«Με 17 τρίποντα δεν χάνεις, ειδικά με 57% ευστοχία». Και ενώ το προηγούμενο είναι αλήθεια, θα έπρεπε να ισχύει και το «με 13 τρίποντα στο ημίχρονο προηγείσαι το λιγότερο με 15 πόντους διαφορά», εντούτοις η απόσταση του Ολυμπιακού και της Παρί στην ανάπαυλα ήταν 8 πόντοι, δηλαδή ένα φύσημα του αέρα στον εξωφρενικό ρυθμό που παιζόταν το ματς. «Παίζουν ακόμα πιο γρήγορα και από εμάς, δεν θυμάμαι να παίζαμε τόσο γρήγορα» έλεγε μετά το παιχνίδι ο Τάισον Γουόρντ, ο οποίος δυσκολεύτηκε να συγκρατήσει το συναίσθημα του όταν έγινε το τιμώμενο πρόσωπο της βραδιάς.
Ο Ολυμπιακός ήταν καλά και πιθανότατα θα κέρδιζε και σε ρυθμό Παρί, αλλά ο Μάρτης είναι κοντά στα πλέι-οφ και ο Ολυμπιακός παραείναι μπαρουτοκαπνισμένος για να άφηνε το ματς να γίνει διαγωνισμός jogo bonito για περισσότερα από είκοσι λεπτά. Χρειαζόταν λίγος κυνισμός.
Οι τακτικές προσαρμογές έγιναν και προϊόντος του χρόνου η Παρί αποθαρρύνονταν βλέποντας το ματς να έχει σισύφεια μορφή, τρεις-τέσσερις φορές να επιστρέφουν στους 4-5 πόντους, άλλες τόσες να φεύγει ο Ολυμπιακός σε διψήφια απόσταση. Δώδεκα παίκτες rotation ο Ταμπελίνι, έντεκα ο Μπαρτζώκας, ούτε ενεργειακά έβγαινε το έργο. Όταν τα τρίποντα πήγαν σωρηδόν στο σίδερο, η τελετή έλαβε τέλος, από τη στιγμή που η αναμενόμενη κυριαρχία στο «5» έσβησε ολοκληρωτικά την απειλή του επιθετικού ριμπάουντ.
Την ώρα που ο Ντόρσεϊ πήρε εύκολα τη μονομαχία της αφάνας με τον Ιφί και ο Πίτερς επέστρεψε στις εργοστασιακές ρυθμίσεις και στην Ευρωλίγκα, ο Μπαρτζώκας μπορεί να χαμογελά βλέποντας πως το πρόβλημα του τραυματισμού του Γουόκαπ μπορεί να αποδειχθεί κρυμμένη ευλογία για την ομάδα του. Ο Φρανκ Νιλικίνα γίνεται πολύτιμο μέλος του rotation και κερδίζει σε αυτοπεποίθηση, όταν πριν από λίγες εβδομάδες ήταν απλώς ο παίκτης των λίγων λεπτών και των ειδικών αποστολών. Την ίδια στιγμή ο Κόρι Τζόσεφ βρίσκει αγωνιστικό ρυθμό και πιστοποιεί την ικανότητα του να σκοράρει, γράφοντας δεύτερο σερί παιχνίδι με 10 πόντους.
Οι δυο τους, μαζί με τον ακόμη ανέτοιμο Μόρις είναι τα τελευταία κομμάτια του παζλ του Ολυμπιακού, όλα τα υπόλοιπα είναι στη θέση τους και περιμένουν. Το διώξιμο της ανασφάλειας με τίτλο «μετά τον Γουόκαπ το χάος» είναι κεφαλαιώδους σημασίας καθώς οδεύουμε προς τα πλέι-οφ, όπως και η ξεκούραση που αναγκαστικά παίρνει αυτό τον καιρό ο καλός στρατιώτης Τομ. Φυσικά λεπτά δεν περισσεύουν για όλους, αφού μόνο ο Τζόσεφ μπορεί θεωρητικά να περάσει έστω για λίγο από το «2» λόγω ικανότητας στο σουτ. Αλλά αυτό ήταν εκ των προτέρων γνωστό: η απόκτηση του Καναδού ήταν ασφαλιστική δικλείδα.
Επόμενη στάση, Μονακό. Τη στιγμή που θα γίνεται στο τζάμπολ στο χαμηλοτάβανο Gaston Medecin, ο Βασίλης Σπανούλης πιθανότατα θα βρίσκεται στην Ελλάδα και θα βλέπει το ματς από τη Nova.
