Στο παγκόσμιο κύπελλο του 1974 συμμετείχε το Ζαΐρ. Για πολλά χρόνια την ομάδα αυτή ακολουθούσε ο χαρακτηρισμός “οι κλόουν της διοργάνωσης” κυρίως γιατί οι Άγγλοι σχολιαστές δεν σταματούσαν να χλευάζουν την ομάδα και πάνω από όλα, για ένα φάουλ.
Το Ζαΐρ είχε χάσει 2-0 από την Σκωτία και 9-0 από την Γιουγκοσλαβία στο δεύτερο ματς της διοργάνωσης. Η φάση των ομίλων έκλεινε με αγώνα απέναντι στην Βραζιλία. Με το σκορ στο 3-0, οι Βραζιλιάνοι έχουν κερδίσει φάουλ έξω από την περιοχή και πριν σφυρίξει ο διαιτητής, ο Μουέπου Ιλούνγκα φεύγει από το τοίχος και κλωτσάει την μπάλα μακριά.
Αυτή ήταν η στιγμή που έδωσε στον Ζαΐρ τον χαρακτηρισμό των κλόουν από τους Άγγλους σχολιαστές που μιλούσαν για άγνοια κανονισμών. Δεν ήταν έτσι όμως τα πράγματα.
Ότι φάνηκε στον περισσότερο κόσμο αστείο ήταν κάτι πάρα πολύ σοβαρό και η αλήθεια ήρθε στο φως δεκαετίες μετά από τον ίδιο τον Ιλούνγκα. Πόσο πιθανό θεωρείτε να μην γνωρίζουν τους κανονισμούς οι παίκτες που κατέκτησαν το κύπελλο εθνών Αφρικής το 1974;
Είχαν δοθεί υποσχέσεις από την κυβέρνηση στους παίκτες της ομάδας. Οικονομικές υποσχέσεις και οι παίκτες δεν είδαν χρήματα ποτέ, δεν πληρώθηκαν μπόνους ποτέ. Έπαιξαν με την Σκωτία όσο καλύτερα μπορούσαν και έχασαν 2-0, φυσικά μπορεί να συμβεί. Το 9-0 όμως με την Γιουγκοσλαβία τους έβαλε σε μεγαλύτερους μπελάδες καθώς δέχτηκαν απειλές για την ζωή τους από την κυβέρνηση του Μομπούτου Σεσε Σεκο. Στον αγώνα με την Βραζιλία οι περισσότεροι έπαιζαν με φόβο και τρομερή ψυχολογική πίεση.
Ο Ιλούνγκα δήλωσε μετά από χρόνια πως έφυγε από το τείχος και κλώτσησε την μπάλα με την ελπίδα να αποβληθεί καθώς δεν ήθελε να βρίσκεται στο γήπεδο και κινδυνεύσει η ζωή του αν το σκορ έφτανε στα επίπεδα του αγώνα της Γιουγκοσλαβίας. Δίκαιο ή άδικο δεν θα το κρίνουμε εμείς αλλά αυτό το, κάθε ιστορία έχει δύο πλευρες θα πρέπει να το σκεφτόμαστε σοβαρά πριν μιλήσουμε ή προσπαθήσουμε να κοροϊδέψουμε κάποιον μέσα σε ένα γήπεδο ή και οπουδήποτε αν θέλετε, δεν είναι μόνο θέμα ποδοσφαίρου.
Παρά το γεγονός ότι το Ζαΐρ ήταν η πρώτη υποσαχάρια χώρα που πήρε πρόκριση σε παγκόσμιο κύπελλο οι παίκτες δεν θεωρήθηκαν και δεν θεωρούνται ήρωες του ποδοσφαίρου της χωρας. Οι περισσότεροι θεώρησαν ότι χρησιμοποιήθηκαν ως προπαγάνδα από το καθεστώς και στην συνέχεια εγκαταλείφθηκαν. Φυσικά με τον χρόνο να κυλά η ιστορία τους έχει επανεκτιμηθεί και ίσως να αξίζουν τον τίτλο της πιο παρεξηγημένης ομάδας στην ιστορία των παγκοσμίων κυπέλλων και σίγουρα, δεν ήταν κλόουν.
