Το έντονο ελληνικό στοιχείο και η εμπιστοσύνη στον Έλληνα ποδοσφαιριστή χαρακτηρίζουν χρόνια τώρα τον σχεδιασμό και τη φιλοσοφία των κρητικών. Σε κάποιες περιπτώσεις το έχουν πετύχει, σε άλλες (αν και το ήθελαν) δεν κατέστη δυνατό.
Η κατάκτηση του κυπέλλου Ελλάδας είναι το επιστέγασμα μιας μεγάλης προσπάθειας αρκετών ετών που δεν είχε μόνο καλές στιγμές. Είχε γρίνια, λαϊκά δικαστήρια, διαφωνίες, ίσως αποκλίσεις από την πορεία που χάραξαν από την πρώτη στιγμή όλοι όσοι πρωταγωνίστησαν στην αναγέννηση του. Διοικητικά και αγωνιστικά.
Ο ΟΦΗ είχε στη βασική 11αδα του σημαντικότερου αγώνα της σύγχρονης ιστορίας του επτά Έλληνες ποδοσφαιριστές.
Ton Νίκο Χριστογεώργο που απέκτησε από την δεύτερη ομάδα του Παναθηναϊκού και τα τελευταία 2 χρόνια είναι βασικότατος και με καλές εμφανίσεις.
Τον Αχιλλέα Πούγγουρα που ξεκίνησε από τις ακαδημίες του ΠΑΟΚ, πέρασε για λίγο από τον Παναθηναϊκό, δοκίμασε την τύχη του στην Τουρκία και κατέκτησε το 3ο κύπελλο της καριέρας του από την πρώτη σεζόν του στο Ηράκλειο, έχοντας προηγουμένως κάνει το ίδιο με τον ΠΑΟΚ το 2017 και τον Παναθηναϊκό το 2022.
Τον Κωνσταντίνο Κωστούλα. Παίκτη των ακαδημιών του Ολυμπιακού που έχει δείξει από την κατάκτηση του Youth League την ποιότητα που διαθέτει και που κατακτά ένα ακόμη σημαντικό τρόπαιο, αυτή τη φορά στην πρώτη σεζόν της καριέρας του στο υψηλότερο επίπεδο.
Τον Θανάση Ανδρούτσο, που μετά τα τέσσερα πρωταθλήματα με τη φανέλα του Ολυμπιακού, άλλαξε λιμάνι και βρήκε ρόλο βασικού στο Ηράκλειο και τον ΟΦΗ. Η τρέχουσα είναι η πιο γεμάτη από πλευράς συμμετοχών σεζόν της καριέρας του και στα 28 του χρόνια δεν είναι απλώς ένα στέλεχος της ενδεκάδας αλλά ηγετικό μέλος των κρητικών στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου.
Τον 30χρονο Ζήση Καραχάλιο που πήρε το πρώτο τρόπαιο της καριέρας του. Ο ΟΦΗ διέκρινε, όπως και στην περίπτωση των προηγούμενων, στο πρόσωπο του Καραχάλιου τον παίκτη που θα… κολλήσει με τη φιλοσοφία της ομάδας και θα κάνει εντονότερη την ελληνική σφραγίδα της ενδεκάδας με μεγάλη χρησιμότητα σε μια από τις πιο έξυπνες μεταγραφές των τελευταίων ετών σε αυτό το επίπεδο.
Τον Νίκο Αθανασίου. Έφτασε 25 και δεν είναι απλά ταλέντο πλέον. Το περασμένο καλοκαίρι πήγε στον Ολυμπιακό από τον Ατρόμητο. Ακολούθησε οι δανεισμός του στη Ρίο Άβε και στο 2ο μισό της σεζόν έχει αγωνιστεί σε 14 παιχνίδια με τον ΟΦΗ σε όλες τις διοργανώσεις. Σταθερότητα και συνέπεια χαρακτηρίζουν το παιχνίδι του και ο ΟΦΗ έμοιαζε με ιδανικό προορισμό για να προσπαθήσει να κάνει το επόμενο βήμα στην απόδοση του.
Τον Ταξιάρχη Φούντα που στα 30 του χρόνια κατακτά τον πρώτο τίτλο της καριέρας του στην Ελλάδα, μετά τις διακρίσεις του με τη Ζάλσμπουργκ τη σεζόν 2013-14. Ηγετικό στέλεχος της ομάδας πλέον με 64 συμμετοχές και 18 γκολ. Διεθνής και με εμπειρία και παραστάσεις που τον καθιστούν πολύτιμο για την τρέχουσα συγκυρία στο Ηράκλειο.
Η κατάκτηση αυτού του τροπαίου αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία όταν έρχεται κόντρα σε μια από τις σημαντικότερες ομάδες της χώρας και αυτή που μέχρι και πριν από δύο μήνες έμοιαζε να είναι, βάσει του τρόπου που έπαιζε, φαβορί ακόμη και για το νταμπλ. Ο ΠΑΟΚ δεν είναι καλά τον τελευταίο καιρό, όμως δεν παύει να είναι η ίδια ομάδα που σε σταθερή πορεία τα τελευταία χρόνια κάνει σημαντικά πράγματα στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Γεγονός που καθιστά την επιτυχία του ΟΦΗ ακόμη μεγαλύτερη.
Μυστικά επιτυχίας δεν υπάρχουν. Όσοι γνωρίζουν πρόσωπα και πράγματα, δάκρυσαν βλέποντας τον Νους σκαρφαλωμένο στα κάγκελα, τον Λαμπρόπουλο να κοιτάζει το άπειρο… τον Πουρσανίδη να κλαίει σαν μικρό παιδί, και πολλούς άλλους εντός και πέριξ του αγωνιστικού τμήματος να λυγίζουν για τον στόχο που όταν αυτοί πίστευαν άλλοι τους λοιδορούσαν.
