Η Παρί Σεν Ζερμέν έφτασε στη δεύτερη κατάκτηση Champions League και απέδειξε πως όταν υπάρχει πλάνο και επιμονή, το αποτέλεσμα θα δικαιώσει.

Η γαλλική ομάδα χρειάστηκε αυτή τη σεζόν τη διαδικασία των πέναλτι για να παραμείνει στην κορυφή της Ευρώπης και δυσκολεύτηκε πολύ περισσότερο από ότι πέρυσι, όταν συνέτριψε με 5-0 την Ίντερ. Η ομάδα του Λουίς Ενρίκε κλήθηκε να αντιμετωπίσει μια καλά οργανωμένη ομάδα στον αγωνιστικό χώρο της «Πούσκας Αρένα» και παρότι βρέθηκε νωρίς πίσω στο σκορ με το γκολ του Κάι Χάβερτς στο 6’, κατάφερε να επιβάλλει τον ρυθμό της στην Άρσεναλ, να την κλείσει στα καρέ της και τελικά να φέρει το ματς στα ίσια με το πέναλτι του Ουσμάν Ντεμπελέ στο 65’. Οι Παριζιάνοι θα μπορούσαν να πάρουν τη νίκη, αν είχαν εκμεταλλευτεί τις ευκαιρίες που είχαν στο φινάλε της αναμέτρησης.

Η Άρσεναλ από την πλευρά της προτίμησε στον τελικό να αφήσει στην άκρη τα στοιχεία που της χάρισαν τον τίτλο στην Αγγλία, για πρώτη φορά μετά το 2004. Ο Μικέλ Αρτέτα θεώρησε πως ο μόνος τρόπος για να σταματήσει την Παρί Σεν Ζερμέν ήταν η διπλή ζώνη άμυνας και ο παθητικός ρόλος των «κανονιέρηδων», σχεδόν σε όλη της διάρκεια της αναμέτρησης. Ο προπονητής της αγγλικής ομάδας μπορεί να υποστηρίζει πως το πλάνο του απέδωσε καρπούς και θα μπορούσε να έχει πανηγυρίσει τον πρώτο τίτλο της ομάδας του στη διοργάνωση, αν οι παίκτες του ήταν πιο προσεκτικοί στην άμυνα, στην κανονική διάρκεια της αναμέτρησης και πιο ψύχραιμοι στη διαδικασία των πέναλτι.

Όμως, αυτό είναι η μισή αλήθεια. Η πραγματικότητα είναι η Παρί Σεν Ζερμέν επέβαλε πλήρως το παιχνίδι της. Με ποσοστό κατοχής μπάλας στο 72% κα συνολικά 105 επιθέσεις στον τελικό, έναντι 26 της Άρσεναλ, οι Παριζιάνοι απέδειξαν πως ήταν το αφεντικό της αναμέτρησης. Το γεγονός πως άργησαν να φέρουν το ματς στα ίσια, έδωσε το δικαίωμα στην Άρσεναλ να παραμείνει «ζωντανή» στον αγώνα και τελικά να τον οδηγήσει στα πέναλτι. Αν η ομάδα του Λουίς Ενρίκε είχε καταφέρει να φέρει το ματς στα ίσια νωρίτερα, τότε θα έφτανε στο δεύτερο γκολ στην κανονική διάρκεια της αναμέτρησης και δε θα χρειάζονταν την παράταση ή τα πέναλτι.

Και αυτό το έδειχνε η εικόνα του αγώνα. Η γαλλική ομάδα κυριαρχούσε στον αγωνιστικό χώρο, έπαιζε το παιχνίδι το οποίο έχει εφαρμόσει ο Λουίς Ενρίκε κατά τα χρόνια της παρουσίας του στο «Παρκ Ντε Πρενς» και δεν το άλλαξε, ακόμα και όταν τα περιθώρια φάνηκαν να στενεύουν. Η επιμονή του Ισπανού τεχνικού δικαιώθηκε, τόσο από το αποτέλεσμα, όσο και από την εικόνα του αγώνα. Η Παρί Σεν Ζερμέν είχε 92% στις πάσες έναντι 70% της Άρσεναλ με 837 ολοκληρωμένες στις 905 που επιχείρησε. Από την άλλη πλευρά, οι Λονδρέζοι είχαν 70 ολοκληρωμένες πάσες στις 199 που επιχείρησαν σε κανονική διάρκεια αγώνα και παράταση.

Επίσης, ενδεικτικό της πίεσης που άσκησε η γαλλική ομάδα ήταν οι 21 τελικές που είχε στην αναμέτρηση, έναντι των οκτώ της Άρσεναλ και τα έντεκα κόρνερ έναντι τριών της λονδρέζικης ομάδας. Ο Λουίς Ενρίκε θέλει η ομάδα του να παίζει με συγκεκριμένο στιλ στον αγωνιστικό χώρο και δεν το αλλάζει για κανένα λόγο. Το 4-3-3 δεν αλλάζει, ακόμα και αν αλλάξουν τα πρόσωπα στην ενδεκάδα. Οι παίκτες έχουν συγκεκριμένους ρόλους, τους οποίους καλούνται να ακολουθήσουν πιστά, έτσι ώστε να λειτουργήσει το πλάνο. Και τα αποτελέσματα τους δικαιώνουν.

Ακόμα και όταν υπήρξαν μουρμούρες στο Παρίσι, κατά τη διάρκεια της φετινής σεζόν, για την ενδέκατη θέση στη League Phase ή για κάποιες γκέλες στο γαλλικό πρωτάθλημα, ο Λουίς Ενρίκε ήταν σίγουρος για τη δουλειά του και δεν παρέκλινε από το πλάνο του. Η Παρί Σεν Ζερμέν ξεπέρασε τα εμπόδια των Μονακό (5-4), Τσέλσι (8-2), Λίβερπουλ (4-0) και Μπάγερν Μονάχου (6-5), μέχρι να φτάσει στον μεγάλο τελικό και έδειχνε στον αγωνιστικό χώρο, πως ήταν μια ομάδα η οποία φόρτσαρε στην τελική ευθεία της διοργάνωσης για να φτάσει στον μεγάλο στόχο, ο οποίος ήταν η διατήρηση των σκήπτρων.

Ο 56χρονος τεχνικός πανηγύρισε το τρίτο Champions League της καριέρας του και δεύτερο με τη γαλλική ομάδα, με την οποία δεσμεύεται έως το 2027. Σε 174 ματς στον πάγκος της Παρί Σεν Ζερμέν μετράει πλέον 122 νίκες, 27 ισοπαλίες και 25 ήττες, με 441 γκολ υπέρ και 180 γκολ κατά. Ο επόμενος μεγάλος του στόχος είναι να γράψει το όνομά του με «χρυσά γράμματα» στην ιστορία του παγκοσμίου ποδοσφαίρου, οδηγώντας τη γαλλική ομάδα στο τρίτο σερί Champions League, κάτι που δεν έχει καταφέρει στο παρελθόν καμία άλλη ομάδα.