Όταν στο τέλος του πρώτου δεκαλέπτου του αγώνα, η Παρί είχε κάνει ότι ακριβώς θέλει να κάνει σε κάθε ματς, ο Ολυμπιακός έδειχνε πως το βράδυ του θα είναι μακρύ και ιδιαίτερα δύσκολο. Μόλις η second unit των “ερυθρόλευκων” ανέλαβε δράση στο δεύτερο δεκάλεπτο όλη η εικόνα της αναμέτρησης άλλαξε και ο κανόνας πως “εν αρχή είναι η άμυνα” άρχισε να κυριαρχεί.
Γενικά το μπάσκετ της γαλλικής ομάδας μπορεί να μην είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό και να μην είναι μπάσκετ που δίνει τίτλους, όμως, σε μεμονομένα βράδια οι αντίπαλοί της, την σέβονται πολύ και θεωρούν πως αυτό το αναρχικό μπάσκετ που έχει επιλέξει να παίζει, το παίζει καλά και την καθιστά ικανή να κερδίσει οποιονδπήποτε αντίπαλο σε οποιαδήποτε έδρα. Με τον Ιφί (που δεν έπαιξε στο Φάληρο) και τον Ρόμπινσον να κυριαρχούν στην περιφέρεια και τις γρήγορες επιλογές, η Παρί μπορεί να φέρει τα πάνω κάτω σε μικρό χρονικό διάστημα σε ένα ματς και να μετατρέψει την ψυχολογίσ του αντιπάλου της από χρυσάφι σε σκουπίδι σε ντε – τε.
Ο Ολυμπιακός από την άλλη αφού αρχικά με την άμυνά του ισορόπησε την κατάσταση, στην συνέχεια προσπάθησε εδραίωσει τον ρυθμό του ματς στα δικά του δεδομένα και στο πέντε εναντίον πέντε που κατά τεκμήριο είναι καλύτερος από τους Γάλλους. Ακόμα και έτσι ωστόσο, υπήρχαν διαστήματα στο παιχνίδι που η Παρί έριχνε στην παγίδα της τον Ολυμπιακό και τον ανάγκαζε να παίζει όσο γρήγορα ήθελε εκείνη κι όχι τόσο έξυπνα ήθελε η ελληνική ομάδα.
Ο Γουόκαπ ήταν από τους πρώτους που έδειχναν ξεκάθαρα πως ξέρουν τι πρέπει να γίνει και σε τι τέμπο πρέπει να πάει το παιχνίδι. Ο Φουρνιέ το ίδιο, ανεβάζοντας μάλιστα τις παραγωγικές του επιδόσεις και κάνοντας το καλύτερό του παιχνίδι από την έναρξη της φετινής σεζόν. Δεν ήταν μόνο πως ο Γάλλος του Ολυμπιακού δεν βιαζόταν και γέμιζε υπομονή την επίθεση του Ολυμπιακού, ήταν και η παρουσία του στην άλλη πλευρά του γηπέδου που αμυνόταν ακριβώς με τον τρόπο που πρέπει να αμύνεσαι απέναντι σε μια τέτοια ομάδα όπως είναι Παρί.
Ο Ολυμπιακός κέρδισε το ματς της 12ης αγωνιστικής αφενός γιατί έχει παίκτες με προσωπικότητα και βαθιά γνώση του τακτικού κομματιού και αφετέρου γιατί έχει πολλούς τέτοιους ποιοτικούς παίκτες ικανούς να διαχειριστούν οριακές καταστάσεις. Ο Μιλουτίνοφ πχ που σε ματς πάνω – κάτω δεν μπορεί να είναι και πολύ χρήσιμος λόγω ταχύτητας βρήκε άλλους τρόπους μέσα στο παιχνίδι να είναι επιδραστικός. Σαρώνοντας στα ριμπάουντ, ένα πολύ κομβικό συσταστικό αν θέλεις να κερδίσεις την Παρί. Ο Πίτερς και ο Παπανικολάου έδειξαν στο δεύτερο δεκάλεπτο πως μπορεί ο Ολυμπιακός να έχει σωστές επιλογές στην επίθεση, χωρίς να τρέχει σαν τρελός παθαίνοντας “mirroring” από την Παρί.
