Ο θρυλικός Ρώσος πορτιέρε θεωρείται από πολλούς ο κορυφαίος όλων των εποχών και ο μοναδικός τερματοφύλακας που κατέκτησε ποτέ τη «Χρυσή Μπάλα», το 1963.
Γνωστός με τα παρατσούκλια «Μαύρη Αράχνη» και «Μαύρος Πάνθηρας», ο Γιασίν ξεχώριζε όχι μόνο για την εκρηκτικότητα και τα απίστευτα αντανακλαστικά του, αλλά και για την επιβλητική του παρουσία κάτω από τα δοκάρια. Αγωνίστηκε 812 φορές με τη φανέλα της Ντιναμό Μόσχας (1950–1971), κατακτώντας πέντε πρωταθλήματα ΕΣΣΔ και γράφοντας ιστορία με τη Σοβιετική Ένωση, με την οποία σήκωσε το EURO του 1960 και το χρυσό ολυμπιακό μετάλλιο στη Μελβούρνη το 1956.
Συμμετείχε σε τέσσερα Μουντιάλ (1958, 1962, 1966, 1970) και θεωρείται ο κορυφαίος εκπρόσωπος του σοβιετικού ποδοσφαίρου, σύμβολο ήθους και αφοσίωσης. Το τελευταίο του παιχνίδι ήταν το 1971, όταν η Ντιναμό Μόσχας αντιμετώπισε επίλεκτους παίκτες της Ευρώπης.
Παράλληλα, υπήρξε πρωταθλητής και στο χόκεϊ επί πάγου, ενώ το 1986 η υγεία του κλονίστηκε λόγω θρομβοφλεβίτιδας και υπερβολικού καπνίσματος, οδηγώντας σε ακρωτηριασμό και τελικά στον θάνατό του το 1990, σε ηλικία 60 ετών.
Η FIFA τον ανακήρυξε το 2000 «Τερματοφύλακα του 20ού Αιώνα», επιβεβαιώνοντας ότι ο Λεβ Γιασίν δεν ήταν απλώς ένας μεγάλος ποδοσφαιριστής, αλλά ένας ζωντανός θρύλος που άλλαξε για πάντα τον τρόπο που βλέπουμε τη θέση του τερματοφύλακα.
