Το πράγμα έδειχνε, ήταν φως φανάρι, από το καλοκαίρι ως χθες. Ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος έχει μετατρέψει τη φετινή σεζόν σε προσωπικό στοίχημα, σε ένα “win or bust” σενάριο που έχει καιρό τώρα στείλει τη βελόνα στο κόκκινο. Απόλυτα διατεθειμένος να την υποστηρίξει έμπρακτα, «χρύσωσε» τον Νάιτζελ Χέιζ-Ντέιβις και τον έφερε στην Αθήνα, στην τρίτη και φαρμακερή μεταγραφική εκστρατεία του μετά τους Γιόνας Βαλαντσιούνας και Γκερσόν Γιαμπουσέλε και παράλληλα εκτόξευσε τον προϋπολογισμό της ομάδας του σε θεωρητικά ανέφικτα επίπεδα.
Η μετακίνηση ενός παίκτη με αυτό το βιογραφικό (F4 MVP, 2x καλύτερη πεντάδα, κάτοχος του ρεκόρ σκοραρίσματος σε μία βραδιά) προφανώς είναι από αυτές που είναι ικανές να αλλάξουν τις ισορροπίες, ειδάλλως δεν θα πληρωνόταν 12 εκατομμύρια ευρώ για 2.5 χρόνια.
Τι προσθέτει λοιπόν ο Παναθηναϊκός με την απόκτηση του προηγούμενου MVP του Φάιναλ Φορ:
- Σκληράδα και νοοτροπία νικητή. Αυτές είναι ποιότητες πέρα από τακτικές και συστήματα που συχνά κάνουν τη διαφορά, ειδικά όταν έρχονται τα δύσκολα. Ο Σάρας είπε προ μηνός για τον Χέιζ-Ντέιβις και τις δυσκολίες του στο Φίνιξ: «θα συνεχίσει να κουτουλάει τον τοίχο με το κεφάλι μέχρι να περάσει. Έτσι κατάφερε τα πάντα στην Ευρώπη». Επιπλέον ο Αμερικανός δεν έχει πια δεύτερες σκέψεις για το που είναι το μέλλον του. Η βραχύβια επιστροφή στο ΝΒΑ εκπλήρωσε το απωθημένο και πλέον ο δρόμος είναι σε μία και μόνη κατεύθυνση.
- Έναν παίκτη στην ακμή του (31 ετών), plug n’ play, ήγουν «τον βάζεις και παίζει». Είναι αυτός που έχει περάσει από τα δύσκολα της Βαρκελώνης, βρήκε το δρόμο προς την κορυφή της Ευρώπης και έχει την αυτοπεποίθηση του παίκτη που δεν βλέπει εμπόδιο που δεν μπορεί να ξεπεράσει.
- Παρουσία και στις δύο πλευρές του παρκέ. Με μέγεθος που του δίνει τη δυνατότητα να μαρκάρει τέσσερις θέσεις στην άμυνα, θα επιδράσει ευεργετικά σε όποιο σχήμα και αν τοποθετηθεί. Φυσικά σε κάποια θα λάμψει περισσότερο από ότι σε άλλα (π.χ σε άμυνα με αλλαγές), όμως έχει τα σωματικά προσόντα και το αμυντικό φίλτρο για να ανταποκριθεί σε κάθε περίπτωση.
- Ένα πολυσύνθετο εργαλείο που δίνει τη δυνατότητα ευελιξίας στον προπονητή. Ικανός να παίξει τόσο στις δύο θέσεις των φόργουορντ, είναι θεωρητικά συμβατός τόσο με τον Όσμαν όσο και με τον Χουάντσο, ενώ δεν μπορεί να αποκλειστεί η πιθανότητα σχημάτων και με τους τρεις στο παρκέ (Όσμαν 2, NHD 3, Χουάντσο 4) σε σχήμα με αλλαγές στην άμυνα. Την ίδια στιγμή ο Χέιζ-Ντέιβις είναι ένας ολοκληρωμένος παίκτης του οποίου η διάθεση δεν εξαρτάται από το αν θα σκοράρει 15-20 πόντους κάθε βράδυ – σχεδόν απαραίτητη προϋπόθεση όταν προστίθεται σε μια ομάδα με ένα από τους κορυφαίους σκόρερ της Ευρώπης (Ναν), αλλά και πολλούς άλλους που χρειάζονται επίσης τη μπάλα για να είναι αποτελεσματικοί. Φυσικά το πράγμα διαβάζεται και ανάποδα: ο 31χρονος δεν είναι ο τυπικός αυτόφωτος παίκτης, ικανός να δημιουργήσει σε κάθε φάση το δικό του σουτ και εξαρτάται, όπως συμβαίνει τις περισσότερες φορές με τους φόργουορντ, από τη συνολική λειτουργία της ομάδας.
- Μια επιπλέον πηγή δημιουργίας εκτός της περιφερειακής γραμμής. Όσο ταλαντούχα κι αν είναι, η γραμμή φόργουορντ και σέντερ του Παναθηναϊκού ήταν αποκλειστικά εκτελεστική, ξεκινώντας από τον Όσμαν και φτάνοντας στους υπόλοιπους. Ο Χέιζ-Ντέιβις μπορεί να αλλάξει το κέντρο βάρους δημιουργώντας με πλάτη στο καλάθι: αυτό θα δώσει τη συνθήκη απορρόφησης της περιφερειακής πίεσης αλλά και θα δώσει περισσότερες διαστάσεις στο επιθετικό παιχνίδι των πράσινων, κάνοντας τους λιγότερο εξαρτημένους από την αποτελεσματικότητα των 1v1 και pick n roll δράσεων.
- Επιπλέον πίεση για κατάκτηση της Ευρωλίγκας φέτος στον προπονητή. Η παραμονή του Αμερικανού φόργουορντ στην Αθήνα για 2.5 χρόνια είναι εγγύηση μιας άγνωστης για την Ευρωλίγκα σταθερότητας στο ρόστερ (μαζί με τους Χουάντσο, Γκραντ, Όσμαν, Ναν, Σλούκα), όμως ο ορίζοντας των πράσινων είναι το εδώ και το τώρα. Γίνεται να προστεθεί περισσότερη πίεση στην ήδη ασφυκτική, στα όρια της ψύχωσης για θρίαμβο τον Μάιο εντός έδρας; Προφανώς γίνεται, τα ταβάνια είναι για να σπάνε.
