Αντί - παράδειγμα ο αρχηγός

Ο Νίκος Τζουάννης επικεντρώνεται μέσα από το blog του στην αποβολή του Κάρλος Ζέκα στο παιχνίδι κόντρα στην ΑΕΛ.
0
Νίκος Τζουάννης
19/12/2016 • 08:39
Ο Κάρλος Ζέκα
  • shares
Θα σταθώ περισσότερο στην ανόητη αποβολή του Ζέκα και λιγότερο στο κακό παιχνίδι του Παναθηναϊκού στη Λάρισα. Και αυτό, γιατί όταν κάποιος φορά το περιβραχιόνιο του αρχηγού του Τριφυλλιού πρέπει να αντιλαμβάνεται πόσο μεγάλη ευθύνη έχει - κυρίως - απέναντι στους συμπαίκτες του, τον προπονητή του και τον κόσμο της ομάδας.  

Ο Ζέκα οφείλει να είναι το παράδειγμα για τους υπόλοιπους παίκτες του Παναθηναϊκού και η συμπεριφορά του πρέπει να είναι αυτή που αρμόζει σε έναν αρχηγό. Όταν όμως αφήνεις την ομάδα σου με δέκα παίκτες  - και δεν είναι η πρώτη φορά - σε ένα κρίσιμο σημείο του αγώνα, ενώ στα λεπτά που συμμετείχες στο παιχνίδι ήσουν ο χειρότερος παίκτης του γηπέδου, μάλλον γίνεσαι το ...αντι - παράδειγμα για τους υπόλοιπους. Ιδιαίτερα όταν κινδυνεύεις και με βαριά τιμωρία...

Δεν είναι στα ...καλύτερα του ο Πορτογάλος, φαίνεται ότι περνάει μια φάση παρατεταμένου ντεφορμαρίσματος και έλλειψης αυτοσυγκέντρωσης και έχω την εντύπωση πως ένας από τους λόγους που ο Μαρίνος Ουζουνίδης είπε όσα είπε μετά το τέλος του αγώνα - πέρα από τη δυσαρέσκεια που υπάρχει για κάποιους παίκτες (Ιμπάρμπο, Γουακάσο, Λεντέσμα κτλ) - ήταν και η αρνητική παρουσία του Ζέκα. 

Αν είχε τη δυνατότητα, ο τεχνικός του Παναθηναϊκού θα έβγαζε από το παιχνίδι τον κάπταιν του Τριφυλλιού, όμως κάθε φορά που γυρνούσε στον πάγκο δεν έβλεπε λύσεις στη μεσαία γραμμή και χαρακτηριστικό του προβλήματος είναι το γεγονός ότι ο Παναθηναϊκός ολοκλήρωσε το παιχνίδι με ...τρία δεξιά μπακ στη σύνθεση του !

Μια από τις χειρότερες εμφανίσεις τους έκαναν οι Πράσινοι απέναντι στην ΑΕΛ και ο βαθμός της ισοπαλίας είναι ότι καλύτερο μπορούσε να πάρει ο Παναθηναϊκός με τόσο κακή εικόνα και απέναντι σε μια λιγότερο ποιοτική, αλλά περισσότερο παθιασμένη ομάδα. 
  
Ο Μπεργκ εκνευρίστηκε από τα πρώτα λεπτά και βγήκε πολύ γρήγορα εκτός παιχνιδιού, ενώ ήταν τεράστιο το πρόβλημα που προέκυψε στη δημιουργία φάσεων. Οι Πράσινοι ολοκλήρωσαν το πρώτο ημίχρονο δίχως τελική προσπάθεια, ενώ στο δεύτερο μέρος απείλησαν -  σε αυτές τις λίγες καλές στιγμές - εξαιτίας της ατομικής ποιότητας κάποιων παικτών τους.

Σημαντικό ήταν το "κενό" στον άξονα, καθώς ούτε ο Ζέκα, ούτε ο θετικότατος Μαρινάκης μπορούσαν να κάνουν παιχνίδι και δεν υπήρχε ο παίκτης για να οργανώσει την επιθετική ανάπτυξη του Τριφυλλιού. Αναγκαστικά "φορτώθηκαν" οι πτέρυγες, οι ακραίοι χαφ δεν βοήθησαν (με εξαίρεση τον Βλαχοδήμο) και εμφανίστηκε μια ομάδα αργή, προβλέψιμη και ακίνδυνη στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα, ενώ οι Πράσινοι έμοιαζαν χωρίς φρεσκάδα κόντρα σε μια ομάδα που έτρεξε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό για να πετύχει το στόχο της. 
Γράψτε το σχόλιο σας...