Οι τομείς που μεταφράζουν σε νούμερα την γενική έννοια «αθλητικότητα», αυτή που καθορίζει ποιο πολύ από κάθε τι άλλο την ταυτότητα του φετινού Ερυθρού Αστέρα, είναι συγκεκριμένοι και αυτοί που πιθανότατα θα καθορίσουν τον τρόπο που θα κυλήσει το αποψινό παιχνίδι στο Ειρήνης και Φιλίας. Έχουμε και λέμε:
- Επιθετικό ριμπάουντ. Πρώτος στη λίγκα με 37.6%, προσπερνώντας εσχάτως τον Ολυμπιακό (37%). Στους συνήθεις ύποπτους (Μονέκε, Οτζέλεϊ, Κάλινιτς) έχουν προστεθεί ο βελτιωμένος στο δεύτερο γύρο Ίζουντου και ο Μπολομπόι που επέστρεψε από μακροχρόνιο τραυματισμό.
- Πόντοι από λάθη/πόντοι από αιφνιδιασμό. Με φτεροπόδαρους πλάγιους που μπορούν να καλύψουν γρήγορα αποστάσεις, η επίθεση του Αστέρα μεταμορφώνεται όταν πάρει πόντους στο ανοιχτό γήπεδο.
- Η μεγαλύτερη ποιότητα του Αστέρα είναι η ικανότητα του να εμφανίζει ψηλά σχήματα με ικανότητα στην άμυνα με αλλαγές, την τυπική δηλαδή κατάσταση κόντρα στην οποία ο Ολυμπιακός έχει βρεθεί να δυσκολεύεται. Αυτή η συνθήκη οδηγεί το παιχνίδι σε παιχνίδια απομόνωσης 2v2 ή 1v1, πράγμα τελείως αντίθετο στη φιλοσοφία των ερυθρόλευκων του Πειραιά. Αυτό δεν σημαίνει, όπως έδειξε και το Ντουμπάι, πως δεν μπορούν να ανταπεξέλθουν με άξονες τους Ντόρσεϊ/Φουρνιέ, απλώς ότι σε αυτή την περίπτωση παίζει κανείς το παιχνίδι των αντιπάλων και όχι το δικό του.
Με έναν πόιντ γκαρντ εκτός μάχης (Τζόσεφ) και άλλους δύο αμφίβολους (Μόρις, Νιλικίνα), η λογική λέει ότι ο Ομπράντοβιτς θα έχει στόχο να πιέσει όσο το δυνατόν περισσότερο τους αντιπάλους χειριστές στην προσπάθεια του να σταματήσει τη ροή της επίθεσης του αντιπάλου. Αντίδοτο σε αυτά μπορεί να είναι η δημιουργία του Γουόρντ από πλάγια, όσο και στοχευμένα post-up παιχνίδια του Μιλουτίνοφ: αμφότεροι μπορούν να λειτουργήσουν ως βαλβίδα ασφαλείας για να εκτονωθεί η πίεση που αναμένεται να ασκηθεί αλλού.
Ο Αστέρας, ποιος θα το έλεγε στα 10’s, είναι η τέταρτη πιο γρήγορη ομάδα της λίγκας. Η επιλογή δεν είναι πάντως χωρίς ρίσκο: παρότι μοίρασε τρεις σερί κατοστάρες εκτός έδρας παραμένει μια μέτρια επίθεση (13η σε ORtg) και ταυτόχρονα πολύ ευάλωτη στο λάθος (2η χειρότερη σε TRN% με 16.3. Καταφέρνοντας να πατήσει φρένο στους Big-3 του αντιπάλου (Μίλερ-ΜάκΙντάιρ, Μπάτλερ, Γουόρα), ο Ολυμπιακός έχει τρόπο να ελέγξει το ματς αν πιέσει σωστά τη μπάλα και στερήσει κατοχές ασκώντας με τη σειρά του πίεση στο ριμπάουντ. Σαν κάθε τυπική ομάδα που πιέζει αφόρητα τη μπάλα, ο Αστέρας βρίσκεται συχνά εκτεθειμένος στη δεύτερη ζώνη άμυνας.
Σε κάθε περίπτωση, το ματς είναι κρίσιμο για μια σειρά από λόγους. Με νίκη ο Ολυμπιακός θα στείλει τον Αστέρα δύο νίκες μακριά, σβήνοντας ενοχλητικές πιθανότητες ισοβαθμιών. Επιπλέον θα καταφέρει να μπει με το δεξί από ψυχολογικής άποψης στην εβδομάδα του Κυπέλλου, καθ΄ οδόν για τη διεκδίκηση του πρώτου τροπαίου της σεζόν.
