Πάσχα (δίπλα) στο χωριό

Έχουν περάσει 13 μήνες από την τελευταία φορά που ο Σάσα Βεζένκοφ έπαιξε μπάσκετ στη χώρα του. Ήταν το δραματικό 81-77 επί της Σουηδίας στην παράταση στις 20 Φλεβάρη του 2025, όταν με 40 πόντους κράτησε το όνειρο της Βουλγαρίας για πρόκριση στο Ευρωμπάσκετ ζωντανό.

Ήταν μόλις 19 χρονών, Αύγουστος του 2014, όταν έπαιξε για τελευταία φορά σε επίσημο αγώνα στη Σόφια με τη φανέλα της Εθνικής ομάδας, σε μια ήττα από το Μαυροβούνιο. Έκτοτε η Βουλγαρία δίνει τα παιχνίδια της κυρίως στο Μπότεβγκραντ, το «χωριό» όπως το λέει ο ίδιος ο Βεζένκοφ, μια πόλη 20.000 κατοίκων στα βορειοανατολικά της Σόφιας, μια ώρα με το αυτοκίνητο μακριά. Λίγα τα έχει παίξει στο Σαμόκοφ, στα νοτιοανατολικά.

Το περιμένει καιρό, από τότε που η Σόφια δηλώθηκε ως έδρα της Χάποελ. Οι πληροφορίες λένε πως 10 χιλιάδες συμπατριώτες του θα έρθουν στην Αρένα 8888 για να τον δούν (update: sold out), κάμποσοι από το χωριό. Ένας αστερίσκος μέσα στο αδυσώπητο πηγαινέλα, Πάσχα δίπλα στο χωριό, όπως πρέπει.

Η Χάποελ περιμένει τον Ολυμπιακό με ακονισμένα νύχια. Η ανατροπή επί του Παναθηναϊκού τους έδωσε την ώθηση που έψαχναν, απέναντι στη Φενέρ έκαναν περίπατο, +19 στο 30΄. Τέσσερις καθάρισαν, Μπράιαντ-Μίτσιτς-Οτούρου-Μπλέικνι σκόραραν 80 από τους 95. Ο Σέρβος φανερά θέλει περισσότερες ευθύνες τώρα στο φινάλε, αυτός ντύνεται εκτελεστής και ο Τζόουνς δημιουργός.

Δύσκολο να πεις πως για τους ερυθρόλευκους το ματς είναι κρίσιμο, απλώς γιατί δεν είναι. Εδώ που έφτασαν τα πράγματα, μόνο η Χάποελ μπορεί να τους πάρει την πρωτιά, δεδομένου πως θα κερδίσουν την τελευταία αγωνιστική την αδιάφορη Αρμάνι στο Φάληρο. Θα συμβεί αν χάσουν σήμερα με πέντε πόντους και πάνω και η Χάποελ κερδίσει τα δύο τελευταία παιχνίδια της (Μακάμπι στο Βελιγράδι, Μονακό στο Πριγκιπάτο), αλλά εκτός του πρεστίζ, δύσκολα μπορεί να βρει κανείς τη διαφορές ανάμεσα στην πρώτη και τη δεύτερη θέση. Οι κυνικοί θα πουν πως η πρώτη είναι χειρότερη, αφού δίνει τον λιγότερο χρόνο προετοιμασίας σε σχέση με τον αντίπαλο, ο οποίος προκύπτει από το δεύτερο παιχνίδι του play-in.

Χωρίς τον άρρωστο Φουρνιέ και τους τραυματίες Τζόουνς-Μόρις η συνταγή θα είναι ίδια με προχθές, στο σφυροκόπημα της Ρεάλ. Φυσικά η Χάποελ είναι διαφορετική συνθήκη: στους Μαδριλένους ψάχνεις με το κυάλι να βρεις γκαρντ να κάνουν τη διαφορά πλην του Καμπάσο, στην ομάδα του Ιτούδη είναι τέσσερις που εναλλάσσονται. Από την άλλη οι ερυθρόλευκοι θα δεχτούν λιγότερη πίεση στο ριμπάουντ και θα προσπαθήσουν να μεταφέρουν το κέντρο βάρους κοντά στο καλάθι, εκεί όπου ο Μιλουτίνοφ είναι σε θέση να κάνει τη διαφορά.

Ίσως ακούγεται κάπως περίεργο, όμως για τον Ολυμπιακό αυτή τη στιγμή έχει μεγαλύτερη σημασία να χρησιμοποιήσει τις επόμενες 2.5 εβδομάδες για να εμφανίστεί όσο το δυνατόν πιο φρέσκος στη γραμμή της αφετηρίας της postseason, παρά να δώσει μάχη για την πρωτιά. Το βλέπουμε ήδη να συμβαίνει στο πρωτάθλημα (ρεπό Φουρνιέ, δεν έπαιξαν οι Γουόκαπ-Βεζένκοφ), το ματς με τη Ρεάλ βοήθησε επίσης να μην επιβαρυνθεί κανένας ιδιαίτερα (κανείς πάνω από τα 28:42 του Ντόρσεϊ). Μετά το περσινό μάθημα του Άμπου Ντάμπι, λίγος κυνισμός δεν βλάπτει.