Η Ελλάδα που αγαπώ

Ο Νίκος Γαβαλάς γράφει στο προσωπικό του blog για την εκδήλωση του Cosmos FM στη Νέα Υόρκη και για όσα είπε ο Γιάννης Αντετοκούνμπο στο περιθώριό της.
0
Νίκος Γαβαλάς
05/06/2017 • 09:45
Ο Νίκος Γαβαλάς
  • shares
Μία ώρα δρόμος είναι με το τρένο από το Μανχάταν. Ο τελικός προορισμός, το πάρκο του Φλάσινγκ Μίντοους. Εκεί, όπου στην ανατολή του φθινοπώρου, κτυπάει κάθε χρόνο η καρδιά του παγκόσμιου τένις, με τη διεξαγωγή του Αμερικάνικου Όπεν. Αυτή τη φορά κτυπάει η καρδιά της Ελλάδας. Στο Terrace on the Park, αυτό το εντυπωσιακό κέντρο εκδηλώσεων (ιδιοκτησίας ενός Σπαρτιάτη όπως μάθαμε) με θέα το πάρκο, το υπερσύγχρονο «Άρθουρ Ας Στάντιουμ» και το «Σίτι Φιλντ», την έδρα των Μετς (περί μπέιζμπολ ο λόγος), η ελληνική κοινότητα περιμένει τους εκλεκτούς καλεσμένους της.


Για την ακρίβεια, ο ραδιοφωνικός σταθμός Cosmos FM έχει ετοιμάσει μία λαμπρή εκδήλωση για τη συμπλήρωση 30 χρόνων λειτουργίας, με τιμώμενα πρόσωπα την οικογένεια Αντετοκούμπο, τον (παγκόσμιο πρωταθλητή με την Εθνική εφήβων του ’95 και πρωταθλητή Ευρώπης με την ανδρών το 2005) Μιχάλη Κακιούζη, αλλά και τον Παναγιώτη Φαούλα. Την «αράχνη» που οδήγησε μαζί με την «παρέα» του έως την κορυφή της Ευρώπης την Εθνική ομάδα μπάσκετ το 1987. Ακριβώς 30 χρόνια πριν.

Τι συνάντηση αλήθεια… Στη Νέα Υόρκη, το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον του ελληνικού μπάσκετ, στέλνουν το καλύτερο μήνυμα για τη χώρα μας. «Ενωμένοι μπορούμε να τα καταφέρουμε», είναι  ο κοινός παρονομαστής των ομιλιών. Και ο κόσμος να ξεσπά σε χειροκροτήματα σε κάθε κουβέντα για την πατρίδα Ελλάδα. Τον Εθνικό Ύμνο τον τραγουδάει ο Θάνος Πετρέλης και μαζί του εκατοντάδες Έλληνες μέσα από την καρδιά τους.


Εισπράττουμε από παντού αγάπη για την Ελλάδα. Στον τόνο της φωνής, στη χροιά της, στο βλέμμα των ομογενών μας. Λατρεία για τη δοκιμαζόμενη πατρίδα, αλλά και πίστη πως ενωμένοι θα ξεπεράσουμε και αυτόν τον σκόπελο. Και πώς να αισθανθούμε διαφορετικά, όταν καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι με τον καλύτερο (και χωρίς ίχνος υπερβολής) άνθρωπο στον κόσμο, τον Γιάννη Κωσταλά.

Διανύοντας, πλέον, την ένατη δεκαετία της ζωής του, είναι η προσωποποίηση της αρετής στη γη. Ο μόνιμος κάτοικος και επιχειρηματίας της Νέας Υόρκης (η φωτογραφία που δημοσιεύουμε μαζί του είναι από μαγαζί του, δίπλα από την περιοχή όπου ήταν οι δίδυμοι πύργοι), επί σειρά δεκαετιών βοηθάει στον υπερθετικό βαθμό τους συμπατριώτες μας που βρίσκονται στα μέρη του. Και κυρίως όσους ασχολούνται με τον αθλητισμό και δη με το μπάσκετ. Ο μπάρμπα Γιάννης μας, το «καμάρι» μας, ενώνει του πάντες.


Την ίδια ώρα, οι ομιλίες στην εκδήλωση είναι πολλές και ενδιαφέρουσες. Κρατάμε του Παναγιώτη Φασούλα, ο λόγος του οποίου αγγίζει τους πάντες. Μήπως να έκανε μία δεύτερη σκέψη για να ασχοληθεί ξανά με την πολιτική; Θυμίζουμε πως ήταν βουλευτής Πειραιά από το 2000 έως το 2006.
        
Η κορύφωση της βραδιάς είναι η βράβευση του Γιάννη Αντετοκούμπο. Πρώτα καταφέρνει να κάνει τον αδελφό του Θανάση να κλάψει, όταν αποκαλύπτει πως είναι ο άνθρωπος που κράτησε στα δύσκολα την οικογένεια. Εν συνεχεία μιλάει και στάζει "μέλι" για τον πατέρα και τη μητέρα του. «Υπήρχαν ημέρες που δεν έτρωγαν για να φάμε εμείς», θυμάται από τα δύσκολα χρόνια στην Ελλάδα.


Έπειτα, ο λόγος του είναι Ευαγγέλιο για εμάς:

«Υπόσχομαι πως θα γίνουμε το καλύτερο πρότυπο στα νέα παιδιά».
        
«Πρέπει να υπάρχει στήριξη από τον κόσμο».
        
«Πρέπει να μάθουμε τα παιδιά πώς να δουλεύουν σκληρά. Δεν έχει τελειώσει η Ελλάδα. Πιο σημαντικό από όλα είναι η στήριξη των παιδιών μας».


«Και στην Εθνική που θα παίξουμε, ο κόσμος και η ομάδα πρέπει να γίνει ένα».
        
«Προτιμώ ένα μετάλλιο με την Ελλάδα, παρά να πάρω ένα πρωτάθλημα».

Ναι, αυτήν την Ελλάδα αγαπώ. Αυτή που έζησα στη Νέα Υόρκη. Αξίζει να προσπαθήσουμε να ξαναφτιάξουμε από την αρχή την πατρίδα. Το οφείλουμε στις επόμενες γενιές. Ενωμένοι, όπως βροντοφωνάζουν οι ομογενείς μας.
Γράψτε το σχόλιο σας...