Τέλη Νοέμβρη ως μέσα Δεκέμβρη είχαν έρθει τρεις σερί ήττες, Αστέρας, Μπάρσα, Βαλένθια. Όχι ακριβώς συνηθισμένος σε τέτοια κενά αέρος, ο Γιώργος Μπαρτζώκας δεν γινόταν να αγνοήσει τα σημάδια. Έκανε τις προσαρμογές που έχουν συζητηθεί πλειστάκις, γέμισε το ρόστερ με τρεις παίκτες. Μετά τη Βαλένθια, 16 Δεκέμβρη, το ρεκόρ ήταν 8-7. Σχεδόν τέσσερις μήνες μετά έφτασε στο 17-5 με τη Ρεάλ να ξαπλώνεται φαρδιά πλατιά στο καναβάτσο του Ειρήνης και Φιλίας με εκατό πόντους στην πλάτη.
Αν το καλοσκεφτείτε, Πειραιώτες και Μαδριλένοι έχουν αλλάξει θέσεις. Η Ρεάλ ήταν πάντα αυτή με το μεγάλο, σχεδόν ανεξάντλητο ρόστερ: ακόμα και τις εποχές που το σύστημα προέβλεπε το πολύ 31 αγώνες (R.S, Top 16, Playoffs, F4) και οι ομάδες βασίζονταν σε 10 παίκτες, οι λευκοί είχαν την άνεση να αφήνουν εκτός αποστολής κάποιους που αλλού θα είχαν ρόλο.
Τώρα κανείς δεν μπορεί να τα βάλει με το βάθος του Ολυμπιακού, τον έναν από τους δύο λόγους που οι ερυθρόλευκοι είναι πια πολύ πιθανό να τερματίσουν στην πρώτη θέση της κατάταξης για δεύτερη φορά την τελευταία τετραετία. Χθες βράδυ απουσίαζαν οι Τζόουνς, Μόρις και ο Φούρνιέ ήταν μόνο τυπικά παρών, φανερά καταπονημένος από την τροφική δηλητηρίαση. Ο άχρωμος Νιλικίνα πέρασε μάλλον κάτω από τον πήχη και ο Γουόκαπ δεν είχε ιδιαίτερη επίδραση στο παιχνίδι πέραν του κυνηγητού στην πίσω γραμμή, για αυτό δεν έπαιξε και ιδιαίτερα πολύ.
Enter Ντόρσεϊ και Βεζένκοφ, δεξί-αριστερό κροσέ, 63 πόντοι, έν-μπι-έι γίναμε, δύο σούπερ σταρ και οι υπόλοιποι εργάτες. Πρώτος μεταξύ των τελευταίων ο ανεκτίμητος Μακίσικ, αυτός που σταμάτησε την αιμορραγία του 0-18 στο δεύτερο δεκάλεπτο και έβαλε ξανά το τρένο στις ράγες. Κάτι μου λέει πως, όταν έρθει ο Μάης, ο Μπαρτζώκας δεν αποκλείεται να θυσιάσει αμφότερους τους νεοφερμένους πόιντ γκαρντ για χάρη του παλιού – και εδώ που τα λέμε, μάλλον δεν θα έχει άδικο.
Όσο εντυπωσιακό κι αν ήταν το χθεσινό δέντρο, άλλο τόσο εκθαμβωτική είναι η σταθερότητα του Ολυμπιακού στην κανονική περίοδο της Ευρωλίγκας. Πιο πάνω συζητήθηκε το βάθος του ρόστερ, «ανεξάντλητο» το είχε πει ο Πασκουάλ όταν είχε έρθει στον Πειραιά. Εξίσου, αν όχι σημαντικότερο ρόλο παίζει η τεχνογνωσία ενός οργανισμού που έχει πλέον αποκωδικοποιήσει πλήρως την κανονική περίοδο. Σταθερότητα και συνέχεια, με τον ίδιο προπονητή στον πάγκο. Ψυχραιμία και μεθοδικότητα στην αντιμετώπιση των μίνι-κρίσεων και των κακών στιγμών της σεζόν. Προσαρμοστικότητα στις επιταγές του νέου ημερολογίου με τις ελάχιστες προπονήσεις και τους πολλούς αγώνες, πάει να πει κάμποσο νερό στο κρασί, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, για αυτό και αρκετές φορές φέτος ο Ολυμπιακός ήταν περισσότερο ομάδα του Φουρνιέ και του Ντόρσεϊ και λιγότερο του Μπαρτζώκα.
Το βλέμμα, το είπε ο Βεζένκοφ πριν και μετά το ματς με τη Ρεάλ, είναι στο βραβείο του Μάη, στο τρόπαιο. Γαλαντόμος στον έπαινο, πριν από εβδομάδες κανάκευε τον Φουρνιέ, χθες τον Ντόρσεϊ. Το αυριανό το έχει σημαδέψει καιρό, «θα έρθουν πούλμαν», μου έλεγε με καμάρι και ανυπομονησία. Δώρο Πάσχα από τη Μεγάλη Πέμπτη, παιχνίδι μπροστά στα μάτια της γιαγιάς.
