Οι πράσινοι χθες βράδυ, έδωσαν απαντήσεις σε όσους αμφισβήτησαν το πραγματικό του «ταβάνι».
Ο Ράφα Μπενίτεθ διάβασε άριστα το παιχνίδι, «κλείδωσε» τα δυνατά σημεία του Ολυμπιακού και έστησε μια ομάδα απόλυτα προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις του ντέρμπι.
Η διαχείριση από τον πάγκο ήταν υποδειγματική, ένα πραγματικό ρεσιτάλ τακτικής που αποτυπώθηκε στο χορτάρι. Όλοι ήξεραν τι πρέπει να κάνουν και πότε.
Κανείς ποδοσφαιριστής δεν υστέρησε και όλοι έδωσαν το κάτι παραπάνω γι’ αυτή την τεράστια νίκη.
Μπροστάρης αυτής της προσπάθειας ήταν ο Βιθέντε Ταμπόρδα.
Ο Αργεντινός έδωσε νωρίς το προβάδισμα, όμως, το γκολ είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου.
Τρομερή τεχνική, εξαιρετική κάθετη πάσα, καθαρό μυαλό στο παιχνίδι του, χωρίς υπερβολές και περιττές ενέργειες.
Παίκτης με τσαμπουκά, διάθεση και προσωπικότητα.
Αν παίζει τέτοια μπάλα σε αυτό το χρονικό σημείο, φανταστείτε τι μπορεί να προσφέρει αργότερα, όταν πάρει περισσότερα παιχνίδια στα πόδια του.
Ευτυχώς η διοίκηση είχε καταλάβει το «χρυσάφι» που είχε στα χέρια της ανεκμετάλλευτο και δεν βιάστηκε να πάρει αποφάσεις.
Γιατί αν ο Γιάννης Αλαφούζος άκουγε τους ειδήμονες του πληκτρολογίου και δεν επέμενε να αξιοποιηθεί πάση θυσία, θα είχε δοθεί κάπου δανεικός.
Ο Αργεντινός μέσος έκλεισε χθες πολλά στόματα με την εμφάνιση του.
Δεν είναι μόνο το γκολ, αλλά η προσωπικότητα που διαθέτει.
Ήταν παντού, σαν πραγματικός ηγέτης. Ζητούσε μπάλα δεν κρύφτηκε σε κανένα σημείο του αγώνα, ενώ πίεζε σαν αμυντικός όταν η ομάδα το χρειαζόταν.
Εξίσου εντυπωσιακή ήταν η παρουσία του Σωτήρη Κοντούρη.
Ένας ποδοσφαιριστής που τον βλέπεις και λες ότι παίζει χρόνια στον Παναθηναϊκό. Και να σκεφτείτε ότι αποκτήθηκε πριν από ένα μήνα, χωρίς τυμπανοκρουσίες, ως επένδυση για το μέλλον.
Σπάνια βλέπεις παίκτη που ήρθε στη λογική του «μήπως πιάσει», να αρπάζει την ευκαιρία από «τα μαλλιά» τόσο γρήγορα. Ωριμότητα, πνευμόνια, καθαρό μυαλό και ουσία, στοιχεία που τον φέρνουν αργά, ή γρήγορα, προ των πυλών της Εθνικής ομάδας.
Δίπλα του ο Μανώλης Σιώπης, που πραγματοποίησε το καλύτερο του παιχνίδι με τη φανέλα του τριφυλλιού.
Ακούραστος, δυναμικός, προσεκτικός στην πρώτη πάσα, έκανε τη ζωή των παικτών του Ολυμπιακού εξαιρετικά δύσκολη και έδωσε ισορροπία στη μεσαία γραμμή.
Για τον Αντίνο, τα λόγια είναι περιττά.
Ποτέ στο παρελθόν τόσο μεγάλο ταλέντο όπως αυτός, δεν έχει εμφανιστεί στη χώρα μας για να παίξει μπάλα.
Για να θαυμάσει τα αξιοθέατα της πατρίδας μας μπορεί, όχι όμως, για να παίξει ποδόσφαιρο.
Ο Αργεντινός εξτρέμ θα τρελάνει κόσμο με τις εμφανίσεις του και να είστε βέβαιοι γι’ αυτό.
Βασικά τρέχει ακατάπαυστα, είναι εξαιρετικός στο ένας εναντίον ενός, ταχύτατος και κινείται σωστά στον χώρο. Οι πάσες του υψηλού επιπέδου και αυτό το στοιχείο τον κάνει να ξεχωρίζει από τους υπόλοιπους επιθετικούς.
Μακάρι να τον απολαύσει ο κόσμος του Παναθηναϊκού για πολλά χρόνια.
Σε γενικές γραμμές χθες βράδυ δεν υπήρξε παίκτης του τριφυλλιού που να υστέρησε.
Από τον Πάλμερ-Μπράουν και τον Τετέϊ, μέχρι τον Γεντβάϊ, τον Κυριακόπουλο, τον Καλάμπρια και τον Λαφόν.
Όλη η ομάδα ακολούθησε πιστά το πλάνο του Ισπανού προπονητή και έφτασε σε μια τεράστια επιτυχία, που δίνει στον Παναθηναϊκό το δικαίωμα να κτυπήσει την τετράδα.
Μια νίκη που δίνει επίσης ψυχολογία, ενόψει της κρίσιμης ρεβάνς στην Τούμπα για το κύπελλο την ερχόμενη Τετάρτη.
Ο κόσμος του Παναθηναϊκού είχε πραγματικά ανάγκη αυτή την επιτυχία απέναντι στον αιώνιο αντίπαλο και πλέον μπορεί να ελπίζει σε καλύτερες μέρες.
Η ομάδα της Αθήνας διαθέτει ποιοτικό ρόστερ και σίγουρα το ακριβότερο στην Ελλάδα.
Σκεφτείτε μόνο ότι στο Φάληρο δεν αγωνίστηκαν λόγω τραυματισμού οκτώ σημαντικά στελέχη και πως ακόμη δεν έχουμε δει την ομάδα με τον Γιάγκουσιτς στο αρχικό σχήμα.
Ο Παναθηναϊκός χθες δεν κέρδισε απλώς ένα ντέρμπι, αλλά πολύ περισσότερα πράγματα που θα φανούν στην πορεία.
Έδειξε χαρακτήρα, ποιότητα, ταλέντο.
Ένα συγκρότημα που αρέσει, με μέλλον και προοπτική.
Το κακό ξεκίνημα στο πρωτάθλημα στοίχισε πολύ ακριβά, όμως η ομάδα που θα φτιαχτεί υπομονετικά για την επόμενη σεζόν με αυτούς τους εξαιρετικούς παίκτες, είναι σίγουρο ότι θα αρέσει σε όλους.
Αρκεί να υπάρξει στήριξη από τον κόσμο και υπομονή.
Ο Παναθηναϊκός θα ξαναγίνει αυτός που ήταν κάποτε.