Ολυμπιακός: Οι ήττες είναι σύμπτωμα

Δεν χρειαζόταν κανείς να είναι πανεπιστήμονας του μπάσκετ, που έλεγε και ο μακαρίτης ο Ντούντα, για να  βάλει σε μια σειρά τα δεδομένα του αγώνα του Ολυμπιακού με τη Βαλένθια πριν αυτός αρχίσει. Έγινε και σε αυτή τη γωνία, σε κείμενο που είχε τίτλο «η Βαλένθια που σε εξαντλεί». Σε αυτό τονίστηκε το εκτεταμένο rotation της ισπανικής ομάδας που της επιτρέπει να έχει τον ίδιο βαθμό έντασης για 40 λεπτά, την ανάγκη να σεβαστούν οι ερυθρόλευκοι τους αντίπαλους ψηλούς που σουτάρουν, η προφανής ανάγκη να επιστρατευτεί ο Κώστας Παπανικολάου και το γενικότερο ζητούμενος της συμμετοχής περισσότερων παικτών προκειμένου να τιθασευτεί ο αντίπαλος ρυθμός.

Επιστροφή στο παιχνίδι. Ο Κώστας Παπανικολάου αποσύρεται από το παιχνίδι μετά από 13 λεπτά συνεχόμενης συμμετοχής με το σκορ στο 80-75, με τον Γουόκαπ να στήνει δίδυμο πόιντ γκαρντ στην περιφέρεια μαζί με τον Νιλικίνα. Ο Ντόρσεϊ σκοράρει για δύο (82-75) και ακολούθως ξεκινά η κατάρρευση: καταδικαστικό σερί 0-15 σε 3.5 λεπτά. Ο Βεζένκοφ παίζει όλο το 20λεπτο και είναι φανερά καταπονημένος στην τελική ευθεία, διάστημα στο οποίο ο Ολυμπιακός ψάχνει τον τρόπο να κρατηθεί όρθιος. «Νομίζω ότι στο τέλος ο Ολυμπιακός ήταν λιγάκι κουρασμένος», σχολίασε σχετικά ο Πέδρο Μαρτίνεθ σε δήλωση του στη συνέντευξη τύπου.

Ο Μπαρτζώκας ξιφούλκησε με σχετική δική του αναφορά αναφέροντας πως «στο παρελθόν έχω κατηγορηθεί πως έκανα αλλαγές με το ρολόι, τώρα θα κατηγορηθώ για το αντίθετο». Η επιλογή του στο πρώτο ημίχρονο να δώσει 9 λεπτά στον Νιλικίνα, 8 στον Πίτερς και 7.5 στον Λι ήταν λογική, αφού όπως είπε ο ίδιος ο κόουτς του Ολυμπιακού «στον ρυθμό της Βαλένθια δεν μπορεί να παίξει ένας παίκτης 40 λεπτά». Κανείς μπορεί εντούτοις να αντιπαρατάξει πως δεν μπορεί ούτε για 20 – και πως από τη στιγμή που ήταν φανερό πως ο Παπανικολάου ήταν αυτός που μαζί με τον Γουόκαπ έδινε στον Ολυμπιακό τον συνδυασμό αμυντικής οντότητας και επιθετικής ροής, ήταν σημαντικό να προβλεφθεί να είναι σε θέση να τελειώσει το παιχνίδι με τις απαραίτητες δυνάμεις. Αντ΄ αυτού, μετά το φανερά δυσλειτουργικό για πολλούς λόγους Γουόκαπ-Νιλικίνα επιλέχθηκε η λύση των Φουρνιέ-Ντόρσεϊ, με τα γνωστά αποτελέσματα.

Πιο πολύ όμως και από τα παραπάνω ο Ολυμπιακός εκτέθηκε αμυντικά αφού βάσει αναποτελεσματικής τακτικής επέτρεψε στους αντιπάλους σέντερ να εκτελέσουν 15(!) φορές από το τρίποντο, τις περισσότερες με καλές προϋποθέσεις και φυσικά να αναδειχτούν ως κλειδιά της νίκης σκοράροντας μαζί 35 πόντους με 7/15 από απόσταση. Τα υπόλοιπα, λίγο ως πολύ θα τα άντεχαν, αυτό όχι.

Το 8-7 ρεκόρ και η τέταρτη ήττα στα τελευταία πέντε παιχνίδια ανάβουν το κουμπί της κρίσης από την οποία καλούνται να βγουν οι Πειραιώτες, όμως οι ήττες δεν είναι το πρόβλημα, αλλά το σύμπτωμα – και αυτό είναι το ανησυχητικό στην περίπτωσή τους.

