Η Φενέρμπαχτσε μοιάζει με τον Ολυμπιακό, όχι στον τρόπο παιχνιδιού, αλλά στο ότι είναι βαθιά εμποτισμένη από την φιλοσοφία του προπονητή της, τόσο που ξέρει κανείς τι θα βρει απέναντί του. Γκαρντ και φόργουορντ με μέγεθος, ευκίνητοι ημίψηλοι και αδιαπραγμάτευτη άμυνα με αλλαγές για να επιβραδυνθεί το παιχνίδι και να απαγορευτούν οι συνεργασίες.
Το αρχικό 3-5 του Οκτώβρη έγινε 9-1 το επόμενο δίμηνο όταν ο Σάρας αποφάσισε πως δεν υπάρχει η πολυτέλεια να βασιστεί σε κανένα άλλο νεοφερμένο πλην του plug n’ play, τον βάζω μέσα και παίζει Χόρτον-Τάκερ. «Ξέρω πολύ καλά ότι υπερ-χρησιμοποιώ κάποιους παίκτες» μου έλεγε χθες, στη μίνι-συνέντευξη που θα δείτε σήμερα στους Playmakers. Μπόλντγουιν και Χολ στα γκαρντ, Τάκερ, Μπιμπέροβιτς, Γιάντουνεν, Κόλσον, Μέλι, το όλον επτά. Έτσι δεν είναι περίεργο που απέκτησε δύο παίκτες τις τελευταίες μέρες, τον σχεδόν 39άρη Ντε Κολό και τον Κρις Σίλβα που πριν σχεδόν ένα μήνα σκόραρε 31 πόντους απέναντι στον Ολυμπιακό. Μπόικοτ και Μπόστον μπορεί να βελτιωθούν, το πιθανότερο όμως είναι πως δεν θα κάνουν τη διαφορά.
Ο Ολυμπιακός είναι εδώ κουρασμένος από τα συνεχόμενα ταξίδια και τα τρία δύσκολα ματς που έχει παίξει τις τελευταίες δέκα μέρες (Βίρτους, Παναθηναϊκός, Άρης), ταυτόχρονα όμως πιο τακτοποιημένος από κάθε άλλη φορά την φετινή σεζόν. «Πασάρουμε καλύτερα, φαίνεται και από τα νούμερα» έλεγε ο Γιώργος Μπαρτζώκας για την ομάδα του που έχει σκαρφαλώσει στη δεύτερη θέση της Ευρωλίγκας σε ποσοστό πόντων από ασίστ (66.4%, πίσω από το 67.1% της Βίρτους σύμφωνα με το RealGM).
Το να πασάρεις είναι ταυτόχρονα δουλειά και νοοτροπία, βοηθάει όμως να έχεις στο ρόστερ τον καλύτερο αυτή τη στιγμή σέντερ της Ευρωλίγκας. Ο Νίκολα Μιλουτίνοφ μετράει 11.5 πόντους, 9 ριμπάουντ (4.5 επιθετικά), 4 ασίστ στα τελευταία δύο παιχνίδια, χωρίς να μετράει κανείς πόσες από τις πάσες του έγιναν ασίστ μετά από λίγο (pass to assist) ή πόσα σκαμπιλίσματα της μπάλας βοήθησαν τους υπόλοιπους να μαζέψουν τη μπάλα.
Χωρίς ακόμα τους Γουορντ, Μακίσικ οι ερυθρόλευκοι θα χρειαστεί να περιορίσουν τα κενά αέρος του second unit και να έχουν ξεκάθαρες ιδέες και αποφασιστικότητα στο πως θα επιτεθούν στην άμυνα με αλλαγές της Φενέρ. Κομβική θα είναι επίσης η προσπάθεια στο αμυντικό ριμπάουντ, ειδικά στις πεντάδες χωρίς τον Κώστα Παπανικολάου, αφού η Φενέρ είναι η τυπική ομάδα που θα ανανεώσει κατοχές βασισμένη στην σκληράδα και το μέγεθος των φόργουορντ της.
«Οι μεταγραφές είναι το όπιο του λαού» έλεγα χθες στον προπονητή του Ολυμπιακού και αυτός χαμογέλασε. Ο Ταϊρίκ Τζόουνς έρχεται για να κάνει ντουέτο με τον Νίκολα Μιλουτίνοφ και να γίνει μια βελτιωμένη έκδοση του – όχι πάντως αρνητικού, απλώς όχι elite σε ποιότητα – Ντόντα Χολ. Ο Τζόουνς έχει τα ίδια βασικά χαρακτηριστικά με τον Χολ: ένας rimrunner ψηλός που θα τρέξει προς το καλάθι για να τελειώσει φάσεις ή να δημιουργήσει αποστάσεις με την προσοχή που η άμυνα οφείλει να δείξει σε αυτόν. Καλύτερος post παίκτης από τον Χολ (αλλά όχι σπουδαίος), πιο αποτελεσματικός πασέρ και αμυντικός σε άμυνα με αλλαγές. Τα μειονεκτήματά του σχετίζονται με τον ενστικτώδη, συναισθηματικό τρόπο που παίζει: συχνά παρασύρεται κάνοντας φάουλ που μπορεί να αποφύγει ή κυνηγώντας το κλέψιμο αντί να μείνει πειθαρχημένος τακτικά. Η ανάδειξη του θα σχετιστεί και την αποτελεσματικότητα του Μόρις, αφού ο Τζόουνς είναι ένας τυπικός pick n roll ψηλός που θα επωφεληθεί από την ύπαρξη ενός αντίστοιχου τέτοιου γκαρντ. Σε κάθε περίπτωση ο Ολυμπιακός όχι μόνο απέκτησε έναν εγνωσμένης αξίας ψηλός Γενάρη μήνα, πράγμα που από μόνο του δεν είναι εύκολο, αλλά και θωράκισε τη ρακέτα του με τρεις αξιόπιστους σέντερ και έδιωξε την ανασφάλεια κάποιου πιθανού τραυματισμού.
