Η απόκτηση του Εμπάι Εντιαγέ δεν προσθέτει απλώς ακόμη έναν φόργουορντ στο rotation του Ολυμπιακού. Δίνει στον Γιώργο Μπαρτζώκα ένα διαφορετικό αγωνιστικό εργαλείο στη θέση «4», κυρίως μέσα από την αθλητικότητα, το μήκος και την αμυντική του ευελιξία.

Ο 27χρονος Σενεγαλέζος, ύψους 2.04 μ., ολοκλήρωσε την περσινή EuroLeague με 7,7 πόντους, 4,8 ριμπάουντ, 1,2 κλεψίματα και 1,4 τάπες σε 32 συμμετοχές με τη Βιλερμπάν. Αριθμοί που εξηγούν σε σημαντικό βαθμό το προφίλ του.

Αμυντικά, ο Εντιαγέ μπορεί να βγει ψηλά στο pick-and-roll, να κρατήσει αλλαγές απέναντι σε περιφερειακούς και να επιστρέψει γρήγορα προς τη ρακέτα. Το σημαντικότερο στοιχείο, όμως, είναι η παρουσία του ως weak-side rim protector. Διαβάζει τη διείσδυση, περιστρέφεται από την αδύνατη πλευρά και χρησιμοποιεί μήκος και αθλητικότητα για να αλλοιώσει ή να κόψει προσπάθειες κοντά στη στεφάνη.

Επιθετικά, δεν πρόκειται για έναν κλασικό stretch-four. Το περιφερειακό σουτ αποτελεί ακόμη ερωτηματικό, όμως ο Εντιαγέ μπορεί να γίνει ιδιαίτερα χρήσιμος χωρίς να χρειάζεται πολλές κατοχές.

Ως roller μπορεί μετά το screen να επιτεθεί κάθετα στη στεφάνη. Ως cutter εκμεταλλεύεται τους χώρους όταν η άμυνα στρέφει την προσοχή της στην μπάλα, ενώ από το dunker spot —την περιοχή κατά μήκος της baseline, έξω από τη ρακέτα— μπορεί να λειτουργήσει ως άμεση επιλογή για πάσα και τελείωμα, αλλά και να επιτεθεί στο επιθετικό ριμπάουντ.

Και εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο ενδιαφέρον της μεταγραφής.

Ο Ολυμπιακός δεν αποκτά έναν παίκτη που προσπαθεί να αντιγράψει το προηγούμενο μοντέλο της θέσης. Αποκτά έναν φόργουορντ που μπορεί να προσφέρει μήκος, switchability, rim protection και παιχνίδι πάνω από τη στεφάνη.

Ο Εντιαγέ δεν χρειάζεται να γίνει κάτι διαφορετικό.

Χρειάζεται να κάνει καλά ακριβώς αυτά για τα οποία αποκτήθηκε.