Επειδή διαβάζω αφορισμούς, κυρίως από φιλάθλους, δεν μπορείτε να τα έχετε όλα σε αυτή την ζωή κυρίες και κύριοι.
Αν με ρωτάτε, προσωπικά δεν πίστευα ποτέ ότι μπορεί η Ελλάδα να παίξει το ποδόσφαιρο που έπαιξε στην Σκωτία, κυριαρχικό, με την μπάλα στα πόδια, με την αίσθηση ότι κουμάντο στο γήπεδο κάνει αυτή και όχι με αντίπαλο μια ομάδα ότι να’ναι. Παίξαμε με μια ομάδα που έχει παίξει στα προηγούμενα δύο Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα, που εμείς φυσικά δεν πήγαμε, και με μια ομάδα που στο ίδιο γήπεδο, στην προηγούμενη προκριματική φάση νίκησε την Ισπανία (2-0) και για το Nations League πέρσι την Κροατία (1-0) και με τους Κροάτες είχε και 53% κατοχή μπάλας.
Εμείς κάναμε αυτό που θέλαμε στο γήπεδο για αυτό άλλωστε υπήρχαν και οι αποδοκιμασίες μέχρι να ισοφαρίσουν από το πουθενά οι Σκωτσέζοι.
Πιθανότατα στις παλιές εποχές αυτό το παιχνίδι θα είχε ολοκληρωθεί 0-0, αν δεν το είχαμε χάσει φυσικά γιατί στις στημένες μπάλες ήμασταν και παραμένουμε προβληματικοί, και δεν θα ήμασταν ικανοποιημένοι με την μπάλα που παίξαμε.
Τώρα παίξαμε μπάλα, χάσαμε από δικά μας λάθη ξεκάθαρα και πάλι έχουμε παράπονο. Γιατί το μόνο που θέλει ο Έλληνας είναι να κερδίζει ουσιαστικά, τίποτε άλλο δεν τον ικανοποιεί. Δεν καταλαβαίνει πόσο έχει προοδεύσει αυτή η ομάδα που βλέπει, πόσο έχει αλλάξει τον τρόπο παιχνιδιού, με πόσες λίγες προπονήσεις τα έχει καταφέρει αλλά ποιος ενδιαφέρεται για την διαδικασία; Κανείς… νίκες ρε, μόνο νίκες.
Βέβαια ολόκληρο Euro πήραμε, και άκουσα για ακόμη μια φορά στο ραδιόφωνο χθες στο βράδυ στο αμάξι, ότι κοιμήθηκε ο Θεός και το πήραμε, αμφισβήτηση ακόμη και εκεί, όχι ότι παίξαμε πιο πειθαρχημένα, με το στυλ που είχαμε φυσικά, από οποιαδήποτε ομάδα ίσως στην ιστορία του παιχνιδιού.
Γιατί παιχνίδι είναι και μπορεί οποιοσδήποτε, σε ότι μέρα και να είναι, να φύγει με την νίκη από το γήπεδο, για αυτό άλλωστε είναι και λατρεία το ποδόσφαιρο.
Η αλήθεια για την Ελλάδα είναι κάπου στην μέση. Έχουμε μια πολύ καλή ομάδα, ίσως και καλύτερη από ότι μας αξίζει, αλλά ακόμη πρέπει να δουλευτούν πράγματα, πρέπει να την βοηθήσει η τύχη, πρέπει να δουλέψουμε καλύτερα τις στημένες μπάλες, πρέπει να κρατήσουμε την συγκέντρωσή μας ακόμη κι όταν δεν πάει κάτι καλά όπως το κάναμε στην Σκωτία σε σημαντικό βαθμό.
Με την Δανία οποιοδήποτε αποτέλεσμα από την νίκη είναι καταστροφικό ως αυτό που είναι, ως ένα αποτέλεσμα. Θα χαθεί μια πρόκριση ναι αλλά δεν θα ήθελα, τουλάχιστον εγώ, να χαθεί η διαδικασία, η λογική, ο τρόπος.
Στο αγωνιστικό κομμάτι, στην πιο κρίσιμη μάχη η Ελλάδα εμένα – κι ας μας νίκησαν εύκολα οι Δανοί εδώ μέσα – δεν με πείθει ότι θα χάσει με κατεβασμένα χέρια. Εμένα με πείθει ότι θα ρίξει την ζαριά της κι ότι βγει. Δεν θα μπει στο γήπεδο χαμένη, θα προσπαθήσει να παίξει την μπάλα της, έχει τον αρχηγό να τραβήξει τους υπόλοιπους, έχεις τις προσωπικότητες, έχει τους παίκτες, έχει την ποιότητα. Ήττες πριν αρχίσει το ματς ανήκουν στο παρελθόν, από άλλες εθνικές που έμπαιναν στο γήπεδο και έχαναν από τα Φαρόε όχι μια αλλά δύο φορές.
Αυτή η ομάδα έχει ποιότητα, έχει ιδέες, παίζει όμορφο ποδόσφαιρο και αντί να την στηρίξετε ψάχνετε ποιος έκανε λάθος, ποιος είναι στον πάγκο και θα έπρεπε να παίζει, γιατί δεν κλήθηκε ο ένας ή ο άλλος, γιατί δεν διώχνουμε στις στημένες φάσεις, γιατί, γιατί, γιατί… αφήστε τα παιδιά να παίξουν, μπορεί να χάσουν με την Δανία αλλά θα έχουν όλο το δίκιο του κόσμου αν νικήσουν, με όσα έχουν ακούσει στα τελευταία δύο ματς να βγάλουν μια αντίδραση, για να το πω ευγενικά, προσωπικά θα μου άρεσε.
Με την νίκη…
