Το τελευταίο δείγμα της Βαλένθια είναι πολύ κοντινό, αλλά ας γίνουν μερικές χρήσιμες υπενθυμίσεις. Οι πορτοκαλί παίζουν στον δεύτερο πιο γρήγορο ρυθμό της Ευρωλίγκας (76.0 κατοχές), πίσω μόνο από τις 77.8 της Παρί. Το θέμα είναι ότι αυτοί έχουν παράλληλα τόσο την ποιότητα, όσο και το βάθος να το υποστηρίξουν σε βαθμό που κερδίζει, εξ ου και η παρουσία τους στη δεύτερη θέση της κατάταξης με ρεκόρ 10-5 μαζί με τη Μπαρτσελόνα.
Για να εφαρμοστεί αυτός ο γοητευτικός στο μάτι τρόπος παιχνιδιού απαιτούνται νιάτα και εναλλακτικές λύσεις. Προς αυτή την κατεύθυνση η Βαλένθια έχει μόνο τρεις παίκτες που έχουν πατήσει τα 30 (Κοστέλο 32, Τέιλορ 31, Τόμπσον 30) και όπως βλέπετε κανέναν πάνω από 32. Έτσι δεν υπάρχει παίκτης που να παίζει πάνω από τα 22 λεπτά του Ομάρι Μουρ, αλλά 11(!) διαφορετικοί παίκτες αγωνίζονται 12 λεπτά ή περισσότερο.
Το τρέξιμο σημαίνει αποστάσεις και τρίποντο: η ομάδα του Μαρτίνεθ είναι 2η σε εκτελεσμένα τρίποντα στη λίγκα (πάλι πίσω από το Παρίσι) με 32.9 ανά αγώνα και μάλιστα με αξιοσημείωτη ευστοχία (37.2%, 6η). Για να συμβεί αυτό είναι ελάχιστοι οι παίκτες στο ρόστερ που δεν έχουν το ελεύθερο να σουτάρουν χωρίς δεύτερη σκέψη, ενώ τουλάχιστον δύο ψηλοί μπορούν να ανοίξουν το γήπεδο απειλώντας από μακριά (Κοστέλο, Ρίβερς). Ο Νιλ Σακό ως εναλλακτική δίνει το παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη (αλλά η αδυναμία του στο σουτ τον έχει υποβιβάσει στα 13 λεπτά), πράγμα που πάνω-κάτω ισχύει και στην περίπτωση του Γιανκούμπα Σίμα.
Στην άμυνα θα κάνουν ό,τι μπορούν για να ξαναβγούν στην επίθεση: επιθετικά ριμπάουντ (13.1, 1η), κλεψίματα (6.9, 5η), μπλοκ (3.5, 2η). Απλώνουν την άμυνα στην περίμετρο μην επιτρέποντας ελεύθερα τρίποντα (33.8%, 7η καλύτερη), αλλά αν κανείς ξεπεράσει την πρώτη γραμμή άμυνας θα σκοράρει μάλλον εύκολα.
Η Βαλένθια δεν χολοσκάει από έδρες, σερί, άσχημα διαστήματα και τα λοιπά. Η στιγμή στο Telekom Center Athens που ο Τόμπσον κάνει πόστερ τον Χουάντσο είναι ενδεικτική: ο Παναθηναϊκός έχει μόλις τρέξει ένα μικρό 4-0 με τους Ναν-Σορτς και έχει μειώσει στο τρίποντο, 74-77, 3:51 για το φινάλε. Η κερκίδα κοχλάζει και πιστεύει στην ανατροπή στο φινάλε και σχεδόν οποιαδήποτε άλλη ομάδα θα κοιτούσε να χαμηλώσει το ρυθμό, να παίξει προσεκτικά και να ψάξει την καλύτερη δυνατή επιλογή. Όχι αυτοί: έτρεξαν από την επαναφορά, δοκίμασαν μια διαγώνια πάσα μισού γηπέδου και είχαν σκοράρει σε πέντε δευτερόλεπτα.
Απέναντι τους ο Ολυπιακός θα χρειαστεί πολλή συγκέντρωση, τρέξιμο, εκμετάλλευση της φροντ λάιν του στο μάξιμουμ επίπεδο για να ελέγξει και το τέμπο, μαζί όπως και πολλές περισσότερες εναλλακτικές λύσεις από αυτές που δοκιμάστηκαν στη Βαρκελώνη. Στο Παλάου ο Γιώργος Μπαρτζώκας περιορίστηκε σε ένα rotation οκτώ παικτών (Γουόκαπ, Νιλικίνα, Φουρνιέ, Ντόρσεϊ, Βεζένκοφ, Πίτερς, Μιλουτίνοφ, Χολ), με τους Αντετοκούνμπο-Λαρεντζάκη να είναι θεατές, τον Λι να αγωνίζεται ένα εξάλεπτο και τον Παπανικολάου ένα σκάρτο πεντάλεπτο.
Με τους Μακίσικ – Γουόρντ τραυματίες και τον Μόρις ακόμη ανέτοιμο, οι ερυθρόλευκοι θα χρειαστεί να βρουν λύσεις απέναντι στο μέγεθος της Βαλένθια στα φτερά» (Τέιλορ, Μουρ), ειδικά από τη στιγμή που οι σέντερ θα χρειαστεί να σεβαστούν τις εκτελέσεις των ομόλογων τους από μακριά. Πιθανή άμυνα με αλλαγές θα φέρει έλλειμμα στο αμυντικό ριμπάουντ, πράγμα το οποίο ήδη γεύτηκε ο Παναθηναϊκός που είδε τους πορτοκαλί να τιμωρούν τα 3-guard lineups με 13 επιθετικά ριμπάουντ. Η επιστράτευση του Κώστα Παπανικολάου μοιάζει η προφανής επιλογή για όλα τα παραπάνω, αλλά μοιάζει σχεδόν υποχρεωτικό να βρεθεί άλλος ένας για να εξισορροπηθεί το ενεργειακό ισοζύγιο.
