Πήρε την Τσέλσι έκτη στην βαθμολογία και μαζί της σε έναν χρόνο επέστρεψε στο Champions League – που δεν είναι και ότι πιο εύκολο στην Αγγλία σε σχέση με άλλες χώρες – κατέκτησε το Conference League που μπορεί να θεωρείτε ότι δεν είναι σπουδαία επιτυχία για μια ομάδα επιπέδου Τσέλσι αλλά είχε ένα τεράστιο πρέπει και πέτυχε και φυσικά σήκωσε και το παγκόσμιο κύπελλο συλλόγων διαλύοντας την Παρί Σεν Ζερμέν στον τελικό, την πρωταθλήτρια Ευρώπης.
Όσο περνούν οι μέρες μαθαίνουμε ότι δεν ήταν και ο λόγος της αποχώρησης από τον πάγκο η αγωνιστική εικόνα. Σίγουρα δεν είναι μια ασταμάτητη Τσέλσι που σαρώνει αλλά είπαμε ότι ο ανταγωνισμός στην Πρέμιερ Λιγκ είναι σε άλλο επίπεδο.
Το βασικό πρόβλημα ήταν οι σχέσεις του κόουτς με την διοίκηση και κυρίως ο εγωισμός που έδειξαν και οι δύο πλευρές. Ποιος θα κερδίσει μια μάχη που κανείς δεν γνώριζε ότι δίνεται, στα παρασκήνια.
Η Guardian αποκάλυψε διπλή προσέγγιση της Μάντσεστερ Σίτι στον Ιταλό στα τέλη Οκτώβρη και στα μέσα Δεκέμβρη ως αντικαταστάτη του Πεπ Γκουαρδιόλα σε περίπτωση αποχώρησης το καλοκαίρι. Από την Τσέλσι διαρρέουν ότι οι ενέργειες του κόουτς από εκείνη την στιγμή και μετά ήταν ενέργειες ενός ανθρώπου που έψαχνε τρόπο να αποχωρήσει από τον σύλλογο.
Πρώτα εκείνο το σχόλιο μετά την νίκη απέναντι στην Έβερτον στις 13 Δεκέμβρη για τις “χειρότερες 48 ώρες που έχω ζήσει στον σύλλογο” χωρίς καν να υπάρχει ερώτηση ή θέμα για τις σχέσεις του με την διοίκηση, μετά το σχόλιο για την “μη στήριξη από ανθρώπους στην διοίκηση” και τέλος η απουσία του από την καθιερωμένη συνέντευξη τύπου μετά την ισοπαλία 2-2 με την Μπόρνμουθ γιατί ξαφνικά λέει, ένιωσε αδιαθεσία.
Όσον αφορά τον εγωισμό του Μαρέσκα πληγώθηκε από το ότι έχασε την μάχη με το ιατρικό τιμ της ομάδας. Πολλάκις είχε δηλώσει ότι δεν του επιτρέπεται να χρησιμοποιεί σε συνεχόμενα παιχνίδια, παίκτες όπως οι επιρρεπείς σε τραυματισμούς Φοφανά, Νέτο, Τζέιμς και Πάλμερ. Για αυτό ευθύνεται η αυστηρή πολιτική του συλλόγου στο θέμα των τραυματιών και φυσικά όταν απέσυρε τον Πάλμερ με την Μπόρνμουθ νωρίς από το παιχνίδι και αποδοκιμάστηκε από την κερκίδα – όταν δεν είναι και δική του ευθύνη αλλά έτσι του λένε, έτσι κάνει – εκνευρίστηκε και με το δίκιο του. Υπάρχει επίσης και η ξεκάθαρη αντίθεση του σε μεταγραφικές κινήσεις που πραγματοποιήθηκαν από τον σύλλογο και για τις οποίες είχε εκφράσει την αντίθεσή του.
Τώρα θα μου πείτε είναι σοβαρά πράγματα αυτά για να χαλάσουν οι σχέσεις της διοίκησης με έναν προπονητή που αποδεδειγμένα βοήθησε την ομάδα να εξελιχθεί και να αντιμετωπίσει νοοτροπία νικητή;
Θα σας απαντήσω, για εμένα, όχι.
Μου μοιάζει μια πολύ εύκολη και σύντομη συζήτηση που πιθανότατα θα έλυνε το πρόβλημα αν ο εγωισμός έμπαινε στην άκρη και από τις δύο πλευρές ή θα φτάναμε εδώ που φτάναμε αλλά νωρίτερα και όχι να χαθεί τουλάχιστον ένας μήνας στον οποίο η Τσέλσι πήγε από το -3 από την Άρσεναλ στο -15.
Το βασικό θέμα είναι ότι η Τσέλσι πάει ακέφαλη στο ντέρμπι με ποιόν άλλον; Την Μάντσεστερ Σίτι, με αμφίβολη πλέον την παρουσία της στην πρώτη τετράδα της βαθμολογίας και τις φήμες να αναφέρουν ότι πρώτος στόχος για τον πάγκο είναι ο Λίαμ Ροσίνιορ που βρίσκεται στον πάγκο του Στρασβούργου στην Γαλλία, ομάδα που μπορούμε να χαρακτηρίσουμε θυγατρική της Τσέλσι.
Άγνωστο αν ο Ροσίνιορ μπορεί να αναλάβει τέτοιο καράβι που πολλοί και σπουδαιότεροι από τον Μαρέσκα προπονητές δεν στέριωσαν, άλλωστε δεν έχουν άδικο όσοι λένε “μεγάλα καράβια, μεγάλες φουρτούνες”.
