966.
Μέχρι εδώ όλα καλά. Το χαμόγελο του Τούχελ στο τέλος του αγώνα έδειχνε την ικανοποίηση για το αποτέλεσμα. Τα πρόσωπα των Άγγλων στις κερκίδες στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα πάντως, κάθε άλλο παρά ικανοποίηση φανέρωναν για επιλογές, πλάνο και εικόνα.
Η Αγγλία επιχείρησε 35 σέντρες σε open play παιχνίδι.
Αναλώθηκε σε γεμίσματα χωρίς νόημα σε όλη τη διάρκεια του πρώτου ημιχρόνου με τον Μαντουέκε κατά κύριο λόγο ή τον Σπενς να προωθείται και να συμβάλει στη δημιουργία καταστάσεων που πολύ εύκολα έβρισκαν απάντηση από την άμυνα των αφρικανών.
Το Κονγκό «χτύπησε» στο προφανές. Ο Μαντουέκε δεν γύριζε, ο Σπενς ξεχνιέται πολλές φορές στο αμυντικό κομμάτι και το αποτέλεσμα ήταν να γίνει το 51% των επιθέσεων των αφρικανών στο πρώτο ημίχρονο (διάστημα που πήραν και το προβάδισμα) από την δεξιά πλευρά της άμυνας των Άγγλων.
Οι παίκτες του Τούχελ απέτυχαν να πατήσουν στην αντίπαλη περιοχή μέχρι το 23ο λεπτό. Όλες οι επαφές τους και οι τελικές που επιχείρησαν στο πρώτο μισό της αναμέτρησης έγιναν μετά το διάλειμμα ενυδάτωσης. Έως τότε ο καθένας έκανε ότι ήθελε. Τα λάθη διαδέχονταν το ένα το άλλο και οι πάντα απαιτητικοί (και γνώστες του αθλήματος) οπαδοί τους άρχισαν να αποδοκιμάζουν στο εικοσάλεπτο…
Κέιν, Μπέλινγχαμ, Άντερσον και Ράις είναι μέχρι στιγμής οι ποδοσφαιριστές που οδηγούν την Αγγλία. Στον δρόμο για τη διάκριση υπάρχει ανηφόρα και απαίτηση αναβαθμισμένης παρουσίας αρκετών παικτών του ρόστερ.
Η εικόνα της ομάδας απέναντι στη Δημοκρατία του Κονγκό δεν ήταν τέτοια που να υπόσχεται διάκριση και να ανταποκρίνεται στην ατομική ποιότητα του ρόστερ.
Ράσφορντ και Μαντουέκε ήταν μακριά από τον καλό εαυτό τους και μοιάζει αναγκαία η αλλαγή πλάνων του Τούχελ σχετικά με τους ακραίους επιθετικούς του. Πρόβλημα πάντως δεν ήταν μόνο αυτοί αλλά και η συνολική εικόνα μιας ομάδας που μπήκε στο γήπεδο απροετοίμαστη και ενός προπονητή που αν μη τι άλλο δεν ήταν στην καλύτερη του μέρα…
