Η Ισπανία έβαλε στον Ολυμπιακό τους πρώτους προβληματισμούς της σεζόν. Γράφει ο Χρήστος Καούρης.

Μία νίκη, μία ήττα και επιστροφή στο σπίτι για τον Ολυμπιακό, το τεχνικό τιμ του οποίου πήρε κυρίως από το ματς της Μαδρίτης αλλά και από αυτό της Βιτόρια σημειώσεις που θα δουλευτούν στις προπονήσεις της εβδομάδας που θα ακολουθήσει. Η ήττα από τη Ρεάλ προφανώς δεν αποτελεί καταστροφή – απλώς το εύρος της διαφοράς και η ανόητη, όπως την χαρακτήρισε ο κόουτς Μπαρτζώκας διαχείριση στο φινάλε χάλασε την τελική εικόνα.

Κοινή συνισταμένη των δύο αγώνων, το αμυντικό έλλειμμα. Η είσοδος του Ντόρσεϊ στο βασικό σχήμα και η μετατόπιση του Φουρνιέ στο «3» έχει δώσει μια τριάδα που είναι σε θέση να κουβαλήσει τους ερυθρόλευκους στην επίθεση, την ίδια στιγμή όμως τους αδυνατίζει σε μέγεθος και τους καθιστά περισσότερο ευάλωτους στο αμυντικό κομμάτι. Ο Ελληνοαμερικανός γκαρντ είναι ενεργός όσο ποτέ και έφυγε από την Ισπανία με δύο σερί 20άρες, όμως το μπάσκετ δεν είναι άσκηση πρόσθεσης, αλλά χημείας.

Το χθεσινό παιχνίδι του Palacio χάθηκε από τη στιγμή που οι ερυθρόλευκοι πιέστηκαν σε τέτοιο βαθμό που αργά ή γρήγορα παρέδωσαν τις αρχές του παιχνιδιού τους και αγωνίστηκαν με ένα τρόπο που αποδείχτηκε επωφελής για τη Ρεάλ. Το ζήτημα πηγαίνοντας προς τα εμπρός είναι πως θα βρεθούν τα αντίδοτα σε κάτι τέτοιο, πράγμα το οποίο θα εξαρτηθεί τόσο από τις νέες ισορροπίες που θα διαμορφώσει η είσοδος του Νιλικίνα, όσο και από την επάνοδο του Έβανς, όταν αυτή συμβεί. Ο Γουόρντ άφησε καλές εντυπώσεις με το off ball παιχνίδι του και πιθανότατα στο μέλλον θα γίνει ο εξισορροπιστής της πεντάδας, ο Λι το πιθανότερο είναι πως θα βρεθεί εκτός 12άδας αν όλοι είναι υγιείς.

Η εξαιρετική παρουσία του Μιλουτίνοφ ήταν η μία πλευρά του νομίσματος στο «5», αφού η άλλη περιείχε την αμυντική ανασφάλεια που έφεραν οι αναιμικές εμφανίσεις του Χολ. Μόνο αφελής θα περίμενε πως η ζωή μετά τον Φαλ θα ήταν εύκολη υπόθεση, το δίκαιο πάντως είναι να δοθεί αρκετός χρόνος ακόμα στον Αμερικανό προκειμένου να πατήσει καλύτερα στο παρκέ: δεν είναι και ούτε θα γίνει ένας σπουδαίος post up αμυντικός (ειδικά απέναντι σε πιο βαρείς σέντερ όπως ο Ταβάρες ή ο Φερνάντο), αλλά είναι δεδομένο πως μπορεί να παίξει πολύ καλύτερα.

Ο Ολυμπιακός, καλό είναι να υπενθυμίζεται συχνά αυτό τον καιρό, είναι πολύ περισσότερο work in progress σε σχέση τα προηγούμενα χρόνια. Νιλικίνα, Έβανς, Γουορντ, Χολ, Αντετοκούνμπο είναι τα νέα πρόσωπα του καλοκαιριού, την ίδια στιγμή όμως τόσο ο Λι όσο και ο Ντόρσεϊ ψάχνουν τους δικούς τους ρόλους. Οι αναταράξεις, όταν κανείς βγάζει και βάζει κομμάτια, είναι μέρος της διαδρομής.