Αυτές οι γραμμές γράφονται πριν το ματς του Λεβαδειακού με τον Παναιτωλικό, ωστόσο το δείγμα γραφής μετά από 16 αγωνιστικές είναι αρκετά μεγάλο για να εξαχθούν κάποια συμπεράσματα αμιγώς ποδοσφαιρικά. Η ομάδα-μοντέλο του Νίκου Παπαδόπουλου έχει κερδίσει τις καρδιές όλων των Ελλήνων φιλάθλων με το ορθολογικό και συνάμα εντυπωσιακό ποδόσφαιρο που παίζει.
Ποδόσφαιρο με δομή, με αρχές, με ρόλους, με όλους τους παίκτες -πολλοί εκ των οποίων φτασμένοι- να θέτουν εαυτό στη διάθεση της ομάδας. Με έναν προπονητή που μοιράζει απλόχερα αγάπη στους παίκτες του, που τους βελτιώνει πνευματικά και τακτικά και με μια διοίκηση αποφασισμένη να μην “ξεπουλήσει” τα διαμάντια της, τότε μιλάμε για μια ομάδα που απόλυτα δίκαια βρίσκεται αυτή τη στιγμή στην τέταρτη θέση της βαθμολογίας.
Γίνεται πολύ μεγάλη κουβέντα για το αν ο Παναθηναϊκός καταφέρει να βγει τέταρτος ή όχι. Η κουβέντα αυτή όμως πρέπει να έχει στη βάση της και τον Λεβαδειακό και το ερώτημα είναι σαφές. Ποια ομάδα αξίζει να είναι στην πρώτη τετράδα αυτή τη στιγμή; Πιστεύω πως αν γινόταν ένα γκάλοπ σήμερα στο 100% η απάντηση θα ήταν “ο Λεβαδειακός”.
Οκ, υπάρχουν ακόμα δέκα αγωνιστικές μέχρι το τέλος και εδώ θα είμαστε αν αλλάξει η εικόνα και των δύο ομάδων 180 μοίρες να το ξανασυζητήσουμε. Όμως σήμερα, 19 Ιανουαρίου 2026, η ομάδα που αξίζει να είναι στην πρώτη τετράδα είναι η πράσινη της Βοιωτίας και όχι η πράσινη της Αθήνας.
Ο Παναθηναϊκός δείχνει πως δουλεύει λες και είναι Ιούλιος και ψάχνει ακόαμ να βρει το πλάνο, ενώ παράλληλα ο Μπενίτεθ πιθανότατα δεν έχει ενημερωθεί για το τί εστί Παναθηναϊκός και δη Παναθηναϊκός 2026. Η πίεση είναι αφόρητη για να γίνονται πειράματα. Οι παίκτες δεν είναι αμοιροι ευθυνών όταν φοράνε αυτή τη φανέλα. Το οργανόγραμμα έχει αλλάξει ριζικά, αλλά η νοοτροία παραμένει ίδια στη μετά Γιοβάνοβιτς εποχή. Καμία ένταση, κανένα νεύρο, σα να μην αντιλαμβάνονται οι περισότεροι την κατάσταση. Είναι πολλοί οι +30 παίκτες του ρόστερ.
Χρειάζονται δομικές αλλαγές και εκεί και όσοι μείνουν στο τέλος να κάνουν εντατικά φροντιστήρια για το βάρος που έχουν από τη στιγμή που υπέγραψαν και αποδέχθηκαν να αγωνιστούν σε αυτόν τον υπό πίεση σύλλογο. Διαφορετικά καλό θα ήταν να μην έχουν υπογράψει. Διότι εκτίθενται και μειώνουν και τη χρηματιστηριακή τους αξία.
Επειδή όμως το θέμα μας είναι ο Λεβαδειακός, δηλαδή η καλύτερη επίθεση του πρωταθλήματος, η ομάδα που σε κάνει να τρίβεις τα μάτια σου είτε παίζει σε transition καταστάσεις, είτε παίζει set επιθέσεις απέναντι σε οργανωμένες άμυνες, θα πρέπει να βγάλουμε όλοι το καπέλο μας στον Νίκο Παπαδόπουλο και τους παίκτες του για όσα όμορφα μας προσφέρουν τη φετινή σεζόν.
