Ο Ολυμπιακός δεν κατέκτησε τη Super League! Υπάρχουν οι παραδοσιακοί… ψυχωτικοί που δεν το δέχονται, αλλά και άλλοι που βάζουν νερό στο κρασί τους και θεωρούν πως και η απώλεια τίτλων, είναι κομμάτι της εξέλιξης και της αυτοβελτίωσης. Υπάρχουν βέβαια και οι αφοριστές, εκείνοι δηλαδή που σβήνουν μονοκοντυλιά την προσπάθεια διοίκησης, προπονητών και παικτών και θέλουν… σκούπα στον Ρέντη. Ωστόσο οι αριθμοί στο σύγχρονο ποδόσφαρο είναι στη διάθεση μας και μας καθοδηγούν σε συμπεράσματα που αφορούν την πραγματική εικόνα του Ολυμπιακού ανάμεσα σε μια θριαμβευτική και μια αποτυχημένη σεζόν.
ΠΑΡΑΓΩΓΙΚΟΣ ΑΛΛΑ “ΑΣΦΑΙΡΟΣ”
Η σύγκριση των στατιστικών του Ολυμπιακού ανάμεσα στη φετινή και την περσινή σεζόν δείχνει μια ομάδα που διατήρησε την κυριαρχική της φιλοσοφία, αλλά παρουσίασε διαφοροποιήσεις τόσο στην παραγωγικότητα όσο και στην αμυντική της λειτουργία. Σε επιθετικό επίπεδο, οι «ερυθρόλευκοι» είχαν φέτος λιγότερα γκολ ανά παιχνίδι (1,6 έναντι 1,8 πέρσι), παρότι αύξησαν σημαντικά τις τελικές τους προσπάθειες από 15,4 σε 18 ανά αγώνα. Αυτό φανερώνει πως η ομάδα του Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ δημιούργησε περισσότερες προϋποθέσεις, όμως δεν είχε την ίδια αποτελεσματικότητα στην τελική προσπάθεια. Το στοιχείο αυτό επιβεβαιώνεται και από τις 2,2 μεγάλες χαμένες ευκαιρίες ανά ματς, αριθμός ελαφρώς αυξημένος σε σχέση με την προηγούμενη χρονιά.
Παράλληλα, ο Ολυμπιακός ανέβασε την κατοχή μπάλας από 57,6% σε 60,4%, δείχνοντας μεγαλύτερο έλεγχο του ρυθμού και πιο έντονη κυκλοφορία της μπάλας. Η αύξηση στις σωστές πάσες και ειδικά στην ακρίβεια στο αντίπαλο μισό δείχνει μια ομάδα που προσπάθησε περισσότερο να χτίσει οργανωμένες επιθέσεις και να επιβάλει το παιχνίδι της. Αμυντικά, πάντως, η εικόνα ήταν σαφώς βελτιωμένη. Οι Πειραιώτες δέχθηκαν μόλις 0,5 γκολ ανά παιχνίδι έναντι 0,7 πέρσι, ενώ αύξησαν και τα clean sheets από 16 σε 19. Παράλληλα, οι περισσότερες ανακτήσεις μπάλας και τα αυξημένα interceptions δείχνουν μια πιο επιθετική και αποτελεσματική πίεση χωρίς την μπάλα.
ΤΑ “ΑΣΤΕΡΙΑ” ΚΟΣΤΙΣΑΝ!
Ωστόσο, ποδοσφαιρικά ο Ολυμπιακός φαίνεται πως «πλήρωσε» τη φθορά μιας απαιτητικής σεζόν. Η πορεία στο Champions League άδειασε σωματικά και πνευματικά αρκετούς βασικούς ποδοσφαιριστές, με αποτέλεσμα η ένταση και η φρεσκάδα να μην είναι ίδια στο τελευταίο κομμάτι της χρονιάς. Την ίδια στιγμή, οι αντίπαλοι στο ελληνικό πρωτάθλημα παρουσιάστηκαν πιο διαβασμένοι απέναντι στο παιχνίδι υψηλής πίεσης του Μεντιλίμπαρ, βρίσκοντας τρόπους να περιορίσουν τη δημιουργία του Ολυμπιακού.
Παράλληλα, οι περισσότερες μεταγραφές δεν κατάφεραν να προσφέρουν τα αναμενόμενα, με συνέπεια το rotation να μην δώσει τις απαραίτητες λύσεις ή να μην αποτελεί επιλογή για τον Μεντιλίμπαρ. Ο Ολυμπιακός απέκτησε Νασιμέντο, Στρεφέτσα, Μάνσα, Σιπιόνι, Ταρέμι, Καμπελά, Ποντένσε, Αντρέ Λουίς και Κλέιτον Σίλβα. Απ’ τους παραπάνω την παρτίδα έσωσαν οι Ταρέμι, Σιπιόνι και κάπως ο Νασμέντο. Υπήρξαν παίκτες από τον βασικό κορμό των προηγούμενων ετών που έδειξαν σημάδια κορεσμού, χωρίς την ίδια ένταση και αποτελεσματικότητα που είχαν σε προηγούμενες σεζόν. Βλέπε κυρίως Τσικίνιο και Ελ Κααμπί.
ΥΠΟΜΟΝΗ ΚΑΙ ΕΝΙΣΧΥΣΗ
Συνολικά, το συμπέρασμα που προκύπτει είναι πως ο φετινός Ολυμπιακός ήταν πιο κυριαρχικός και πιο σταθερός αμυντικά σε σχέση με πέρσι, όμως του έλειψε η απαιτούμενη αποτελεσματικότητα και η φρεσκάδα στα κρίσιμα σημεία της χρονιάς. Τα συγκεκριμένα δεδομένα λειτουργούν ουσιαστικά υπέρ της απόφασης της διοίκησης να συνεχίσει με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ στον πάγκο, καθώς η αγωνιστική ταυτότητα της ομάδας όχι μόνο διατηρήθηκε, αλλά σε αρκετούς τομείς βελτιώθηκε αισθητά. Ο Ολυμπιακός με στοχευμένη ενίσχυση, φαίνεται πως θα παρουσιάσει ένα πολύ σταθερό προφίλ και τη νέα σεζόν, ωστόσο μια ομάδα που παίζει στα “κόκκινα” για 2,5 χρόνια, χρειάζεται φρέσκα πόδια και μυαλά για να βρεθεί στην κορυφή!