Με το ημερολόγιο να γράφει 17 Δεκεμβρίου, δηλαδή μετά από 2.5 μήνες στη σεζόν, ο Ολυμπιακός είναι σε αναζήτηση ταυτότητας. Για μια σειρά από λόγους που έχουν να κάνουν με συνδυασμό των δομικών χαρακτηριστικών του ρόστερ και των αναπόφευκτων τραυματισμών, οι ερυθρόλευκοι δεν έχουν ακόμη καταλήξει στα σχήματα εκείνα τα οποία θα διαμορφώσουν την αγωνιστική τους φυσιογνωμία, τους ρόλους που αυτά προβλέπουν και την συνακόλουθη ιεραρχία. Την ίδια στιγμή παίρνουν εβδομάδα την εβδομάδα όλο και λιγότερα από τους παίκτες του πάγκου, με αποτέλεσμα το βάθος του ρόστερ να αποτελεί στην ουσία κενό γράμμα.

Αντετοκούνμπο, Λαρεντζάκης, Νετζήπογλου δεν λογίζονται ως παίκτες Ευρωλίγκας, ο Παπανικολάου πέρασε το διάστημα από την 7^η ως την 15^η αγωνιστική με μέση συμμετοχή σχεδόν 6 λεπτών την ώρα που οι ερυθρόλευκοι ψάχνονταν στην άμυνα και πλάγιοι ήταν τραυματίες, ο Λι φανερά μένει μέχρι να φύγει και παίζει με σταθερό δισταγμό και ο Νιλικίνα βελτιώνεται μεν, αλλά δεν μπορεί να ξεφύγει από τις δεδομένες αγωνιστικές του αδυναμίες, ακόμα και όταν είναι υγιής. Ως και ο περίφημα σταθερός από τον πάγκο Πίτερς δείχνει να ξεθωριάζει. Η σούμα βγάζει επτά παίκτες από το 15μελές ενεργό ρόστερ της ομάδας, χωρίς να υπολογίζεται ο νεοαποκτηθείς Μόντε Μόρις και οι μακροχρόνια τραυματίες Έβανς και Φαλ. Με τους Γουορντ και Μακίσικ νοκ άουτ, απομένουν έξι. Με έξι παίκτες στην σύγχρονη Ευρωλίγκα μπορεί να επιβιώσεις για λίγο, αλλά είναι αδύνατο να διακριθείς – πόσο μάλλον να διεκδικήσεις τον τίτλο.

Η επιστροφή των δύο Αμερικανών που ενδημούν στο «2» και το «3» θα βελτιώσει αναπόφευκτα την κατάσταση, ενώ μοιάζει αδύνατον να μην καταφέρει ένας φυσιολογικά fit και ορεξάτος Μόρις να μην κάνει τη διαφορά στην υπάρχουσα γραμμή χειριστών της ομάδας. Ο πρώην παίκτης των Νάγκετς έχει επιπλέον καλές πιθανότητες να αναδείξει τα προτερήματα του Ντόντα Χολ, ο οποίος φανερά υποφέρει από την έλλειψη ενός pick n roll γκαρντ. Παρόλα αυτά το αίνιγμα δεν θα λυθεί έτσι εύκολα.

Η Βαλένθια κέρδισε χθες στο Φάληρο και πριν δώδεκα μέρες στο Μαρούσι γιατί δεν είχε ανασφάλειες. Ήξεραν ποιοι ξεκινούν και ποιοι έρχονται, ποιοι ταιριάζουν με ποιους, ποια είναι η ταυτότητα τους σαν ομάδα. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον και με τους παίκτες να αποδέχονται φανερά τους ρόλους τους δεν πανικοβλήθηκαν από τις διψήφιες διαφορές, εκμαίευσαν την career high του Ρίβερς και το 13+8 του 22χρονου Ζαν Μοντέρο, αμφότερων πρωτοεμφανιζόμενων στην Ευρωλίγκα. Και για να μην ξεχνιόμαστε, τους 13 πόντους του Πουέρτο από τον πάγκο.

Για τον Ολυμπιακό μπορεί να μην είναι νωρίς στη σεζόν, αλλά σίγουρα δεν είναι αργά. Όμως το σταυροδρόμι δεν παύει να είναι κρίσιμο και οι αποφάσεις πλέον δεν σηκώνουν αναβολή, ειδάλλως το κύμα κακοκεφιάς και ανασφάλειας κινδυνεύει να σκεπάσει ολοκληρωτικά τη σεζόν της ομάδας σε βαθμό εκτροχιασμού.