Η εκδίκηση του κοντού

Ποιο πλάνο έπρεπε να ακολουθήσουμε νωρίτερα και δεν το κάνανε; Ποια ήταν τα αδύνατα σημεία της Εθνικής μας στα οποία "χτύπησαν" οι Γάλλοι; Οι απάντησεις στα παραπάνω και σε άλλα πολλά για το παιχνίδι της Ελλάδας με τη Γαλλία, από το μπλογκ του Νικήτα Αυγουλή.
0
Νικήτας Αυγουλής
02/09/2017 • 20:44
Ο πάγκος της Ελλάδας στο ματς με τη Γαλλία
  • shares
Τελικά στο μπάσκετ τη διαφορά την κάνουν και οι κοντοί! Αν η Εθνική ομάδα είχε κοντύνει λίγο περισσότερο στο παιχνίδι με τους Γάλλους, ίσως να είχαμε δει άλλη εξέλιξη. Το πρώτο ημίχρονο ήταν καταστροφικό, γιατί οι παίκτες του Κολέ μας κέρδισαν πνευματικά, μας έδειραν ενώ εμείς τους κοιτούσαμε να σκοράρουν. Όταν βρήκαμε ένα μονοπάτι για να περπατήσουμε μείναμε από χρόνο, ίσως και από ανάσες.
 
Σε όλο το πρώτο μέρος βλέπαμε τον Μπουρούση να προσπαθεί να κάνει κάτι που δεν μπορεί. Του ζητήθηκε να μένει ψηλά να καλύπτει αντίπαλους κοντούς, την ίδια ώρα που μέσα στην ρακέτα ο Λοβέρν και ο Σεραφέν έκαναν πάρτι. Για να το γλιτώσεις αυτό – πάντα θεωρητικά – οι κοντοί σου πρέπει να πιέζουν περισσότερο και ο ψηλός σου να μένει πάντα παράλληλα με την μπάλα και κοντά στην ρακέτα. Αν αυτό δεν λειτουργεί η επόμενη λύση είναι το κοντό σχήμα. Τι σου προσφέρει αυτό;
 
Ελαχιστοποιείς τις πιθανότητες να δεχθείς ελεύθερο σουτ, λόγων των αλλαγών στα σκριν, κλείνουν οι διάδρομοι προς το καλάθι σου και ο καθένας πρέπει να τα δώσει όλα μόνο σε καταστάσεις ένας εναντίον ενός. Αν αυτό σου βγει (όπως βγήκε στο δεύτερο μέρος) τότε βρίσκεις ρυθμό και επιθετικά, αφού επίσης ανεβαίνουν οι πιθανότητες να εκδηλώσεις γρήγορες επιθέσεις.
 
Ο Κώστας Μίσσας φοβήθηκε να χρησιμοποιήσει νωρίς αυτό το σχήμα. Δεν ρίσκαρε να ρίξει στη μάχη τον Αγραβάνη που λογικά του ταίριαζαν τα ματσαρίσματα και δεν είδαμε επίσης ποτέ το σχήμα (που είδαμε στο Ακρόπολις) με τους δύο Παπ στην περιφέρεια. Όσο οι Γάλλοι έβλεπαν πλεονεκτήματα επένδυαν σε αυτά, ενώ όταν μειώσαμε, οι αντίπαλοί μας είχαν βγει ξεκάθαρα από την συγκέντρωση που είχαν ως εκείνη τη στιγμή.
 
Υ.Γ. 1 Ο Θανάσης Αντεντοκούνμπο ήταν για μια ακόμα φορά η ερμηνεία του «γουστάρω να παίζω για την Εθνική». Ο Πρίντεζης είναι μια σταθερή δύναμη που πρέπει να προφυλάξουμε κι όχι να τον στέλνουμε σε κάθε αρχή επίθεσης να παίρνει τη μπάλα με πλάτη στα εφτά μέτρα.
 
Υ.Γ. 2 Ο Νίκος Παππάς όλοι ξέρουμε πως κερδίζει τους πάντες στη μέρα του, στην κακή του όμως, φάση καλύτερη να κάθεται στον πάγκο.
 
Υ.Γ. 3 Όταν κυνηγάς και τελικά τους φτάνεις με άμυνα σκυλίσια, τότε θα πάρεις ένα ακόμα ρίσκο και τον ζεστό επιθετικά Σλούκα θα τον βγάλεις, έστω και για λίγο.
 
Γράψτε το σχόλιο σας...